Volgend virus ...

Tja, ik heb wel even getwijfeld of ik hierover een berichtje ga tikken. Welles-nietes enzo...

Ik wil niet klagen ..., en ik ga het gewoon dragen!

Maar mijn blog is soms ook een uitlaatklep en daarom ga ik toch even uit de doeken doen wat er speelt.

Ik heb dus gordelroos, sinds 2 weken. Aanvankelijk wist ik niet wat er aan de hand was. Het begon met steken in mijn rug, links... Ik dacht dat er iets met mijn long was. Het zweet brak me uit en een poosje later had ik het koud. De pijn zakte daarna langzaam af.

Een dag of wat later voelde ik iets op mijn rug, maar ik kon het zelf niet goed zien. DH nam dus deze foto en ik dacht meteen aan gordelroos. Toen ik ging googlelen klopte het allemaal als een bus.

Ik dacht altijd dat jeuk het vervelendst was bij gordelroos, maar het blijkt anders te zijn.

Het is akelig; de pijn komt van binnenuit en is brandend en jeukend. Aanraking is pijnlijk en laat het nu net op borsthoogte zitten. Behalve de pijn voel je je ook lamlendig en regelmatig krijg ik zo'n zweetbui, daarna zakt het weer af. 

Zitten is lastig, liggen is op den duur ook pijnlijk. Op het puntje van een stoel zitten gaat nog het beste en lopen... 

Sinds een week gebruik ik nu wel pijnstilling; paracetamol, want ibuprofen en diclofenac kan ernstige bijwerkingen geven.

Die pijnstilling haalt de scherpe kantjes er wel af; in je huid lopen gevoelszenuwen en die geven steeds signalen af naar je hersenen. 

Nou, ik stop met klagen en ga het dragen! Er zijn veel ergere dingen en het zal vanzelf wel weer over gaan. Maar toch fijn om het even van me af te tikken...

En... zijn er hier lezers die ook gordelroos hebben gehad?

Hoe verliep dat en hoe ervaarde je dat?

gedeelde smart=halve smart 😏

Gezondheids update

Waarschijnlijk ben ik nu zo'n 5 à 6 weken geleden besmet met het Cytomegalovirus. Maar het kan ook al eerder geweest zijn....

In deze blogpost schreef ik daarover. Vanaf die tijd ben ik informatie gaan zoeken hierover.

Van de huisarts had ik alleen te horen gekregen dat de symtomen tot een half jaar kunnen aanhouden, maar dat er binnen 2 weken een lichte verbetering zou moeten optreden.

Als je bij Google de naam van dit virus intikt, krijg je voornamelijk info over zwangere vrouwen en de ongeboren vrucht. Daar kan het nl. gevaarlijk voor zijn.

Verder krijg je de indruk dat het niet zoveel voorstelt en dat je er amper iets van merkt.

Nou, ik had toch wel andere ervaringen...

Dus zocht ik verder en vond diverse forums waar mensen hun verhaal deden, plus nog een Facebookgroep over dit onderwerp.

Natuurlijk vind je daar voornamelijk de ervaringen van mensen die het heftig te pakken hebben. Maar het leverde mij wel informatie op!

Ik constateerde inderdaad na 2 weken een lichte verbetering, en iedere week leek het een stapje vooruit te gaan. Wat betekent dat ik minder op bed of op de bank lag en wat meer kleine klusjes kon doen. Na 5 weken durfde ik weer een klein stukje auto te rijden.

Maar ik moet niet gaan bukken, want dan word ik duizelig. Ik moet niet gaan sjouwen, want dan ben ik snel uitgeput. Ik moet niet in een omgeving zijn waar veel prikkels zijn, etc...

En wat ik hèel vervelend vind; het lijkt erop dat ik ook problemen met mijn geheugen heb.

Niet meteen ernstig, maar ik vergeet dingen totaal. Normaal gesproken ken ik een patroontje vrij snel uit mijn hoofd, maar nu moet ik steeds de beschrijving lezen en moet ik nadenken...

En ik mis ook mijn dagelijkse portie beweging. Tuinieren is er ook even niet bij, en een stuk lopen geeft duizeligheid. 

Daarentegen heb ik wel meer tijd en gelegenheid om te tekenen en te handwerken.

En het oppassen is op dit moment ook nog een probleem; tenminste als ik alleen met de kids ben. Ze zijn best pittig en dan kost het me toch heel veel energie.

Ook de kledingbank is even niet aan de orde.

Ik zou heel graag weer terug naar normaal willen!

Dat gekke virus ook...

In de lappenmand

Nadat ik in 2 maanden tijd 4 keer ziek was geweest (en niet echt volledig opknapte) en de laatste keer verschrikkelijk moe bleef, had ik het gevoel dat er iets echt niet goed was. Het was algehele malaise. Ik maakte een afspraak bij de huisarts; ze nam de bloeddruk op, beluisterde me, had een aantal vragen en ik kreeg een formulier voor uitgebreid bloedonderzoek.

Het duurde even voordat alle uitslagen binnen waren en ik had ook nog eens de pech dat de huisarts een paar dagen vrij was.

Maar... ik blijk besmet met het Cytomegalovirus, een broertje van Pfeiffer.

Nu weet ik niet precies wanneer ik besmet ben, maar het is wel recent geweest. Dat kunnen ze zien in het bloed en dientengevolge heb ik dus ook nog maar heel weinig antistoffen aangemaakt tegen dit virus.

Er zou binnen 2 weken een lichte verbetering moeten zijn, en die is er ook gelukkig.

Maar daar is voorlopig ook alles mee gezegd. Het kan uiteindelijk ook wel een half jaar duren, maar ik hoop natuurlijk op veel korter!

Voor mij concreet betekent het momenteel dat ik na elk klein klusje moe ben en niet door moet gaan.

Overdag ga ik nog een aantal keren naar bed, en vaak slaap ik dan ook even in. Daarna kan ik er weer even tegen en kleed ik me aan, maar ik houd me wel heel rustig.

Zo, dan zijn jullie weer even op de hoogte...