Vliegenpoep

Het is misschien een raar onderwerp, maar ik ga het er tòch over hebben.

De hele zomer valt het me op dat er op een bepaald gedeelte van ons tafelzeil, dat over de tafel op de veranda ligt, steeds een paar vliegenpoepjes zitten.

's Morgens maak ik het zeiltje schoon en 's avonds voordat we warm eten doe ik dat nog een keertje.

En ìedere keer zit er precies op deze vierkantjes vliegenpoep!

Ik heb het bewijs niet vastgelegd in een reeks foto's van elke dag, maar geloof me... hier streek een vlieg steeds neer.

Dus ging ik mij afvragen of een vlieg de gewoonte heeft om op dezelfde plek te poepen!

AI Overview

Een vlieg kiest vaak dezelfde plek uit om te rusten en te ontlasten omdat deze plek – vaak een warm of zonnig plekje zoals een kozijn of lamp – ideaal is voor zijn lichaamstemperatuur. De kleine zwarte puntjes zijn vliegenpoep, en vliegen keren graag terug naar dezelfde veilige rustplaatsen
Rustplaatsen: Vliegen hebben vaste vliegroutes en favoriete plekken om stil te zitten, zoals randen van schilderijen, lampen of specifieke plafonddelen.

Oké, mijn tafelzeiltje ligt dus misschien in de vliegroute.

We zorgen er wel voor dat er geen etensresten blijven liggen.

De zon schijnt niet op deze tafel, behalve als we zo rond half 7 's avonds daar eten.

Tja, waarom zou een vlieg toch juist dit plekje van het tafelzeil uitkiezen?

Voorbereidingen

We hebben dit jaar lang zitten dubben of we op vakantie zouden gaan of niet.

Toen ik in het voorjaar ziek werd en steeds zo moe was, hadden we er totaal geen behoefte aan.

We hebben het thuis heel goed, en zeker met warm weer.

We gaan al heel lang niet meer in het hoogseizoen weg, en persoonlijk ga ik graag in het naseizoen. Dan kunnen we in de lente en de zomer volop genieten van de tuin, kunnen we het fruit oogsten en inmaken en met het zwembad en de airco is het prima te doen thuis.

Dit jaar zeiden we: 'we gaan alleen weg als we er allebei zin in hebben'. 

En dan begint het toch langzamerhand een beetje te kriebelen...

We hebben een caravan achter de schuur staan en DH heeft nog een aantal weken vrij. 

En nu dan toch de kogel door de kerk is, worden er wat extra wasjes gedraaid zodat we weer schoon beddengoed in de caravan hebben.

En worden er bolletjes veilig gesteld voor diverse haakwerkjes... Ik heb ze in een rolcontainertje gedaan die zo onder het bed geschoven kan worden.

Ook nog maar een nieuw canvashuisje voorbereid, want dat is toch ook wel erg leuk om te doen.

En in dat kamertje verzamelen we alles; de boeken liggen al klaar, de spelletjes zijn uitgezocht en zo komt er steeds iets bij. Op deze manier blijft de rest van het huis netjes.

Ik vind het altijd fijn om ruim op tijd te beginnen en zo doen we elke dag wat...

Published                    19-08-26    3.30 PM

On the reading list      19-08-26     7.50 PM

Nostalgie

De laatste tijd kom ik niet zo vaak meer in de kringloopwinkel op ons dorp. Eerst deed ik dat bewust niet en de laatste maanden voel ik minder de behoefte om daar rond te struinen.

De reden daarvan is dat ik vind dat ik tè vaak dingen koop die eigenlijk niet nodig zijn:  DH en ik vinden dat ons huis niet te vol moet komen te staan.

Maar ik had een stukje borduurstof nodig voor één van de leuke kussentjes die ik wilde maken en die lapjes liggen daar vaak voor een prikje.

Tja, en toen zag ik ook nog iets anders... Een oude zwarte bakelieten telefoon trok m'n aandacht. Nee, nee, nee... dacht ik ... dat ga ik niet doen!

Maar soms kan een mens tè streng zijn voor zichzelf hè... Toen ik DH aan de lijn had, zei hij meteen 'die had je mee moeten nemen joh!'

Dus ik ging als de gesmeerde haas opnieuw naar de kringloop en ja hoor.. gelukkig stond hij nog op de plank!

Het ding was best vies en vettig, dus er volgde eerst een grondige schoonmaakbeurt en het mijn doekje had na afloop de nodige vlekken en strepen...

We willen de telefoon een mooi plekje in huis geven, maar we zijn er nog niet over uit welk plekje het beste is...

Ik had hem graag in de woonkamer gehad, maar dan niet zomaar in de vensterbank. 

Het moet lijken alsof ie in de gebruik is, dus ergens op een kastje of klein tafeltje.

Maar dat hebben we niet los in de onze kamer, dus nu staat hij op dit kastje in de gang.

Hij past daar best, maar eigenlijk...

De tijd zal het leren...

Published                24-07-26        9.00 PM

On the reading list  24-07-26        9.00 PM

Zo'n dag waarop je beseft dat het roer om moet...

Al weken zijn DH en ik moe en futloos. Hij begon met een verkoudheid, slijm op de borst en hoesten. Net als je dacht dat het de goede kant op ging, had hij weer een terugval. Niet ziek genoeg om in bed te liggen, maar niet fit genoeg om lekker in je vel te zitten en de dingen te doen die je anders doet.

Ruim een week later begon ik ook en ik lag twee dagen geregeld op bed. Daarna leek het over, maar niets was minder waar; ook bij mij was het jojo-en... 

Wat heerlijk als er tussendoor een 'energievolle' dag was en we probeerden echt dan niet over de top te gaan met dingen doen, maar op tijd even te relaxen.

Afgelopen dinsdag op woensdagnacht sliep ik voor het eerst weer eens heel goed en vast. Uitgerust kwam ik uit bed en ik had m'n plannetjes klaar!

Deze dag zou ik eens goed vullen en in blokjes verdelen. 

Er zijn verschillende dingen die (nodig) de aandacht moeten krijgen. 

Het onkruid tussen de stenen, wat planten die gesnoeid moeten worden, mijn wolvoorraad op orde brengen, het speelgoed opnieuw ordenen, eindelijk eens verder met mijn borduurboek, de bank en tafel op de veranda schoonmaken, en dan nog de bijna dagelijkse dingen als stofzuigen, blogland bezoeken, in mijn jaarboek werken, de creatieve bloghop opdracht afmaken, was draaien...

Ik ben altijd vroeg wakker en na het ontbijt begon ik om 7 uur met het uitwerken en stukje uitvoeren van de laatste fase van het borduurboek.

Om 8 uur ging ik me aankleden, de wasmachine aanzetten en stofzuigen.

Daarna was het tijd voor een toertje haken.

Toen ging ik naar buiten met een emmertje sop en maakte ik de meubels op de veranda schoon. Gelukkig hadden we zaterdag al geraagd en alle troep en bladeren weggeblazen.

Om half 10 zat ik aan de koffie en daarna hing ik de was op.

Daarna kreeg het klinkerpad het met mij aan de stok, zie hiernaast.
Tjonge, daar moet je best wat kracht voor zetten...

En we hebben nogal wat paadjes, dus zeker niet alles tegelijk maar stukje voor stukje.

Dan nog is lang niet alles weg, dit is nog maar het voorwerk.

Ik deed verdeeld over de dag steeds een half uurtje...

Intussen was ik ook lekker een uurtje op zolder aan het knutselen en maakte ik e.e.a. af.

Daarna heb je weer energie om met een schrapertje het achtergebleven onkruid los te krabben tussen de klinkers (ook hier stukje voor stukje) en te vegen met een harde bezem.

En zo ging het de hele dag door, maar tussen de middag ging ik wel even horizontaal hoor.

's Middags was het behoorlijk warm om met een fleecetrui buiten aan het werk te zijn en ik verwisselde 'em met een shirtje. Oeps, dat leek wel te heet gewassen... maar ik besefte maar al te goed dat mijn vetrolletjes deze winter zich hadden uitgebreid.

Dus daar moeten we toch ook mee aan de slag. Het klopt ook wel, de extra kilo's zijn er nog steeds niet af en dat moet wel. Dan voel ik me een stuk beter...

Nou, intussen hoop ik maar dat het nu gedaan is met die futloosheid. Want ik vond woensdag een hele leuke dag! Ik heb niemand gesproken en ben het pad niet af geweest, maar heb genoten.

Een middagje Guus en Moos

Elke dinsdagmiddag haal ik Guus (8) en Moos (5) uit school om half 3 en dan zijn ze tot een uur of half 6, soms 6 uur bij ons.

Als we thuis komen gaan we eerst iets drinken en een koekje eten en daarna mogen de jongens zelf kiezen waar ze mee gaan spelen.

Op zolder hebben we 2 rijen gelabelde dozen staan waaruit ze kunnen kiezen.

Maar niet altijd hebben ze daar zin in of kunnen ze een keuze maken.

Dus meestal heb ik wel een plannetje achter de hand!

Wat de beide heren heel leuk vinden is een speurtocht. We doen dat met briefjes en vanaf het beginpunt worden ze van hot naar her gestuurd voor het volgende briefje. Ergens halverwege heb ik dan een opdracht en aan het einde iets leuks of iets lekkers.

Zo mochten ze deze keer in de keuken snoepstokjes maken met kaas, grillworst, druiven, stukjes appel en tomaatjes. Als ze daar mee klaar waren moesten ze opa gaan opzoeken buiten en mee naar binnen vragen, in de keuken een blinddoek omdoen en hem in zijn stoel brengen.

Daarna moest hij gaan raden wat ze in zijn mond stopten... Oh, wat hebben we gelachen, want hij houdt niet van puur tomaat... Maar hij had er 11 van de 12 goed en dat betekende smikkelen zoveel als je wilde. Want Guus en Moos hadden een aantal stokjes heerlijk gevuld.

Aan het einde van de speurtocht vonden ze een plastic tas met daarin speelklei en vormpjes en een potje met plastic attributen zoals hoeden, armen, voeten...

Ze hebben een hele tijd zitten spelen en leuk om dan het verschil te zien tussen beide jongens.

En nu willen ze elke dinsdagmiddag wel een speurtocht, maar dat doen we maar niet.

Afgelopen dinsdag had Guus zelf een plan gemaakt voor een buitenspeurtocht die hij voor elk van ons uitzette. Van tevoren had hij tekeningen gemaakt en kwam hij vragen wat onze lievelingskleur was en waar we erg van hielden...

Zelfs voor zíjn broertje Moos had hij een aparte speurtocht gemaakt. Daarom had hij verschillende kleuren stoepkrijt gebruikt.

Daarvoor moest Moos wel eerst uit bad komen, waar hij ruim twee uur had zitten spelen. Hij vindt dat zo leuk en komt er helemaal tot rust.

En daar gingen de broertjes dan...! Allebei in hun onesie en alvast klaar voor de nacht. 

Het duurde wel even voordat de speurtocht was uitgelopen. Intussen zaten wij met Arthur (onze oudste zoon en de papa van de jongens) al aan tafel met smart te wachten...

We aten Spinazie-pasta, dat hadden de jongens zelf gekozen! De borden waren in no time leeg...

Geen kippen meer ...

Tja, hoe zal ik eens beginnen...? Chronologisch maar...

DH kocht ergens in 2017 een Pipowagen met de bedoeling er iets leuks van te maken  t.z.t.

Nadat de Pipowagen al verschillende keren een andere plek had gekregen, werd hij in  2022 van het onderstel afgehaald en door een kraan verplaatst (dit kun je hier nog eens teruglezen) met het idee er een kippenhok van te maken. 

In april 2017 begonnen we met kippen houden, toen nog in een 'normaal' hok en ik blogde er met plezier over (klik hier als je het nog eens wilt bekijken).

Inmiddels zijn alle kippen dood, al een poosje hoor. Maar we droomden toch van een nieuw stel; 10 kippen en een haan. Ik had de namen al verzonnen. Alleen het 'huis' moest nog worden aangepast en opgelapt.

DH had vorig jaar al nieuwe dakbedekking aangeschaft en wilde deze week aan de slag gaan. Maar het dak bleek wel er-rug slecht. De spanten zijn gebogen en het triplex dat er tussen zit was helemaal verrot

Hij heeft nog geprobeerd met latten en multiplex het dak te vernieuwen, maar gaandeweg stond hij zich af te vragen wat ie nu eigenlijk stond te doen. De ramen en de deuren zien er ook niet meer uit...

En echt, hij had het allemaal willen doen, als we er zeker van zouden zijn weer kippen te nemen. Maar na dit nieuwsbericht hebben we besloten dat niet meer te doen.

"Maar er zit echt heel veel PFAS in die eieren. Als je pech hebt, kun je met drie eieren net zoveel PFAS binnenkrijgen als met een jaar eten en water drinken."

Ja, dat is toch echt niet leuk meer. Natuurlijk kun je een groot afdak maken, de kipjes binnen houden, het grondoppervlak verharden en met stro bestrooien... Maar het leuke is juist dat de kippen in de vrijheid kunnen scharrelen.

En ga nu eens al die eieren elke dag in de restcontainerbak gooien...

Geitjes dan? Nee, ook niet... Het is leuk, maar het is ook veel gedoe en we hebben er helemaal geen verstand van. In het weiland naast ons lopen vanaf april geiten en schapen en daar kunnen we ook van genieten.

En de Pipowagen heeft z'n beste tijd gehad. Ja, we hadden het eerder moeten aanpakken en nu is het te laat. DH gaat hem slopen en in stukken zagen en afvoeren.

Maar het doet wel een beetje zeer...

Januari babbeltje

En dan is het opeens alweer half januari...!

Even een terugblik op de afgelopen twee weken na oud en nieuw.

Wat was het geweldig dat we zo'n dik pak sneeuw kregen. Dat zijn we hier in het westen helemaal niet meer gewend.

Niet iedereen genoot daar evenveel van, want het brengt natuurlijk ook hinder mee.

Maar wat een leuke initiatieven waren er; diverse wedstrijden rondom sneeuwfiguren b.v.

En toen was daar de dooi-mist... Ik had het woensdagmorgen al eerder gezien, maar tegen half 9 rende ik weer naar buiten toen ik de zon zag!

Wat een nattigheid hadden we overal. Tegen de middag kringelde de waterdamp nog omhoog vanaf een stuk landbouwplastic dat (voorlopig) op een lager gedeelte ligt, zo mooi om te zien. Het waren net rookpluimpjes!

En ik ging eindelijk... (na 4 maanden) weer eens naar de kringloopwinkel. Ik had mezelf een verbod opgelegd omdat we veel teveel spullen krijgen en ik leverde dus eerst twee bigshoppers in. 

Maar er ging toch ook weer wat mee naar huis...

En opeens ben ik met weven begonnen. Ik had het wel eens vaker gedaan; kleine werkstukjes...

Maar ik zag weer iets leuks op Pinterest en kon de verleiding niet weerstaan. 

Takjes genoeg hier, want ik heb een hele zinken emmer vol staan en ik hoef ze maar op maat te zagen.

Guus en Moos zagen het ook en hadden ook wel zin om het eens te proberen.

Met deze kartonnetjes op maat zijn ze aan de slag gegaan. Een onderzettertje maken vonden ze wel leuk. Maar de spanningsboog is nog niet zo groot, dus werd de weefsessie hier gestaakt. Eens kijken of ze volgende week weer verder willen...

Joepie, sneeuw...!

Ja, ik moet er even over bloggen hoor... zeg nou zelf ...'Hoe lang is het wel niet geleden dat we zoveel sneeuw hadden?

Vrijdag was het een komen en gaan van buien en genoot ik van de wisselende luchten.

En gistermiddag brak opeens de zon door en DH ging nog even het weiland in om de wildcamera op te halen en hij maakte daarbij een aantal foto's...

Op de wildcamera was eigenlijk maar één filmpje te zien dat ik de moeite waard vond om hier te plaatsen...

Vanmorgen viel er weer een dik pak sneeuw. Gisteravond waren de wegen nog goed begaanbaar, maar vandaag was 't anders. Ik moest nog met de auto weg en voelde me soms een beetje glibberen.

Het bleef maar doorsneeuwen! In vergelijking met zondag hadden we er een heel pak bij...

En vanmiddag brak de zon weer door en oh... wat ziet alles er dan sprookjesachtig mooi uit!

Genieten jullie ook van de sneeuw?

Allemaal leuke dingen

Ja, soms heb je dat...; en dan komt alles tegelijk!

Zo keken we natuurlijk al heel lang uit naar de levering van onze nieuwe bank. Begin oktober was het dan toch zo ver. Ook een beetje spannend; want hoe zou het staan in onze (niet al te grote) woonkamer?

De kleur was helemaal wat we verwachtten en de groene muur kleurt er uitstekend bij.

Wel hebben we plannen om de andere muren rondom de raampartijen een hele licht taupekleur te geven.

En ik was intussen ook jarig en mocht een lamp uitzoeken voor in het hoekje boven de bank. Want dat is een beetje mijn 'plekje', waar ik 's avonds heerlijk kan zitten haken aan een dekentje.

Ja, ik ben intussen een beetje gewend aan de donkere herfstavonden en het helpt mij als ik van tevoren bedenk wat ik die avond ga doen en het alvast klaarleg als het kiezen van kleuren betreft. Stilzitten kan ik echt niet.

Er kwamen mooie kaarten binnen voor mijn verjaardag!

De linkerkaart is van Floor en de kaart rechts is van Angélique

Eén van mijn vriendinnen was afgelopen zomer in Duitsland en daar kwam ze deze kaart met mijn naam tegen (alleen schrijf je bij mij een 'z' i..v. een 's').

Ik moest helemaal blozen toen ik begreep wat er op stond!

Er zat ook nog een leuk hangertje in de envelop en ik kreeg er een heerlijke bakmix bij!

Guus en Moos hadden geknutseld voor oma ...

Maar er was ook een hele grote witte doos naar binnen gesmokkeld en ik moest raden wat daar in zat. Ik zei; een koelkast..., een vaatwasser..., een vriezer.... En de jongens maar lachen en nee schudden!

 

Toen kleine Otis (alweer bijna 4 maanden) eindelijk in slaap was, werd het tijd om de doos open te maken. Ik zag overal repen met luchtkussentjes... en was al bang dat er nog een heel aantal doosjes in zaten die steeds kleiner zouden worden...

Er kwam inderdaad een kleinere doos te voorschijn; ook weer met luchtkussentjes bovenop.

Maar toen stuitte ik toch op iets hards, iets kouds...

Oh, wat leuk! Ik had een keer uit mijn mond laten vallen dat ik nog een keer iets groots en iets geels in de vensterbank wilde hebben...

De vaas is loeizwaar en til je niet zomaar even met één hand op. Onderin is hij een beetje groenig en bij het veranderende licht van buiten kleurt de vaas steeds een beetje anders.

Vorige week was ik met een andere vriendin koffie wezen drinken in een heel leuk 'tentje' in onze woonplaats, Deelcafé De Buurman.

We hadden heel veel bij te kletsen en voor dat we het wisten waren we zo'n twee uur verder.

Mijn vriendin was de afgelopen zomer in Denemarken geweest en daar kwam ze in een wolwinkel deze leuke tas tegen. Ze moest meteen aan mij denken...

Hij is echt leuk hè...

Maar wat ook leuk is, is dat ze nu wil leren breien. Nou, dat hoef je maar één keer tegen mij te vertellen!

Inmiddels zit er iets leuks in die tas, maar het is geen breiwerk...

Maandagmorgen appelmoes

Het kan natuurlijk niet altijd feest zijn; DH heeft 2 keer 2 weken vrij gehad, maar deze week moest hij toch echt weer aan het werk!

Dat is voor ons allebei weer even schakelen, maar veel moeite kost dat niet. Ik ben het inmiddels gewend en nu hij minder gaat werken zal ik ook vaker van de ene naar de andere modus gaan.

Dat betekent minder gezellige momenten samen, maar ook minder vaak wachten en alles gaat een stuk sneller. Ik doe ook andere dingen als hij werkt, bv bepaalde klussen aanpakken zoals verstelwerk of iets maken achter de naaimachine, de papierhobby weer oppakken, verder schrijven aan mijn verhaal wat intussen meer op een boek gaat lijken...

De wekker ging kwart voor 6 af maandagmorgen, maar ik bleef nog 3 kwartier liggen, maar kwam er natuurlijk uit vlak voordat DH vertrok voor zijn werk.

De wasmachine stond al vroeg aan en ik besloot dat het vandaag appelmoesdag moest worden! Er zijn al heel veel appeltjes van de bomen gevallen; helaas wel klein en ze zijn ook wat hard maar prima voor de appelmoes. Dat betekende een kleine drie kwartier schillen, waarbij ik alle aangedane plekjes wegsneed. Ja, dat heb je met onbespoten fruit...

De glazen potjes waren intussen uitgekookt en het was tijd voor een bakkie leut... 

Niks geen koffiebroodje erbij, of iets anders van al dat lekkers van de afgelopen weken..., maar gewoon een boterhammetje met kaas!

Terwijl de appeltjes stonden te pruttelen (met kaneelstokje en scheutje appelsap) kon ik mooi even het hele huis stofzuigen. Zo veel werk is dat hier niet; we leven op de begane grond en de kamers zijn niet zo groot.

Daarna kon de bonte was buiten opgehangen worden; het weer viel hartstikke mee en buiten drogen vind ik het fijn!

En toen werd het tijd om wat suiker toe te voegen aan de brij en de staafmixer erdoor te halen. Even proeven..., het beviel me wel; een beetje aan de zure kant, maar dat vind ik lekker fris. 

Nadat de potjes zijn gevuld, zet ik ze ondersteboven zodat ze vacuüm kunnen trekken. 

Als ze afgekoeld zijn, kunnen de etiketten er op en mogen ze op de kelderplank hun tijd afwachten...

Gisteren hadden we ook al 1400 gram bramen; die heb ik schoongemaakt en ingevroren.

En DH heeft de rijpe pruimen geplukt; dat was 2400 gram schoongemaakt en ontpit. Ook die heb ik ingevroren om op één dag een heleboel potjes jam te kunnen maken!

De 'strop' ...

In het vorige blogbericht liet ik een filmpje zien van de zwanen die bij ons in de sloot zwemmen.

Bijna aan het einde zie je een blauwe touwstrop die aan een boom hangt. 

Sommige lezers kregen daar een naar idee bij, maar dat was geenzins de bedoeling natuurlijk... 

Ik heb was foto's gemaakt om te laten zien dat het helemaal niet eng is, want de strop hangt laag.

Jaren geleden heeft DH dit touw in de boom gehangen zodat de buurkinderen over de sloot konden zwiepen (voet of voeten in de strop) en dat hebben ze altijd met veel plezier gedaan.

Net als bij alles; bij tijden werd er veel gebruik van gemaakt (ook door familie of vriendjes) en dan weer weken niet...

Onze buurman heeft al snel een hardhouten opstapje gemaakt aan zijn kant, want anders was de beplanting de dupe.

Toen wij het gras opnieuw hadden ingezaaid aan de kant (na het uitdiepen van de sloot) heeft hij ook aan onze kant zo'n mooi opstapje gemaakt.

Het blijft een leuk tijdverdrijf, vooral als er iemand natte voeten haalt of in de sloot valt.

Onze Guus heeft dat ook een keer gehad, en op dat moment was dat natuurlijk voor hem niet zo leuk, maar even onder de douche en je bent weer schoon. En we hebben altijd wel een setje kleren liggen...