Groetjes vanaf de camping

We zijn inmiddels op vakantie; misschien had je het al gemerkt. 

Na anderhalve reisdag zijn we in Marlens aangekomen en hebben we een prachtig plekje gekregen op Camping Champ Tillet.

Jaren geleden zijn we op verschillende campings geweest rond het Meer van Annecy.

We reden er nu met de caravan langs en vonden het er druk en een beetje benauwd.

Blijkbaar kijk je toch anders tegen de dingen aan als je wat ouder wordt...

We reden dus verder en zagen het landschap open en wijder worden, de bergen wat hoger en verder weg. Daar voelen we ons prettig bij.

We bespreken eigenlijk nooit, en dat hoeft ook niet de laatste week van de zomervakantie en in September... Toen we deze camping aandeden en konden kiezen uit verschillende plekjes (we lopen altijd eerst een rondje), hadden we een goed gevoel.

En dat gevoel klopte, want we staan er nu nog!

Eigenlijk hadden we een ander plan. Onze oudste zoon Arthur en zijn vrouw Petra stonden met Guus en Moos ruim een uur verder rijden op een camping voor 2 weken en het idee was dat wij na een paar dagen ook een paar dagen bij hen op de camping zouden komen staan en als ze dan weer naar huis zouden gaan, zouden wij kijken of we daar bleven of verder gingen...

Maar we hadden het zò naar ons zin op onze camping en de berichten van Arthur waren toch wat minder positief over hun camping en aangezien het maar om een paar dagen samen zou gaan, hebben we het anders gedaan. Wij zijn een keer bij hen op de camping geweest en hebben bij een meertje gezeten, en zij zijn twee keer bij ons geweest, want Guus en Moos vonden het geweldig op onze camping (groot springkussen, zwembad met waterglijbaan en speeltoestellen. En tussendoor werd er vurig Uno gespeeld. 

We hebben heel gezellige dagen met elkaar gehad!

Van de liefste (klein)kinderen ...

Omdat we dit jaar allebei 60 (hopen te) worden, hebben onze kinderen iets leuks bedacht.

We kregen deze (zelfgemaakte) bon en de afbeeldingen geven wel de nodige hints, maar voor de rest was alles strikt geheim en dus een volledige verrassing.

Er was van tevoren wel overleg geweest over de data, en het leuke was dat het tijdstip uiteindelijk precies overeen kwam met onze 36- jarige trouwdag op zaterdag 26 augustus.

En zo werden we vrijdagmiddag opgehaald door onze kids en konden we instappen...

DH zat onderweg behoorlijk te vissen naar waar we naar toe gingen; 108 km.. richting noordoosten...

Onderweg begon het te regenen en toen we aankwamen op de plaats van bestemming, kwam de regen met bakken uit de lucht!

En waar we terecht kwamen? In een supermooie cottage, genaamd Lindenhof in Garderen! Bekijk de foto's maar eens...

We installeerden ons en toen was er koffie met taart; een fototaart waar wij samen op stonden (fotoshoot van 5 jaar geleden).

Terwijl het ene stel nog de laatste boodschapjes deed, maakte het andere stel alles klaar voor het eten.

Daarna hebben we heel gezellig aan de grote tafel pannenkoekjes gebakken met twee pannenkoekenmakers. 

Inmiddels was het opgehouden met regenen en zijn we nog met even met z'n allen het bos in geweest.

Toen kwamen de ijsjes tevoorschijn en nadat we nog met elkaar wat hadden gedronken, was het hoog tijd voor de kids om naar bed te gaan.

En niet zo heel veel later volgden de volwassenen ook, want iedereen was intussen best moe.

Het was een genot om in de badkamers te zijn; overal was voor gezorgd.. handdoeken, shampoo, zeep, lotion, badjassen...

En wat een grote luxe bedden om in te slapen!

We sliepen allemaal als rozen en de volgende morgen werden we verrast met een heerlijk ontbijt door de kinderen...

Kleine Moos kon niet wachten op z'n eitje te pellen...

Toen al het lekkers op was, of beter gezegd 'toen we allemaal genoeg hadden', werd het tijd om de tassen weer in te pakken. We mochten tot 11 uur blijven, maar er stond ook nog iets anders op het programma. 

Natuurlijk waren we weer hèèl nieuwsgierig en gingen we raden. Misschien is het wel de Efteling, riep Guus... Nee, dat zal toch niet...? Dat is wel een heel eind uit de richting. 

En zo kwamen we uit bij...

Nou, daar was genoeg te zien. Kleine aapjes, grote aapjes... Er waren ook best veel andere bezoekers; logisch... het was zaterdag, èn nog vakantietijd voor sommige regio's.

Lief hè, zoals Guus en Moos hier links lopen... Moos wilde soms niet mee als we verder liepen en dan zeiden papa en mama 'doei Moos'... en liepen we alvast een stukje... En dan ging Guus steeds naar zijn broertje toe en nam hem mee.

We hadden een gewèldige dag en wat zijn we dankbaar voor zulke mooie momenten met elkaar!