Droogte

 We hebben er allemaal mee te maken.... de droogte. De één voelt het meteen in de portemonnee en voor de ander is het hooguit lastig. En alles wat daar tussenin zit natuurlijk...

Wij leggen ons er bij neer, maar... we kunnen ons niet herinneren dat het ooit zò erg is geweest. En aangezien we altijd maar mooie tuinfoto's willen presenteren en bewaren, moeten we ook zo eerlijk zijn om de herinnering aan de zomer van 2026 te presenteren en vast te leggen.

Ja, dit is ons mooie gazon... Tijdens de eerste hittegolf van deze zomer hebben we de beregeningsinstallatie nog wel gebruikt. Deze is via een pomp aangesloten op de sloot.

Maar nu met deze lage waterstanden doen we dat echt niet meer.

Ach, het gras knapt wel weer op als er regen komt. Het kan wel een stootje hebben.

De lavendel, die toch best heel warmte en droogte kan hebben, vind het ook niet echt leuk...

De Hortensia's hebben we tijdens de eerste hittegolf afgedekt, maar later niet meer. Nu zijn ze al weken totaal verkleurd en dor.

Het kattenkruid dat altijd zo mooi bloeit, heeft er geen zin meer in. De Hosta is verbrand en een zielig hoopje geworden. 

Verschillende takken van de appelboom geven het op en ik ben benieuwd of de appels nog een beetje sappig zijn... 

Ook van de pruimenbomen zijn deze zomer heel wat takken afgebroken. Ja, ze zijn oud..., maar toch...

We hebben een nieuw appelboompje geplant, een Duo appel: twee soorten op één stam, nl. Elstar en Golden Delicious.

Natuurlijk geven we het jonge boompje steeds wat water, maar groeien doet het niet. We zijn al blij dat ie niet dood gaat. 

Maar wat het worden gaat...?

Ook de potplanten staan er dit jaar niet rooskleurig blij. En we hebben ze elke dag (soms 2 maal) water gegeven.

De Spaanse Margriet heeft slechts kort gebloeid. Mijn broer vertelt altijd vol lof over zijn Vlijtige Liezen, nou... ik ben minder enthousiast (en ze staan niet in de volle zon).

Er blijft niets meer van over dan wat sprieten. En zelfs de Franse geraniums willen niet echt.

Ik moet er wel iets bij vertellen, maar ik weet niet zeker of ik daar de oorzaak moet zoeken...

Dit jaar hebben we de plantjes (op advies van een collega) bij De Plantenhal gekocht.

Ik had de reviews wel gelezen en was zelf ook kritisch geweest bij het uitzoeken van de plantjes. Maar we hadden ook nog goedkopen potgrond daar gevonden; 4 grote zakken voor € 10,-  Toen ik de zakken open maakte zag ik al dat het er heel anders uitzag dan wat ik gewend was.

Enfin, de combinatie van de plantjes met deze potgrond en het warme weer was dus geen succes dit jaar!

Nou, allemaal geen leuk nieuws. Maar ik wil wel leuk eindigen, wat de pruimen zorgden dit jaar voor een feestje! En na al die potten jam en al die pruimen die we hebben weggegeven en aan de weg hebben gezet, heb ik eerst maar eens een pruimentaart gebakken voor het weekend!

Published                    08-08-26        11.30

On the reading list      08-08-26        11.45

Fruit uit eigen tuin

Allereerst hartelijk dank voor alle goede tips n.a.v. mijn vraag in het vorige blogbericht. Ik ga nadenken over alle opties! 

Verder hoop ik dat dit bericht wat eerder op de leeslijst en in de favorietenlijst van de bloggers te zien is, want een kleine 2 dagen later dan plaatsting is echt niet leuk meer.

Het is nu zaterdagmiddag 18 juli en bijna half 6 ... 

Wat zijn we blij met onze aardbeienbakken. We hebben er inmiddels 4 en nog wat kleinere planten elders. De aardbeien smaken verrukkelijk en zijn de favorieten van DH. Ze gaan voornamelijk op het ijs wat hij zo graag eet.

Het lijkt een heel goed bramenjaar te worden en een enkeling is al rijp. Volgens mij best vroeg voor de tijd van het jaar. We hebben inmiddels een paar meter braam staan en ik verwacht een overvloedige oogst. Ik maak er bramenprutje van; een wat dikkere sap waar de pitjes en de vliesjes nog inzitten. Daar versieren wij graag ons Griekse Yoghurt mee.

En dan de pruimen... nog nooit hebben we in de 10 jaar dat we hier nu wonen er zoveel gehad.

We hadden ze in mei/juni moeten uitdunnen, maar het is er niet van gekomen.

Daarom worden ze niet zo groot, maar er vallen genoeg rijpe vruchten van de 4 bomen.

Wel zijn er dit jaar een aantal takken afgebroken, deels door de wind maar waarschijnlijk ook door de zwaarte en ouderdom.

We hebben al een aantal oude fruitbomen weg gehaald en van tijd tot tijd willen we weer iets nieuws planten.

Voorheen deed ik het altijd zo met de pruimen, dat ik ze schoonmaakte, open sneed en de pit eruit haalde (lastig werkje) en ze daarna in de pan deed om jam van te maken.

Dit jaar heb ik steeds de rijpe zachte pruimen gewassen en in z'n geheel ingevroren; bijna elke dag een klein zakje. Afgelopen vrijdag heb ik daar de eerste potjes jam van gemaakt en wat blijkt... De pitten vallen vanzelf los als je de pruimen zachtjes verwarmd. Je moet ze er alleen nog uit zien te vissen. 

We hebben de eerste likjes jam al geproefd en oh... wat is ie lekker. Pruimen hebben van nature al een hoog pectine gehalte, dus ik hoefde maar heel weinig geleisuiker toe te voegen.

Ik ga nu wel wat meer met pectine werken i.p.v. geleisuiker, omdat ik zelf niet van zoet houd en voor DH is het beter van wege diabetes 2.

Ik wens jullie allemaal een goed weekend!

Toch nog oogst...

Eind juni schreef ik in een blogbericht dat we dit jaar zeer weinig pruimen hebben gehad en dat ik dacht dat dit door de droogte kwam. 

Bij nader inzien hebben we de pruimenbomen waarschijnlijk tè intensief gesnoeid dit jaar, waardoor ze weinig vrucht hebben gegeven.

Hoe anders is het met de peren!

Vorig jaar hadden we er ook al zoveel en toen heb ik een keertje stoofpeertjes klaar gemaakt, maar wij zijn er geen grote liefhebbers van.

Ik kan ze altijd aan de weg zetten en dan raak ik ze gemakkelijk kwijt, maar dit jaar wilde ik proberen om er perenmoes van te maken.

De peren zijn best heel hard, dus het schillen en doorsnijden kost wel even moeite.

De stukjes fruit besprenkel ik met citroensap.

Er gaat standaard een kaneelstokje bij en een klein laagje water.

Het bevalt me goed om de peren in de slow cooker te laten garen. 

Af en toe ga ik kijken en roer ik even.

Als ze rood gaan kleuren zijn ze goed.

Soms doe ik er ook één of twee appels bij.

Je kunt ook nog een vanillestokje toevoegen.

Intussen kook ik de glazen potjes uit en laat ik alles uitlekken op een schone theedoek.

De inhoud van de slow cooker giet ik daarna over in een pan voor op het gas. Ik voeg een beetje geleisuiker toe en wat kristalsuiker, soms nog wat kaneelpoeder.

Intussen proef ik een paar keer om te kijken wat er nog extra bij kan.

Iedere keer valt de smaak weer anders uit, en soms weet ik niet hoe dat komt.

Daarna gaat de staafmixer erin en wordt het een gladde moes.

En dan komt het leukste van alles; 

de potjes worden één voor één gevuld, het dekseltje gaat erop en ze gaan op de kop afkoelen, zodat ze vacuüm zuigen.

En voorlopig kan ik elke dag wel een pan perenmoes klaar maken; er is nog genoeg!