Op de kledingbank heb ik een collega, die o.a. neuropathie heeft. Ze handwerkt graag, maar het fijne gevoel in haar vingers is weg. Breien lukt al niet meer zo, haken nog wel.
Nu had ze een hele stapel van dit soort vierkantjes gehaakt en ze wilde daar een jute tas mee gaan bekleden.
Ze was begonnen met wat vierkanten aan elkaar te naaien, maar dat is voor haar heel lastig omdat ze de naald niet goed kan vasthouden en sturen.
Ik bood aan om het voor haar te doen, want het is toch jammer als zoiets blijft liggen. Ik heb al vaker zoiets in elkaar gezet, dus zag ik het wel zitten.
Het was nog wel even dubben op welke manier de vierkanten het beste om de tas pasten...
Op de foto's hiernaast kun je zien dat een vak van 2 bij 3 net iets te krap is, maar een vak van 3 bij 3 te groot...
En zou het dan 3 bij 2,5 moeten worden?
Daar hebben we maar even overleg over gehad.
Maar we zijn voor de eerste optie gegaan, want dat maakt ook dat de zijkanten gemakkelijker gemaakt kunnen worden.
Alle vierkanten zijn met een overhandse steek in de achterste lussen van de laatste stokjesrand aan elkaar gemaakt. Dit gaat eigenlijk best snel, maar omdat er overal losse draden hingen ging daar de meeste tijd in zitten.
Toen ik alle 'delen' klaar had liggen - een bodem van 3 vierkanten, twee zijkanten van 2 vierkanten en een voor- en achterkant van elk 6 vierkanten - kon ik beginnen met het samenvoegen van de delen.
Dat heb ik gedaan door vasten te haken aan de buitenkant, zodat er een mooi opstaand randje te zien was.
Op deze foto ben ik al een stuk verder, want aan de bovenkant kwam ik eigenlijk een klein stukje tekort.
De vierkanten waren behoorlijk losjes gehaakt en ik had nog wel een beetje kunnen trekken aan het haakwerk, maar ik wilde ook een stevige rand om 'de hoes' straks aan de tas te kunnen bevestigen.
Dus ik haakte een heel aantal toeren vasten en dat gaf een prachtige rand.
Daarna ben ik met de hand 'de hoes' vast gaan zetten aan de jute tas. Dat is een beetje geduld-werkje, maar ik houd daar wel van. Met naaigaren en veel kleine steekjes werd het heel netjes en ik was dik tevreden.
Maar... er waren nog best veel vierkantjes over! Dus nog even werkoverleg en mijn collega vond een kussenhoes wel leuk...
Dat werd automatische een voor- en achterkant van elk 9 vierkanten. Drie zijden van de hoes zijn meteen aan elkaar gemaakt en aan de laatste zijde is er een onderrandje gehaakt van vasten, waarop de knopen gezet zijn.
M'n collega was er heel blij mee en ik vond het heerlijk om te doen!