O ja, die popjes ...

Zo gaat het nu bijna altijd... ik ben ergens mee bezig en dan komen Guus en Moos langs en dan vragen ze 'oma, wat ben je nu weer aan het maken?' en vervolgens willen ze het zelf ook even proberen of ze willen het wel hebben...

Dus, nadat Otis zijn vosje had gekregen, zochten de andere twee ook iets leuks uit. 

Ze zijn behoorlijk handig op mijn tablet en kunnen ook hun voorkeur wegzetten op hun eigen pinterest bord. 

Moos had een popje uit mijn boekje uitgezocht; een poes met licht-en donkergrijs gestreepte benen, maar hij moest beslist niet zo'n stomme trui aan! Het lijf moest gewoon grijs.

Helaas heeft hij het popje al mee naar huis genomen voordat ik er erg in had om een foto van te maken.

En toen Guus.. die kon echt niet kiezen! Maar uiteindelijk werd het dus een tijgerpopje.

Terwijl hij met de lego bezig was, ging ik wolletjes halen op zolder.

Maar nee, dat was dus helemaal niet goed! Hij ging zelf wel even kijken... en kwam terug met oranje en rood, zwart en wit.

Ik snapte het eerst niet zo en vroeg of hij het wel mooi vond... dat oranje dicht bij het rood.

Maar weet je wat het nu was?

Hij dacht terug aan zijn kleine dekentje met kussen en daar zat ook oranje bij en het kussentje was rood aan de achterkant...

Zo'n jongen toch!

Maar toen zijn popje ook af was, vond ik het toch nog wel leuk om dat andere tijgertje te maken. Het is een ontwerp van Knitty Kids en die vind ik toch zò leuk!

Soms brei ik de popjes heen en weer en dan zet ik gemiddeld zo'n 34 steken op.

Als ik ze in het rond brei, dan meestal 32 steken. 

En zoals je ziet, kunnen ze het samen best vinden. Ze kruipen overal in!

Gelukkig is die ene ondeugd inmiddels met Guus mee naar huis gegaan...

Het Torenhuis

Je beleeft wat hoor, met kleinkinderen... Zo vindt Moos het superleuk om iets te verstoppen.

Hij had een uittrekbaar zaklampje van opa gepikt en was er mee weg gerend. Ik hoorde hem naar zolder gaan en dacht... 'dat komt wel...'

    Opa vroeg aan Moos toen hij naar huis ging 'waar is nu mijn zaklamp?' Moos zei dat die in de slaapkamer verstopt was. Nou, het is niet zo heel moeilijk om daar te zoeken; zoveel staat er niet en de verstopplekjes zijn beperkt. 

Maar we konden hem niet vinden. Blijkt dat Moos de zaklamp tòch op zolder had verstopt...

Tja, daar is geen zoeken aan! Maar op aanwijzingen van Guus is het toch gelukt; in één van de hobbylaatjes van oma. 

De doerakken houden ook van dingen uitproberen. Dus toen ze een doosje met blokbatterijen op tafel zagen liggen, gingen ze daarmee aan de knutsel...

Want je kunt ze heel leuk met die openingen aan elkaar klikken, wist je dat?

En wist je dat ze dan ook loeiwarm worden en het begint te stinken?

Maar nu over het Torenhuis...., dat opeens verdwenen was. Daar is Guus mee aan de wandel gegaan en toen ik het huis terug vond in de tuin vond hij het leuk om er een foto reportage van te maken.

Zo'n jongen toch...

Moos wil ook een klein dekentje

Kussentje van Moos

Het was misschien wel te verwachten... 

Nadat ik voor Moos een kussentje had gehaakt en voor Guus een kussentje èn een dekentje, wilde Moos natuurlijk òòk een dekentje voor z'n knuffel!

Maar wat wil je dan voor een dekentje, Moos?

Hij kon maar niet kiezen; een dinosaurus aan de voorkant erop of een tijger...

Moos doet altijd wat Guus doet of kiest, maar nu stond hij toch wel erg in tweestrijd!

Kussentje en dekentje van Guus

Maar... we zijn eruit! Moos krijgt een rood dekentje met aan de ene kant een Dinosaurus en aan de andere kant een tijger.

We hebben de dieren samen uitgezocht op mijn laptop en het patroon veilig gesteld.

Oma aan de slag...

Maar er zit altijd wel iets tegen; het patroon was niet meer te achterhalen en dus moest ik uitwijken naar een iets andere versie die een beetje aangepast werd.

En zo is de gehaakte applicatie voor het dekentje dan geworden. Het dekentje zelf is effen rood en is een mooi werkje tijdens de vakantierit.

De tijger maak ik wel op de camping en als we dan weer terugkomen, krijgt lieve Moos zijn dekentje!

Maar het liep toch een beetje anders... Ik was niet tevreden over het heen en weer haken van de stokjes en halve stokjes van het dekentje en besloot het uit te halen en C2C te haken.

Er kwam een eenvoudig zwart randje omheen en de tijger applicatie viel goed uit. Hij lijkt alleen een klein beetje op een aap...

Over de dino was ik minder tevreden; een klein en slap geval.

En alhoewel Moos zei 'ik vind hem wel mooi hoor, oma', ben ik toch op zoek gegaan naar iets anders. Dat viel nog niet mee, want ik stuitte verschillende keren op een zgn. patroon, dat er dus helemaal niet bleek te zijn of totaal anders uitviel.

Maar de derde poging was naar tevredenheid! Ik haakte één deel van deze Stegosaurus en in de knopendoos kwam ik nog zo'n lekker eng oog tegen...

Moos was heel blij met z'n dekentje! Maar weet je wat hij zei? "Doe die kleine Dino er ook maar bij, oma...." 

Tja, wat doe je dan....

Published                 17-09-26    11.00 AM

On the reading list   19-09-26      1.00 AM

Groetjes vanaf de camping

We zijn inmiddels op vakantie; misschien had je het al gemerkt. 

Na anderhalve reisdag zijn we in Marlens aangekomen en hebben we een prachtig plekje gekregen op Camping Champ Tillet.

Jaren geleden zijn we op verschillende campings geweest rond het Meer van Annecy.

We reden er nu met de caravan langs en vonden het er druk en een beetje benauwd.

Blijkbaar kijk je toch anders tegen de dingen aan als je wat ouder wordt...

We reden dus verder en zagen het landschap open en wijder worden, de bergen wat hoger en verder weg. Daar voelen we ons prettig bij.

We bespreken eigenlijk nooit, en dat hoeft ook niet de laatste week van de zomervakantie en in September... Toen we deze camping aandeden en konden kiezen uit verschillende plekjes (we lopen altijd eerst een rondje), hadden we een goed gevoel.

En dat gevoel klopte, want we staan er nu nog!

Eigenlijk hadden we een ander plan. Onze oudste zoon Arthur en zijn vrouw Petra stonden met Guus en Moos ruim een uur verder rijden op een camping voor 2 weken en het idee was dat wij na een paar dagen ook een paar dagen bij hen op de camping zouden komen staan en als ze dan weer naar huis zouden gaan, zouden wij kijken of we daar bleven of verder gingen...

Maar we hadden het zò naar ons zin op onze camping en de berichten van Arthur waren toch wat minder positief over hun camping en aangezien het maar om een paar dagen samen zou gaan, hebben we het anders gedaan. Wij zijn een keer bij hen op de camping geweest en hebben bij een meertje gezeten, en zij zijn twee keer bij ons geweest, want Guus en Moos vonden het geweldig op onze camping (groot springkussen, zwembad met waterglijbaan en speeltoestellen. En tussendoor werd er vurig Uno gespeeld. 

We hebben heel gezellige dagen met elkaar gehad!

Een kussentje voor Moos

Tja, het was te verwachten... Toen het dekentje en kussentje voor Guus klaar waren, wilde Moos ook wel een kussentje. Dus ik vroeg wat hij graag wilde en dat was niet zo moeilijk. 'Een dino, oma...!'
Ik heb zelf niet zoveel met dino's en Petra, de mama van Moos, ook niet, maar ja...

We kropen samen achter de laptop en Moos koos deze dino. Nu was het voor mij even puzzelen met welke bolletjes groen ik zou gaan haken en dat viel nog niet mee.

Ik maakte ook een teltekening, en achteraf denk ik 'waarom deed ik dat eigenlijk?' Ik had gewoon de pixelafbeelding kunnen kopiëren en plakken in word en dan kunnen afdrukken...

En waar ik later ook van baalde, was dat ik links en rechts geen strook ecru had ingepland. Tijdens het haken (corner to corner haak je diagonaal) kwam ik erachter dat hierdoor de dino niet zo mooi uitkomt.

Maar Moos was er heel blij mee en had ook gezegd dat de achterkant van het kussentje precies hetzelfde moest als bij Guus. En dat was rood-blauw geblokt... Tja, dat vond oma niet matchen maar dat telde natuurlijk niet....

Published                             20-07-26     11.10 AM

Visible on the reading list    21-07-26      9.30  AM

Ontwerp Guus

Guus en Moos hebben altijd gezonde belangstelling voor wat ik aan het doen en aan het maken ben. En dan hebben ze ook van allerlei vragen; zo leuk!

En soms willen ze zelf die haaknaald wel eens even vasthouden en dan maken we samen een steekje. Tja, dan komen ze erachter dat het gemakkelijker lijkt dan het is!

Maar Guus wilde ook wel eens op ruitjespapier iets tekenen, want hij had al diverse ontwerpjes van mij gezien. 

En met behulp van een pixelplaatje maakte hij bovenstaand ontwerp. Daarna vroeg hij of ik dit ook kon haken. We rekenden uit hoe groot het lapje dan ongeveer zou worden en ik stelde voor om er een kussen van te maken. Maar nee, hij wilde heel graag een dekentje.

Tja, het werd dan wel een kleintje; niet eentje waar hij zelf onder kon liggen.

Maar... hij had een idee! Dat dekentje zou dan voor zijn tijgerknuffel worden...

Dus haakte deze oma het dekentje, maar er moesten heel wat keertjes een toer uitgehaald worden. En helemaal toen bleek dat er te weinig groen voor de achtergrond was.

Guus en Moos bedachten toen dat er een blauwe lucht moest komen...

Guus had de smaak te pakken en hij bedacht ook een kussenontwerpje, met hulp van een pixelplaatje. Rechts de achterkant; die bedacht hij zelf..

Deze oma is heel blij dat het allemaal gefixt is, tjonge wat een werk... en zoveel draadjes af te hechten...

Maar nu heeft Guus weer een nieuw plan en dat is een bedje maken van hout. 

Zo, dan moet opa maar aan de bak...

Zeg Roodkapje...

In de groep van onze kleinzoon Moos staat momenteel het thema "Het bos" centraal en via een appje naar de ouders wordt dan meestal gevraagd naar diverse materialen die de kinderen dan mee kunnen brengen.

Petra, de moeder van Moos, liet mij het appje lezen en ja.. takken om een hut te maken hebben we genoeg... Maar er was nog iets dat mijn aandacht vroeg. Ze vroeger ook vingerpopjes van het sprookje van Roodkapje!

Dat leek me wel leuk om voor de juffen te maken en ik zag het poppenspel al bijna voor me.

Ik begon natuurlijk met Roodkapje zelf. Toen ik de onderdeeltjes aan elkaar ging zetten, merkte ik wel dat het nog een heel gepruts was, maar goed... dan heb je ook wat!

Het mandje heb ik er zelf bij verzonnen, want ja... daar lagen toch de koekjes in?

Toen was grootmoeder aan de beurt. Ik had er nog net op tijd erg in om een foto te maken van alle losse friemels...

Wolf leek me het gemakkelijkst, maar... we vinden hem meer op een muis lijken! Oh, wat erg... maar het is niet anders...

En toen de stoere jager nog... Ik maakte hem extra stoer met een stoppelbaard en ik kwam ook niet helemaal uit de beschrijving en ben maar zelf wat gaan fantaseren.

Sorry voor de slechte foto's... Het lukt me gewoon niet scherpe foto's te maken en dat heeft te maken met mijn moeheid en het feit dat ik het toestel niet helemaal stil kan houden...

Moos moest ze natuurlijk even uitproberen, en was gelukkig tevreden. Ze zijn inmiddels al mee naar school!

De patroontjes voor het vingerpopsetje vond ik hier.

Een middagje Guus en Moos

Elke dinsdagmiddag haal ik Guus (8) en Moos (5) uit school om half 3 en dan zijn ze tot een uur of half 6, soms 6 uur bij ons.

Als we thuis komen gaan we eerst iets drinken en een koekje eten en daarna mogen de jongens zelf kiezen waar ze mee gaan spelen.

Op zolder hebben we 2 rijen gelabelde dozen staan waaruit ze kunnen kiezen.

Maar niet altijd hebben ze daar zin in of kunnen ze een keuze maken.

Dus meestal heb ik wel een plannetje achter de hand!

Wat de beide heren heel leuk vinden is een speurtocht. We doen dat met briefjes en vanaf het beginpunt worden ze van hot naar her gestuurd voor het volgende briefje. Ergens halverwege heb ik dan een opdracht en aan het einde iets leuks of iets lekkers.

Zo mochten ze deze keer in de keuken snoepstokjes maken met kaas, grillworst, druiven, stukjes appel en tomaatjes. Als ze daar mee klaar waren moesten ze opa gaan opzoeken buiten en mee naar binnen vragen, in de keuken een blinddoek omdoen en hem in zijn stoel brengen.

Daarna moest hij gaan raden wat ze in zijn mond stopten... Oh, wat hebben we gelachen, want hij houdt niet van puur tomaat... Maar hij had er 11 van de 12 goed en dat betekende smikkelen zoveel als je wilde. Want Guus en Moos hadden een aantal stokjes heerlijk gevuld.

Aan het einde van de speurtocht vonden ze een plastic tas met daarin speelklei en vormpjes en een potje met plastic attributen zoals hoeden, armen, voeten...

Ze hebben een hele tijd zitten spelen en leuk om dan het verschil te zien tussen beide jongens.

En nu willen ze elke dinsdagmiddag wel een speurtocht, maar dat doen we maar niet.

Afgelopen dinsdag had Guus zelf een plan gemaakt voor een buitenspeurtocht die hij voor elk van ons uitzette. Van tevoren had hij tekeningen gemaakt en kwam hij vragen wat onze lievelingskleur was en waar we erg van hielden...

Zelfs voor zíjn broertje Moos had hij een aparte speurtocht gemaakt. Daarom had hij verschillende kleuren stoepkrijt gebruikt.

Daarvoor moest Moos wel eerst uit bad komen, waar hij ruim twee uur had zitten spelen. Hij vindt dat zo leuk en komt er helemaal tot rust.

En daar gingen de broertjes dan...! Allebei in hun onesie en alvast klaar voor de nacht. 

Het duurde wel even voordat de speurtocht was uitgelopen. Intussen zaten wij met Arthur (onze oudste zoon en de papa van de jongens) al aan tafel met smart te wachten...

We aten Spinazie-pasta, dat hadden de jongens zelf gekozen! De borden waren in no time leeg...

Techniek

Op de school waar onze kleinzonen Guus en Moos zitten, krijgen de kinderen met regelmaat een techniekles.

Ze hebben zelfs een speciaal technieklokaal waar de groepen 3 t/m 8 gebruik van maken tijdens de technieklessen.

Onlangs bracht Guus deze Duimpiano mee. Hier kun je lezen hoe je zoiets maakt.

Het is serieus werk hè, dat kun je wel zien. En leuk dat ze het vinden!

Een andere techniekles ging over stroom. Guus liet me deze 'kleurplaat' zien en opeens begonnen de ogen licht te geven! Dikke pret natuurlijk...

En zo zag de achterkant er uit... Je kunt meteen zien&lezen hoe de kinderen te werk zijn gegaan. Nou, hij wist het precies te vertellen hoor, hoe dat werkte met stroom en een batterij!

Moos zit in groep 1 en had een kunstwerk gemaakt op een blok hout met spijkers en metalen doppen. Jammer genoeg heeft hij het al weer gesloopt, dus ik kan er geen foto van laten zien. Maar wat gaaf dat ze al zo jong beginnen, al is het maar snuffelen aan de materialen en daar iets mee maken!

Buurman en Buurman

En de poppen zijn af, maar wat een klus! Je realiseert je van tevoren niet dat er zoveel steekjes gehaakt moeten worden. Het zijn allemaal vasten, dus opschieten doet het bepaald niet.

Ze zijn ongeveer 30 cm lang en 10 cm breed en gehaakt met katoen op haaknaald 2,5.

Wat misschien ook niet hielp, was dat ik een Tsjechisch patroon had. Maar het was het enige gratis patroon dat ik kon vinden en wat ik ook goed vond lijken op de buurmannen in de filmpjes.

Zoals ik al eens eerder schreef, kun je met google lens een heel eind komen als je wat haakervaring hebt.

En er stonden duidelijke foto's bij het originele patroon.

Maar al met al is het dan toch gelukt! De poppen zijn net op tijd af, want Moos is vandaag jarig en viert het a.s. vrijdag. Ik hoop dat ik een paar leuke foto's van hem kan maken met de buurmannen en dan houden jullie die nog tegoed!

A je to !!

Pat en Mat

Ja, vorige week waren er heel wat lezers die konden raden wat ik aan het maken was...

Het zijn Pat en Mat van de poppenanimatieserie Buurman & Buurman!

Terwijl jullie naar de losse onderdeeltjes keken, had ik de hoofden al af en begon ik aan de truien van de buurmannen.

Buurman en Buurman is bedacht door Lubomír Beneš, hij groeide op in het naoorlogse communistische Tsjecho- Slowakije, waar mensen elkaar vaak uit de brand moesten helpen (info van internet).

Pat is de naam van de buurman met de gele trui en de Mat draagt de rode trui.

Ze zijn heerlijk onhandig bezig, maar vaak wel vindingrijk.

Ik haak de poppen voor onze kleinzoon Moos, die binnenkort alweer 3 jaar hoopt te worden.

Hij is helemaal weg van de serie en dat verbaasd ons wel een beetje, omdat we dit eerder van Guus hadden verwacht. 

De foto hiernaast is van oktober vorig jaar, toen Moos een keer logeerde bij ons. Hij kon niet slapen en toen heeft hij heerlijk een poosje bij opa op schoot gezeten en natuurlijk keken ze Buurman & Buurman...

Guus doet klusjes

 Vrijdagmiddag kwam er een appje van schoondochter Petra, en er verscheen een fotootje...

En meteen erna kwam er een spraakberichtje van Guus: 'Oma, mag ik klusjes komen doen?'

Nou, dat kwam wel goed uit en ik keek even wat hij zou kunnen doen. 

Hij had in de voorgaande dagen ook al geholpen met takjes oprapen in de boomgaard (na de snoei) en met stukjes gezaagde wilgenstam opstapelen in de schuur.

'Oké, plantjes water geven, een optreden verzorgen en een mooie tekening voor mij maken', sprak ik in.

'En dan krijg je 5 euro'...

Het bleef even stil en toen kwam er weer een spraakbericht van Guus 'voor 6 euro doe ik het! Het is voor het goede doel'...

O, wat moest ik lachen! 'Gaan we onderhandelen, Guus?'

'Mijn papa zit mij op te stolen', verklapte hij.

Als ik het al niet dacht! Onze Arthur is een zakenmannetje en weet precies hoe hij dat moet aanpakken.

Natuurlijk ging ik voor de bijl, nadat ik mijn contante centjes had geteld...

Om 3 uur werd Guus gebracht, glunderend van oor tot oor uit de rugzak van school stak een rolletje.

Guus heeft een gloeiende hekel aan kleuren, maar is er helemaal voor gegaan. Dit heb ik nog nooit van hem gezien. 'Echt Cars, oma...' 

Dit kun je hem wel toe vertrouwen hoor. Hij geeft de plantjes allemaal een heel klein beetje water en als hij morst, poetst hij het meteen weg.

Intussen kletsten we wat en vroeg ik of hij wist waar hij de klusjes voor deed. Nou, natuurlijk wist hij dat! Voor de aardbeving in Turkije... Maar wat is dan een aardbeving? Hij ging het even voordoen...

En heb je er dan foto's van gezien? Nee, een filmpje! En ik ben blij dat het hier niet gebeurd, want dan heb je geen huis meer oma...

En toen was het laatste klusje aan de beurt... Eerst wist hij niet zo goed hoe hij dat zou doen. Maar een week geleden hadden we bovenstaande gitaar bij de kringloopwinkel gehaald, dus toen was het niet zo moeilijk. We besloten om de uitvoering pas te doen als zijn vader hem weer op kwam halen.

Eindelijk was het zover! Maar toen ging Guus zò uit z'n dak dat het hele filmpje mislukte.

Daarom maar even een korte versie van wat hij vorige week liet zien...