Pechsetje baby

Ik schreef het al eerder; bij de vakantiehandwerkjes had ik de nodige pech dit jaar...

En zo verging het ook met dit setje.

Voor het broekje had ik een mooie zeegroene katoen mee genomen, maar toen ik na het voorpand het achterpand ging breien bleek al snel dat ik tekort aan garen had.

Maar... thuis lag nog een bol wist ik.

Niet dus...; het bleek een nèt iets andere kleur te zijn en dat was dus echt geen optie!

Er zat niets anders op dan opnieuw te beginnen en toen heb ik voor kobaltblauw gekozen.

De onderdelen voor het truitje heb ik allemaal in de vakantie kunnen breien. Een voorpandje, een achterpand, twee mouwtjes en ook een losse halsbies en twee knoopbiezen voor achter. Ik doe dat eigenlijk nooit, met die biezen... Maar ik dacht dat het thuis bij het in elkaar zetten wel goed zou komen.

Het was de bedoeling dat je het boordje met stiksteekjes in wit vastzet en daarna de blauwe toeren uithaalt. Ik heb het geprobeerd, maar ik vond het echt niet mooi worden.

Vergeet ik nog te vertellen dat deze vis eigenlijk moest worden ingebreid en dat ik dit ook heb geprobeerd in de vakantie. Maar het werd gewoon helemaal niet mooi en netjes!

Ik denk dat het komt omdat ik met katoen brei. Inbreien met wol gaat veel beter.

Dus ik besloot gewoon streepjes te breien en de vis er later op te mazen.

Dat karweitje wachtte me dus thuis en ook dat viel niet mee. De vis is eigenlijk te groot om op te mazen; het truitje wordt er stug en zwaar door...

Maar ik had geen keus nadat ik een eindje op weg was!

Uiteindelijk is het toch wel een schattig truitje geworden om te zien. Ik hoop maar dat er een kindje plezier van gaat krijgen. Of misschien de mama wel meer dan het kindje 😉

Het setje gaat naar Friends for Gambia.

Gebreide set voor Otis

Het is al een tijdje geleden dat ik het broekje liet zien (klik), maar inmiddels is de hele set af.

Het vestje had nog heel wat voeten in de aarde. Toen het uiteindelijk van de pennen afrolde, vond ik het wel er-rug klein....! Ik moest het nog blocken, maar ook daarna twijfelde ik ... zeker in combinatie met het broekje.

Daarom heb ik het ook nog een maatje groter gebreid, ik had toch garen genoeg.

Het kleinste vestje heeft Otis al aan gehad en het past hem nu heel goed.

En tenslotte heb ik het mutsje dat erbij hoorde ook gemaakt en het leek me leuk om ook nog slofjes te maken van hetzelfde garen.

De slofjes zijn nog iets te groot, maar dat is het niet erg. Voor nu is het veel te warm...

En zie je die gave kaart? Die kregen we van Angélique... Gave kaart hè?

BBB

Nee, het gaat niet over de BBB, maar over de 3 B's...

Het was ergens in de herfst van vorig jaar, dat onze jongste zoon Robert met zijn vrouw Marjoke kwamen eten. Nu gebeurt dat wel eens vaker, maar deze keer was het speciaal afgesproken.

Ik had één of ander voorgevoel (maar dat had ik al wel eens eerder gehad) en jullie misschien nu ook al tijdens het lezen...

En al helemaal toen Robert tijdens het eten opeens opstapte en zei 'we hebben nog iets meegebracht voor jullie!' Hij overhandigde een linnen broodzak (hij bakt zelf ambachtelijk brood) en dit kwam er uit...

Oh.... oh.... wat geweldig leuk! We omhelsden het stel natuurlijk meteen en ik geloof dat het gesprek daarna nog maar over één ding ging... Nou ja, ding...

gewoon zonde om aan te snijden....

Maar het was allemaal nog heel pril en we moesten natuurlijk onze mond nog een poosje dichthouden hierover. Het is ook nog even heel spannend geweest, maar gelukkig werd het stel gerustgesteld na een paar echo's, en wij ook....

En toen kwam de 3e B, want Marjoke vroeg 'Ma, kunt u zulke broekjes breien?'

Ze had op Insta de leuke patroontjes ontdekt van Guri Pedersen (indiblomst).... en ja... ik snap dat ze die leuk vindt!

Het patroon werd besteld, en ook het garen.

We kozen voor Drops Alpaca in de kleur camel. Op het patroon stond aangegeven dat je 300 gram nodig had, tenminste ik dàcht dat dit er stond... Dus ik bestelde 6 bolletjes van 50 gram en nòg begon er geen lichtje te branden.

Pas veel later zag ik dat er voor de gekozen maat 300 yard stond 🙊

Voor het breien van zo'n broekje moet je wel wat ervaring hebben. Soms gebruik je een rondbreinaald, soms brei je even heen en weer en later heb ik weer 4 naalden zonder punt gebruikt. Je moet ook een beetje Engels kunnen lezen en al met al is het een fijn werkje met deze dunne wol op naaldnummer 3.

Het broekje is inmiddels al even af en natuurlijk had ik nog heel veel garen over...

Maar Marjoke had nog meer leuks gezien!

Want als je eenmaal van dit stijltje houdt...

Dit jasje/vestje vond ze ook erg leuk en ik moet zeggen dat het natuurlijk enig is om zo te matchen.

Er was ook nog een mutsje bij en zo kon ik na het breien van het broekje meteen door met het volgende.

Het garen is heel zacht en ook ideaal voor een baby om te dragen, denk ik. 

Maar je ziet dat het een natuurproduct is en wat me tegenviel is dat het breiwerk er soms wat onregelmatig uit ziet. Na een sopje wordt dit wel minder, maar helemaal weg is het niet.

Het vestje is bijna af, op de mouwen na. Want die moet je nog verder breien nadat je de steken op een hulpdraad hebt gezet.

Je breit dit vestje van bovenaf aan en begint bij de hals. Daarna meerder je steeds steken zodat je een mooie raglan krijgt. Eenmaal onder de arm bewaar je de steken van de arm op een hulpdraadje en ga je verder met het aan elkaar breien van de achter- en voorkanten.

Op deze manier krijg je nergens een naad, alleen net onder de arm moet je een paar steken aan elkaar zetten.

En daarna ga ik het mutsje breien en ik weet nu al dat er dan nòg garen over is!

Allemaal beestjes ...

Nou, het is wel weer raak opeens hoor... Ik heb de beestjes-maak-tic geloof ik.

Na het olifantje werden er in sneltreinvaart nog meer gemaakt!

Ik had al via Pinterest zitten struinen naar gratis flat amigurumi patroontjes, en heb ze HIER verzameld.

Als eerste maakte ik dit haasje en daar had ik alleen een YouTube filmpje van, dus ik moest veel geduld betrachten. Het was ook spannend, want ik had een restje roze katoen dat om een kartonnen koker was gewikkeld en had geen idee of ik genoeg zou hebben.

Gelukkig bleek dat wel zo te zijn; toen ik de voorkant van de haas af had en gewogen had bleek er nog ruim genoeg garen over te zijn. 

Intussen had ik het kokertje natuurlijk verwijderd.

Maar.... ik had niet gerekend op het òmhaken en samenvoegen van de voor- en achterkant!

Wat baalde ik daar van zeg... Maar ik had gelukkig ook nog een restje liggen dat dezelfde dikte had (haaknaald nr. 4), maar iets donkerder van kleur was. En nu het beestje af is, vind ik het helemaal niet storend.

Intussen was ik al een beetje verliefd op deze hommel en dat kwam ook omdat ik van Nel (mijn leidinggevende op de kledingbank) wat resten dikkere katoen (naaldnr. 3,5) had gekregen. En daar zat nu juist dat prachtige geel bij!

Het beestje is nog best arbeidsintensief om te maken; de pootjes en de vleugels en de sprieten worden allemaal los gemaakt en moeten ook tussen de delen voor- en achterkant genaaid worden. Ook het borduren van het 'gezichtje' is een dingetje.

Maar het is weer gelukt, alhoewel... ik kwam geel garen voor 6 vasten steken te kort en daar heb ik mee moeten smokkelen. Maar ik wed dat jullie er niets van zien:)

Och en nu zien jullie niets van de achterkant en hommeltje heeft nu juist van die leuke vleugels...

De hommel was nog niet af, of het volgende beestje was al in zicht. Mevrouw Lama ben ik hier tegen gekomen, maar ze is wel in een andere kleur gehaakt. Het is heel licht lila naar het grijs toe en dit garen voelt heel zacht aan en is ook geschikt voor haaknaald 4.

Nou, ze is nogal dromerig uitgevallen. Maar dat komt denk ik door die geborduurde oogjes.

De voorkant heeft nog kleine V-steekjes gekregen, maar dat zie je bijna niet.

Bij al deze beestjes haak je de voor- en achterkant apart als een lapje en haak je ze met een rand vasten door en door aan elkaar.

En zijn nog meer beestjes gemaakt, maar zij willen pas de volgende keer in de schijnwerpers :)

Het begin is er ...

Als vervolg op de handwerkdip kan ik je nu toch laten weten en laten zien dat die dip een beetje aan het overgaan is...

Het olifantje is een flat amigurumi en gemaakt uit verschillende delen. Hier vind je het gratis (Engelstalige) patroon. Het beestje is ongeveer 20 bij 20 cm.

Het lila meisjesvestje is inmiddels ook af. Ik heb aan de achterkant geen opening gedaan (zoals wel in het patroon stond) en ook de gehaakte randjes weg gelaten.

Het is echt een klein maatje geworden omdat ik het naaldnr. 3 heb gebreid. Het patroon gaf nummer 3,5-4 aan voor 3 tot 6 maanden. 

Inmiddels weet ik dat er vlakbij ons een inzamelpunt is, waar je de spullen kunt brengen. Hoe fijn is dat! Want dan hoeft het hier ook geen maanden te blijven liggen.

Handwerkdip...

Ja, ook dat kan blijkbaar... een handwerkdip hebben! Ik voelde hem al een beetje aankomen, maar had nog wat dingetjes om mee verder te gaan. Helaas voelde ik totaal geen enthousiasme en deed ik het om maar bezig te zijn.

Ik heb al zoveel gemaakt en als je dan merkt dat je eigenlijk niets verkoopt en met de spullen blijft zitten, gaat het enthousiasme er op een gegeven moment wel van af.

Natuurlijk kan ik het allemaal aan een goed doel geven; en dat gaat uiteindelijk ook wel gebeuren. Maar er waren een heleboel projecten die ik gemaakt had met het doel om ze te verkopen en de opbrengst daarvan wilde ik overmaken op één van de goede doelen die ik steun.

Het was mijn vriendin Corrie die zei 'waarom ga je geen jasjes en vestjes maken voor Stichting Babyspullen?' Tja, waarom niet...

Ik zocht een leuk patroontje uit (dit meisjesvestje), nog gratis ook, en zocht garen op.

Leuk om eens met lila te breien ... en ook leuk hoe dit vestje van bovenaf wordt gebreid. 

De kraag komt er later aan en de mouwen ook.

De achterkant heb ik niet open gelaten.

Tja, en toen was ik eenmaal zover dat de meerderingen voorbij waren en het 'saaie' werk kwam; 9 cm tricotsteek over 100 steken... Daar moet ik me echt doorheen bijten, maar het hoort er wel bij. 

Daarom vond ik als afwisseling een haakwerkje wel leuk en laten ze nu ook graag knuffels ontvangen bij Stichting Babyspullen... Dit olifantje stond al in de wacht en de wat dikkere grijze katoen (Rowan) kon ik zo uit de voorraad pakken. Die had ik ooit eens van Nel (leidinggevende op de Kledingbank) gekregen. En zo komt alles weer goed terecht...

En tussendoor kwam er ook nog een hele leuke vraag van mijn schoondochter, maar daarover later meer...:)

Voor Jip

We hebben er weer een achterneefje bij en hij heet Jip. Ik vind het toch zo'n leuke naam!

En ja, aangezien ik de laatste jaren voor de eerstgeborene bijna altijd een jasje/vestje brei, kon dit ook nu niet uitblijven...

't Komt vast bekend voor, want ik maakte dit modelletje al vele malen!

In 2023 was het dit duo en in 2021 kreeg Seth dit vestje en je ziet onderaan die post nog een paar variaties. Het leuke is dat deze jasjes altijd bijzonder gewaardeerd blijven, dus ik houd het er nog maar even in...

Vorige week ging ik op kraamvisite en de jonge moeder vond het een erg leuk vestje/jasje. Vooral ook praktisch omdat het lekker mee rekt bij het aantrekken.

Hieronder nog een keer met het mooie geboortekaartje erbij...

Babymutsjes voor Ethiopië

Ergens in april vorig jaar heb ik een heleboel babymutsjes gebreid. Ik had toen weer eens zin om met verschillende kleurtjes aan de gang te gaan en op die manier kon ik meteen wat restjes gebruiken.

In maart 2014 schreef ik over hulp aan Ethiopië (klik ) en kort daarna ging ik aan de slag.

Ze hebben nog een hele tijd bij mij thuis in een mandje gelegen, maar toen Corrie weer een zending mutsjes en sokjes op ging sturen, zijn mijn mutsjes er ook bij gegaan.

En toen kwam ik erachter dat ik ze nog nooit op mijn blog had laten zien.

Nu vergeet ik wel vaker iets, maar ik had destijds ook de moeite genomen om van de meeste mutsjes een korte beschrijving en teltekening te maken.

De patroontjes van de mutsjes die in deze twee collages staan zijn te koop voor € 1,- per stuk en dat bedrag gaat in z'n geheel naar Stichting Denbi.

De boordjes van de mutsen zijn heen en weer gebreid, daarna ga ik over op rondbreien met 4 bamboenaaldjes. Zo hoef je aan het eind alleen maar het kleine naadje van de boord dicht te maken.

Gebreid jurkje

Het gebeurt regelmatig dat we op de kledingbank ook tassen met garen vinden tussen de ingeleverde kleding. Meestal verdelen we de inhoud onder de dames die haken en breien en we kijken daarbij ook wel wie waar het liefst mee werkt.

Vorig jaar had ik al een aantal van deze bollen meegenomen omdat niemand ze wilde hebben.

Ik geloof dat er 5 of 6 in het zakje zaten. Het garen is afkomstig uit Roemenië en ik bedacht dat het wel leuk zou zijn om er dan iets van te maken voor een kindje in dat land. Ik zou het dan zo mee kunnen geven als er weer een transport is.

Ik moet wel zeggen dat ik niet echt blij van dit garen werd. Ik zou het zelf never nooit kopen, maar ja... ik wilde er gewoon maar het beste van maken. 

Dit jurkje had ik voor ogen en dat is natuurlijk met totaal ander garen gemaakt, maar ik waagde het maar...

Na een naald of 10 begon ik ernstig te twijfelen of ik dit wel leuk vond, maar Corrie spoorde me aan om door te gaan.

Op de één of andere manier kwam het voorpand af, het leukste deel vond ik het tussenstukje net onder de hals.

Ik denk dat ik het ook gewoon saai vond om alleen maar recht en averecht te breien. Maar het heeft geen zin met dit soort garen om een leuke steek te breien; je ziet dat toch niet vanwege het sterk gemêleerde garen.

De zakjes waren ook snel gebreid en de steken van het achterpand werden opgezet.

En toen verdween het breiwerk helemaal onderin de mand en was ik een tijd druk met haken voor ALS zoals je waarschijnlijk wel gezien hebt.

Toen die doos opgestuurd was, begon ik weer eens te kijken in het bewuste mandje en deed ik weer een paar naaldjes. Maar het kon me niet bekoren... 

Maak het nu af, zei Corrie.. ; je ben al zo'n eind!

En ze had gelijk natuurlijk. Dus toen ben ik als een razende aan het breien gegaan en was het eigenlijk met het achterpand snel gepiept. 

Het in elkaar zetten vind ik geen naar werk, dus ik ging meteen verder...

Langs de hals en de achtersluiting moesten boordjes gebreid worden en ook onderaan het mouwtje.

Fijn dat het nu af is! Ik zoek er op de kledingbank nog een grijze legging bij en misschien ook nog een T-shirtje met lange mouw en dan mag dit setje t.z.t. op reis gaan!

Twins...?

Twee van onze neefjes hopen vader te worden, en de één is het inmiddels al geworden.

Ik heb de laatste 8 jaar de gewoonte om dan iets te maken voor de baby. Bij de eerste is dat altijd een jasje en bij een tweede of derde een truitje, vestje, jurkje... En bij de derde meestal iets om mee te spelen.

Mijn favoriet is toch wel het jasje uit een boekje van Marie Claire Cadeaus voor de geboorte.

Ik breide het al vele keren; donkergrijs, lichtgrijs, mosterdgeel, jeansblauw...

En nu in zachtgroen en donkerblauw.

Het blijft leuk om te maken, en dat vind ik niet snel... !

Het is ook een goed modelletje dat in 3 maten beschreven staat; meestal maak ik de middelste maat voor kindjes van een half jaar tot 1 jaar.

De kabels in het vestje maken het breien afwisselend. Ook het rugpand heeft 3 kabels.

Het jasje ging op de post, vergezeld met een kaart. En de volgende dag kreeg ik via mijn schoonzus al een bedankje & fotootje via whatsapp... Ze vonden het 'echt een super tof jasje'...

Nou, daar doe je het toch voor?

Het blauwe jasje blijft nog wachten tot ergens in December...

Pantoffelschoentjes

Al langere tijd was ik geobsedeerd door deze prachtige babyschoentjes, maar ik kon er maar geen patroon van vinden!

Foto van internet

Ik vond wel een link naar een Russische site, maar de beschrijving was minimaal. Er stonden wel veel foto's bij. 

Het leuke (en soms irritante) van Pinterest is wel dat je dingen voorgeschoteld krijgt waar je naar op zoek geweest bent. Dus ik kreeg allerlei vergelijkbare items te zien. En op een goede dag stuitte ik op dit Franse patroon van de slofjes. Met een Franse breivertaallijst erbij is het me gelukt om deze schoentjes te maken!

Dit was mijn eerste paar. Ik zie nu pas op de foto dat de oranje rand niet goed zit... Die is tè strak gebreid.

Bij mijn tweede paar is dat beter. Het zijn echt slofjes voor een iets grotere baby en daar ben ik blij mee. Veel slofjes zijn alleen maar leuk als ze klein zijn. Maar deze zijn stoer en lijken echt op schoentjes.

Mocht je nu de schoentjes ook willen breien en je komt er niet helemaal uit..., dan mag je me altijd even mailen voor hulp hoor!

Er werden nog veel meer slofjes en schoentjes gebreid de afgelopen tijd. Guus heeft ze allemaal naast elkaar op de piano gezet en ik moest een foto maken!

Ik loop altijd achter met bloggen, want intussen ben ik alweer met iets anders bezig.

Maar misschien dat ik over een paar slofjes nog een keer iets schrijf...

Booties voor Heva

Een schoonzus en zwager van onze jongste zoon hebben een eerste kindje gekregen; een meisje met de mooie naam Heva.

Een kaartje sturen is altijd leuk en ik doe er ook vaak iets kleins bij. Dat werd natuurlijk weer iets voor de voetjes...

Deze booties zijn uit één stuk gebreid; er zit nergens een naadje en je hoeft alleen maar de begin- en einddraad af te hechten.

Ik vond het best een leuke uitdaging om ze te maken, vooral ook omdat er een speciale opzetmethode werd gebruikt. Het gaat om Judy's Magic Cast On en ik heb heel wat keren moeten kijken en oefenen om het onder de knie te krijgen. Maar dat komt ook omdat ik moeite heb met richting, wie weet gaat het jullie een stuk sneller af...

De foto tutorial van Knitty.com heeft me eigenlijk nog het meest geholpen. 

Ik houd van stap - voor - stap en iets lezen, dus misschien past dit ook meer bij mij.

Uiteindelijk heb je twee naaldjes met steken die aan elkaar vast zitten en daar ga je dan mee in het rond breien.

Veel mensen doen het liever met een rondbreinaald, maar ik ben fan van de bamboepennetjes.

En dan nu het gebruikte patroon van de booties ...  Ik kwam het tegen via Pinterest en het is nog gratis te downloaden ook, zowel in het Engels als in het Nederlands!

Er worden 4 varianten beschreven in het patroon, die allemaal op dezelfde manier beginnen. 

Ik was er helemaal wèg van! Je kunt het patroon hier op Ravelry vinden.

Deze groene booties gaan met een leuk kaartje naar Heva. En inmiddels heb ik ook een stel gebreid waarbij de flappen naar achter wijzen:

Dat leek me opeens logischer! De 10 steken die je extra moet opzetten heb ik nu vanaf middenvoor gedaan. 

Bij de vorige slofjes heb ik trouwens een mooie manier van afkanten geleerd; de tip stond in het patroon hoor... Het betreft de stretchy bind off methode waarbij je een extra omslag maakt en deze tegelijk met de steek overhaalt bij het afkanten. Je krijgt dat een mooi soepel randje, dat elastisch is.

Bij de groene en witte booties heb ik deze manier van afkanten ook weer gebruikt!

En dit is alweer het begin van een variant, ik wil nu het schoentje met T-bandje maken.

Zoek de verschillen ...

De laatste weken ben ik vol overgave bezig met het maken van babyslofjes. Ik heb wel vaker van die perioden gehad en dan vind ik het leuk om allerlei nieuwe patroontjes te proberen.

Via Pinterest kwam ik op Ravelry uit bij deze leuke Little Converse Knitted Booties. 

Het is een gratis patroon en heel goed beschreven en voorzien van ondersteunende foto's.

Ik ging aan de slag met naald 3,5 en het viel me zeker niet tegen. De meeste wat grotere babyslofjes vind ik dan grof worden, maar dit modelletje is echt naar mijn zin.

Er worden koordjes gedraaid en ze mochten op de foto. En toen zag ik het pas...

Ze zijn niet hetzelfde! Oh..., zie jij het ook?

Ik liet ze aan verschillende mensen zien, en ze zagen de verschillen niet. Pas toen ik zei waar ze goed moesten kijken, kwam het verschil boven water. 

Corrie zei heel laconiek; dan brei je toch nog van elk een slofje?

Ik dacht 'ja, doei..., daar heb ik geen zin in...' Maar ja, waarom eigenlijk niet?

Zo kun je ze toch ook niet als setje weggeven of verkopen...

Kijk, dit is toch beter hè... Ik ben blij dat ik mezelf even heb aangepakt!

En deze schoentjes ga ik zeker nog eens maken in andere kleurstellingen. Ze zijn vrij gemakkelijk te breien op 2 naalden en het model is goed.

Update: De linkerschoen op de bovenste foto heeft een grijs ribbeltje bovenop de neus...

Slofjes voor Sarah ...

Natuurlijk wilde ik ook voor de kersverse Sarah iets maken. Het leuke is dat er eind vorig jaar ook al een Sara was geboren, òok een achternichtje. Ik maakte toen de babyslofjes van Juffrouw Ooievaar, of beter gezegd; ik had ze al liggen en eerder gemaakt.

Het leek me leuk om de slofjes nòg een keertje te maken, temeer omdat ik had gehoord dat ze zo goed pasten en de voetjes lekker warm hielden.

Ik begon met roestbruin (Saskia), maar vond ze zò grof worden dat ik ze heb uitgehaald. 

Volgende poging was met dunner garen en pompoen oranje. Dat werd mooi, maar toen het eerste slofje af was en ik ging wegen bleek ik te weinig garen te hebben voor de tweede slof.... Grrrrrr

En weer moest ik zoeken naar geschikt garen èn een geschikte kleur. Deze ouders zijn niet zo van roze gecharmeerd en houden van natuurtinten...

Gelukkig had ik nog een bol speciaal geel liggen, een mooie kleur vind ik zelf!

En kijk eens... ze zijn best schattig geworden toch? De houten knoopjes met het geel erin had ik nog liggen en pasten er precies bij.

Ik maakte er ook nog een bijpassende kaart bij, niet te zoetig maar wel een beetje baby-achtig.

Het was lastig om iets te vinden bij de geborduurde voetjes! Ik hoop maar dat de ouders het mooi vinden... 

Door het maken van die slofjes kreeg ik wel weer zin om variaties te breien. Op mijn Pinterest board heb ik genoeg verzameld, dus ...

Vorige week had ik dus een 'sloffenweek' en ik kwam erachter dat het ene patroon het andere niet is.

Ik geef niet zo snel op, maar als het niet naar mijn zin wordt dan roets ik het uit!

Wordt vervolgd...

Wiegendekentje

Van een aangetrouwd nichtje kreeg ik de vraag of ik een dekentje wilde haken voor de wieg of kinderwagen. Nou, daar ben ik altijd wel voor in!

Bij navraag bleek ze (gelukkig) precies te weten wat ze wilde en ze bestelde dit pakket bij Wolplein.

Diezelfde avond begon ik er al aan... Eigenlijk niet helemaal volgens de belofte die ik aan Guus had gedaan. Want die week zag hij de hoeveelheid (gekregen) garen op zijn logeerbed liggen ...

Met een zucht zei hij toen: 'Oma, je gaat toch niet weer iets nieuws maken? Eerst moet mijn Brandweerdeken af...'

Terwijl we samen naar boven liepen om alle bollen netjes te sorteren in de boekenkast, beloofde ik hem eerst zijn deken af te maken. 

Intussen haakte ik afwisselend aan beide dekens en kwam de muts van tante Mien er ook nog tussendoor... 

Maar Guus heeft er gelukkig niks van gemerkt, want reken maar dat hij er op terug gekomen was.

Tegen mezelf zeg ik maar dat ik in elk geval niet die bollen aangebroken heb die op zijn bed lagen... En ja, nichtje was over 5 weken uitgerekend!

De afwisseling van beide dekens was juist leuk. Dit dekentje is gehaakt met zachte katoen en op naald nr. 3. Helaas klopten de afmetingen niet die waren aangegeven op de beschrijving.

Het zou ongeveer 70 bij 85 moeten worden, maar ik kwam uit op 60 bij 72....

Omdat ik van elk bolletje nog wat over had, heb ik nog een herhaling van de 5 kleuren gehaakt. Dat lukte met sommige kleuren maar nèt, was spannend hoor. Uiteindelijk kwam ik op een lengte van 87 cm uit. 

Uiteindelijk was het dekentje precies op tijd klaar en is de kleine Sarah inmiddels geboren!