Sweat treats (vervolg)

In mijn vorige bericht over de Sweat treats vroeg ik jullie om tips voor deze deken, aangezien ik niet goed wist wat ik nu precies met de blokken aan moest...

Zo fijn om te merken dat er echt mee-gedacht wordt!

• Ja, het zijn hele leuke blokken om kussentjes van te maken! Maar ze passen niet bij ons en goede doelen vragen geen kussentjes.
• Hetzelfde geldt voor tassen of een kubus, alhoewel dit leuke ideeën zijn.
• Om elk blok komt een klein wit randje, maar ik wil dat niet te groot hebben.
• Effen blokken ertussen zou een optie zijn als de blokken kleiner zouden zijn, maar ze zijn 30 bij 30 cm.
• De blokken worden niet te druk, omdat lang niet alle blokken tot de rand zijn gevuld met de afbeelding.

Dus ik heb besloten om er een grote meisjesdeken van te maken. Een deken van 3 blokken breed komt dan op ruim 90 cm breedte (zonder rand). En dan komen er 5 rijen onder elkaar; dat geeft ruim 150 cm. En om het geheel komt tenslotte nog een kleine rand.

Ik zag er tegenop om zoveel blokken te maken. Maar het hoeft allemaal niet achter elkaar; ik kan er gerust 2 jaar over doen en intussen aan iets anders beginnen, zodat ik het niet zat word...

Sprinkle Donut

Intussen had ik wel vette pech met het blok hiernaast. Het is lastig inschatten hoeveel je nodig hebt van een kleur, en ik werk best veel met restjes en maak dan een inschatting.

Maar nu ging het toch fout met het roze van de Sprinkle Donut; ik had te weinig en het andere restje was net iets anders van kleur en een tikje dikker...

Ik was er niet tevreden over en haalde het uit. Intussen heb ik een nieuwe bol gekocht.

Een Sprinkle Donut is een luchtige donut (gefrituurd of gebakken) met een zoet glazuurlaagje en is bestrooid met kleurige suikerkorreltjes.

Hier kun je zien hoever ik het blok moest uithalen... En ook meteen maar even de achterkant gefotografeerd; want ja, al die draadjes moeten binnen de kleur worden afgehecht!

Creamsicle

En intussen is er nòg een blok af; een romig vanille ijsje, omhuld met een laagje sinaasappelijs. Wij kennen dat ijsje als een Split.

Als het goed is, zal er dus zo af en toe een nieuw blok voorbijkomen totdat ik ze alle 15 af heb en ik er een deken van kan maken.

Published                    26-08-26    10.49 AM

On the reading list      26-08-26    23.55 PM

Pinquïn

Na het olifantendekentje ging ik meteen door met een volgend dekentje. Ik had het patroon al gemaakt en dit keer gebruikte ik een pixelplaatje:

Ik was er onwijs enthousiast over, temeer omdat ik 3 bollen van dat blauw had liggen.

Het zijn al wat oudere bollen van 100 gram en het is 100% sportwol. Ik heb ze ooit eens via mijn schoonzus van een oudere dame gekregen.

De andere kleurtjes kon ik zo uit de kast trekken, dus ik zag het helemaal zitten.

Aan de hand van het pixelplaatje had ik een groot ontwerp getekend met vakjes van een vierkante cm en met stift de kleuren aangegeven. 

Omdat ik niet al dat donkerblauw wilde aankruisen besloot ik dat wit te houden en voor de kleur wit een klein zwart rondje in een wit vakje te zetten...

Het eerste begin is altijd leuk. Je begint in een hoek en meestal is dat rechtsbeneden.

Toen ik al een eindje op weg was, merkte ik dat ik links geen donkerblauw had gehaakt, maar in wit was doorgegaan. 

Dat betekende een heel stuk uithalen.

Het tweede waar ik een beetje van baalde, was dat die sportwol helemaal niet zo lekker soepel aanvoelde. Het verschil met de andere kleuren (acryl) was echt duidelijk voelbaar.

En het derde wat me tegenviel bij dit dekentje was dat het lang duurde voordat je iets zag verschijnen. Tja, dat heb je natuurlijk met zo'n hele grote afbeelding. Maar dat had ik me van tevoren niet gerealiseerd.

Maar ik zette door en dwong mezelf het dekentje af te maken!

De vierde tegenvaller was dat het dekentje niet de maat kreeg die ik voor ogen had.

Ik snap er niets van, dacht dat ik echt goed had gerekend...

Het is dus geen M-deken geworden (80 bij 120) en ook geen S-deken (60 bij 90), maar iets er tussen in... 80 bij 100

En je kunt er niet zomaar een strook aan haken, want je werkt diagonaal.

Al met al een beetje pechdeken, maar ik vind hem wel mooi!

Huisjes breien

Ik denk dat ik echt een huisjes-tic heb. Niet zomaar opeens, maar al heel lang. 

Hoe het nu weer kwam, weet ik niet ... (zal Pinterest wel weer zijn)..., maar ik stuitte op de Safe at home deken die veel mensen in de Corona pandemie hebben gebreid.

Als je wat verder zoekt, kom je hele drukke en bonte exemplaren tegen; ideaal om je restjes mee op te maken. Maar ook de tegenhanger kwam ik tegen...

Ik vind dat de huisjes al druk genoeg zijn zo bij elkaar.

En daarom besloot ik om de ruimte boven het dak in ieder geval in één kleur te houden bij alle huisjes. 

Je kunt de huisjes in een reep aan elkaar breien en dan later de daken eraan breien. 

Maar ik maak elk huisje afzonderlijk, want dan kan ik nog een beetje schuiven.

Aanvankelijk wist ik ook nog niet òf ik wel een deken zou gaan maken. Misschien was ik het wel snel zat en dan zou een kussen van 9 huisjes ook leuk geweest zijn.

Het patroon van de deken is te koop, maar ik vind het altijd een beetje 'zonde' om geld uit te geven aan iets dat ik ook gemakkelijk zonder patroon kan maken. Ja, ik weet dat in patronen maken heel veel tijd zit en daarom mag er ook gerekend worden!

Maar een beetje zelf uitdokteren vind ik nu eenmaal ook leuk...

Beside the seaside

Nee, dit blogbericht gaat niet over een bezoekje aan het strand. Veel mensen vinden dat heerlijk met warm weer, maar ik ga er liever heen als het waait en de temperaturen niet zo hoog zijn...

Een aantal weken geleden ben ik aan een nieuwe deken begonnen, en die heet dus Beside the seaside en is een ontwerp van Rosina Plane. 
Omdat ik er een echte jongensdeken van wilde maken, heb ik wat dingen aangepast, zoals de zeilbootjes en verderop heb ik de badpakken veranderd in zwembroeken (zie foto 3).

Ook de rand tussen de zeesterren en de zandkastelen is anders. Het is een hele leuke kleurige deken om te haken.

Soms vragen mensen weleens of ik de hele nacht doorhaak, maar dat is dus echt niet zo!

Ik heb mijn nachtrust hard nodig en ook 's middags ga ik een poosje horizontaal. Maar ik haak blijkbaar snel en als je elke dag/avond wat uurtjes bezig bent, gaat het best hard.

Het deel met de parasols was erg gaaf om te haken, omdat daar iets 'nieuws' voor mij inzat, nl. het mozaïekhaken met 3 kleuren tegelijk!

Later bij de strandhuisjes gebruik je deze techniek opnieuw...

Normaliter haak je vasten en stokjes, maar bij 3 kleuren haak je ook dubbele stokjes. Zo worden de steken steeds langer en 'passen' ze over elkaar.

In de collage hierboven zie je de volgorde van wit-rood-blauw; de ene laag komt na en over de andere.

Als je geïnteresseerd bent in hoe het nu precies in z'n werk gaat, is het filmpje van Rosina heel duidelijk ...

Intussen is de deken even blijven 'hangen' bij de strandhuisjes omdat ik in de ban raakte van het Tapestry haken en de wandhangertjes.

Het is nu ook wel erg warm om zo'n deken op schoot te hebben, dat komt wel weer als het wat koeler wordt. 

Maar eigenlijk wil ik hem nog wel af hebben voor de verkoop op de Rommelmarkt van onze kerk.

Kwak... kwak...

Als wij in de boomgaard zitten, genieten we vaak van de eenden die uit de sloot komen zetten. Glimmend van het water poetsen ze hier en daar wat en daarna gaan ze op onderzoek uit... 

Er liggen nogal wat afgevallen (rare en slechte) pruimen en appeltjes in het gras. De laatste laten ze liggen, maar de pruimen snabbelen ze gretig op!

Tja, en als je dan een Duck deken tegen komt... Er stonden duidelijke foto's bij en dan vind ik het leuk om zelf het patroon te maken. 

Deze keer had ik al het garen in voorraad, maar de eendjesrijen heb ik in twee verschillende gradaties gehaakt omdat ik anders niet genoeg had. En dat is juist heel leuk geworden vind ik, het geeft iets levendigs aan de deken.

Deze deken is weer gehaakt met de Mozaïek haaktechniek, maar bij het geel van de snavel is gewerkt met een extra los draadje. En dat geldt ook voor de lichte delen in het lijf van de eend, want je kunt maar met 1 kleur per toer haken.

Het haken van de deken ging als een speer! Leuk om in de 2e en 4e baan van de eenden het patroon achteruit te moeten lezen. Haha, daar kwamen foutjes van... En toen heb ik het papier gewoon omgedraaid en tegen het licht gehouden!

Het leuke is dat deze deken, een ook een heleboel andere dekens die ik heb gemaakt, te koop komen in September op de rommelmarkt van onze kerk. 

De opbrengst van deze rommelmarkt is bestemd voor Cuba. De armoede is daar groot en aan veel dingen is gebrek. 

Vanuit de kledingbank mag ik ondergoed, BH's, lakens en handdoeken meenemen voor Cuba.

Dit wordt samen met (ingekochte) hulpmiddelen zoals verband, hechtgaren en wasbaar incontinentiemateriaal, melkpoeder etc... met een container over zee gebracht.

Uiteraard is de deken ook vooraf te koop voor € 35,-!

De afmetingen zijn 91 bij 140 cm en hij weegt 900 gram.

Gehaakt met haaknaald 5 en het garen is 100 % acryl.