Dag April ... (jaarboek 4)

En alweer is er een maand voorbij gevlogen. Ik zie dat ik deze maand weinig heb geblogd; de fut was er een beetje uit en ik ben sowieso veel minder aanwezig geweest op social media.  

Ik erger me al een tijdje aan de veelheid van opdringende advertenties (waar dus geld mee wordt verdiend) en nu blijkt dat Meta, de eigenaar van Instagram en Facebook, van plan is om je persoonlijke data te gebruiken voor AI, overweeg ik zelfs om mijn accounts daar op te heffen. En wist je dat Meta ook eigenaar is van Whatsapp?

Ja, ik weet dat je bezwaar kunt maken. Maar ik weet niet of dit gaat helpen en ik vind het de omgekeerde volgorde. Zij horen te vragen of ze gebruik mogen maken van data van mensen!

Maar nu mijn jaarboek!

Ik had bedacht om voor deze maand een kleurencombi te gebruiken van geelgroen, aquablauw, geel en roze.

Bij het opruimen kwam ik wat plaatjes tegen die ik goed kon gebruiken.

De rechterpagina heb ik ergens 'afgekeken' en i.p.v. verf heb ik gelliprints gebruikt en die in vormen geknipt en opgeplakt.

Het popje links komt uit een kleine verzameling die ik eens maakte, en al lang weer was vergeten.

Ik heb zo'n witte schommelstoel en die wil ik weer buiten op de veranda hebben nu het lekker weer is.

Helaas heb ik niet zo'n mooie haardos, maar ik vind het wel een leuk plaatje.

Het papier komt allemaal uit de restjesbak en rechts heb ik inmiddels allerlei persoonlijke notities geschreven.

Deze pagina had ik eigenlijk 'in het vooruit' gemaakt voor de maand Mei. Ik dacht dat ik de pagina's goed had uitgeteld, maar nee dus...

De mini-collages maakte ik in 2023 (klik) maar ik had er nog nooit iets mee gedaan. Ik vind ze nog steeds leuk. De maand mei wilde ik dus wat meer roze gaan gebruiken...

In een oudere Daphne's Diary kwam ik een mooi gedicht tegen...

Deze bladzijde is iets te fel groen uitgevallen. Er stond geschreven patroontekst op de pagina en die wilde ik wel een beetje bedekt hebben. Later heb ik nog penseelstreekjes met geel toegevoegd.

Inmiddels heb ik hier mijn April-herinneringen genoteerd.

De stille week (voor Pasen) en Pasen zelf viel ook in de maand April en ik heb daar op bovenstaande manier invulling aan gegeven.

Nu is er eigenlijk nog één pagina over, maar ik denk dat ik maar snel met Mei begin!

Twee weken mooi weer!

Ja, dat zei de schapenboer die vorige week de eerste schapen met hun lammetjes kwam brengen...

En over het algemeen hebben boeren een goede kijk op het weer!

Donderdagmiddag zijn ze gebracht; 4 schapen en 4 lammetjes. Het was toen gelukkig mooi weer en zoals altijd blijven ze in het begin dicht bij het hek staan en zijn ze ook wat schuw.

We hebben er 's avonds een hele tijd bij staan kijken. Zo kunnen we aan elkaar wennen!

Er is één lammetje bij dat wel durft en als eerste steeds komt snuffelen...

Omdat we vorig jaar deze oude paardenbox hebben gekregen (klik), kunnen de schapen nu ook droog binnen staan. Maar wat dacht je? Alleen de lammetjes wippen naar binnen hoor, die volwassen schapen vinden het op de één of andere manier niks!

We hebben nu de voerbak erin gezet... wie weet helpt dat...

Deze week komen er nog meer schapen en lammetjes en we kijken er al naar uit!

Vrijdag en zaterdag was het heel triest weer; ontzettend veel regen en zo somber. De schapen hebben toen bijna de hele dag onder de aanhangwagen gelegen, die pal achter de paardenbox staat.

Gisteren veranderde het weer plotseling halverwege de dag. Opeens brak de zon door om 1 uur!

Terwijl we vrijdag- en zaterdagmiddag nog lekker bij de houtkachel binnen zaten, zaten we zondagmiddag buiten zonder jas in de zon. Dat kan hier goed bij een noorden of oostenwind, omdat we dan precies uit de wind zitten.

En vandaag is er werk aan de winkel! Wat dacht je van de ramen zemen? Ze zien er niet uit na al die regen... 

En vanaf nù ga ik ook elke dag een uurtje de tuin in; dat is echt nodig want er groeit alweer zoveel onkruid. Wel jammer dat je daar de meeste tijd mee kwijt bent, i.p.v. het leuke werk met jonge plantjes.

Gisteren sprak ik een enthousiaste vrouw in de kerk over haar moestuin en ik geloof dat ze me er weer warm voor gemaakt heeft... Maar dan wel anders dan een paar jaar geleden.

Toen was de sla niet te eten, zo hard en smaakte de selderij zò bitter en de kroten waren wrang van smaak. Misschien heeft het met de grond te maken; het is oude klei en het stukje lag ook laag waardoor er in de onderlaag vaak water stond.

Nou... fijne maandag allemaal! Ik ga naar buiten...