Closetrol bloemen

Ik had weer eens iets leuks gezien, en het is nog heel simpel om te doen ook!

Je hebt alleen maar een leeg w.c. rolletje nodig, een schaar, wat verf en een fineliner. En natuurlijk een ondergrond waarop je gaat werken.

Ik maakte deze bloemen in mijn A-6 boekje van aquarelpapier, maar het kan ook op dunner papier als je met acrylverf werkt.

Bovenstaand YouTube filmpje laat precies zien hoe je te werk moet gaan en ik kan het echt niet beter laten zien. Maar goed ook, want ik heb bijna geen procesfoto's gemaakt...

Ik heb met twee kleuren acrylverf gewerkt, de rondjes in het midden zijn gestempeld met een dopje.

De lichtroze rondjes op de achtergrond zijn met bobbeltjesplastic gemaakt (zie je ook in het filmpje) en ik heb ze later nog wat gestippeld met een fineliner om het zwart weer terug te laten komen.

Toch nog oogst...

Eind juni schreef ik in een blogbericht dat we dit jaar zeer weinig pruimen hebben gehad en dat ik dacht dat dit door de droogte kwam. 

Bij nader inzien hebben we de pruimenbomen waarschijnlijk tè intensief gesnoeid dit jaar, waardoor ze weinig vrucht hebben gegeven.

Hoe anders is het met de peren!

Vorig jaar hadden we er ook al zoveel en toen heb ik een keertje stoofpeertjes klaar gemaakt, maar wij zijn er geen grote liefhebbers van.

Ik kan ze altijd aan de weg zetten en dan raak ik ze gemakkelijk kwijt, maar dit jaar wilde ik proberen om er perenmoes van te maken.

De peren zijn best heel hard, dus het schillen en doorsnijden kost wel even moeite.

De stukjes fruit besprenkel ik met citroensap.

Er gaat standaard een kaneelstokje bij en een klein laagje water.

Het bevalt me goed om de peren in de slow cooker te laten garen. 

Af en toe ga ik kijken en roer ik even.

Als ze rood gaan kleuren zijn ze goed.

Soms doe ik er ook één of twee appels bij.

Je kunt ook nog een vanillestokje toevoegen.

Intussen kook ik de glazen potjes uit en laat ik alles uitlekken op een schone theedoek.

De inhoud van de slow cooker giet ik daarna over in een pan voor op het gas. Ik voeg een beetje geleisuiker toe en wat kristalsuiker, soms nog wat kaneelpoeder.

Intussen proef ik een paar keer om te kijken wat er nog extra bij kan.

Iedere keer valt de smaak weer anders uit, en soms weet ik niet hoe dat komt.

Daarna gaat de staafmixer erin en wordt het een gladde moes.

En dan komt het leukste van alles; 

de potjes worden één voor één gevuld, het dekseltje gaat erop en ze gaan op de kop afkoelen, zodat ze vacuüm zuigen.

En voorlopig kan ik elke dag wel een pan perenmoes klaar maken; er is nog genoeg!

Valle Verzasca

Tijdens onze korte vakantie in Italië zijn we met z'n vieren naar Valle Verzasca in Zwitserland geweest.

Wij zaten eigenlijk vlak bij de grens...

Mijn zwager ging op de racefiets, een rit van ongeveer 63 kilometer met vooral veel stijgingen op de heenweg... 

En wij gingen met z'n drieën met de auto.

Onderweg liet Lydia nog allerlei leuke plekjes zien.

Als je de link aanklikt van Valle Verzasca, dan krijg je zo'n goed beeld van deze prachtige vallei dat ik er eigenlijk niks meer aan toe te voegen heb...

We zijn als eerste naar de 220 meter hoge dam geweest bij het stuwmeer Lago di Vogorno, wat gevuld wordt met smeltwater uit de omringende bergen. 

Ik snap achteraf niet dat ik zo weinig foto's heb gemaakt. Waarschijnlijk heb ik zò lopen genieten dat ik dat vergeten ben... 

Gelukkig had DH nog wel wat plaatjes geschoten.

Vanaf de muur wordt er aan Bungy jumpen gedaan.

Aan het einde van de vallei is een grote parkeerplaats en daar stonden ook campers. Ik vroeg me af of je daar ook mocht overnachten ...

Even zoeken via Google leverde me DIT op; wat leuk om te lezen! En je kunt dus voor ongeveer 10 euro daar overnachten. Op zich de moeite waard, want je kunt er wel een paar dagen doorbrengen voordat je alles goed hebt gezien.

Bijna aan het einde van de vallei is een prachtige waterval. Hier stort het water 70 meter over de rotsen de diepte in. Heerlijk verkoelend op zo'n warme dag...

Sommige dingen hebben we alleen maar vanuit de auto gezien, zoals de oude brug en al die rotsblokken in het water. En we zijn ook niet ver Sonogno in geweest.

Daar staan grauwe granieten huisjes met kleine balkons en houten trapjes. Echt heel leuk om te zien.

Lydia wist daar ook nog een handwerkwinkeltje...

Daar moest ik natuurlijk even gaan kijken!

Prachtige strengen vol en lappen wolvilt.

En de mooiste creaties te koop...

Maar echt ontzettend duur!

Daarna zijn we op een terras naast de kerk koffie gaan drinken.

Die kerk hebben we niet bekeken, maar ik heb hem later opgezocht en HIER kon ik toch het interieur zien. 

Ik ben dol op oude kerken en ga er graag naar binnen. Maar op de één of andere manier is er niet van gekomen.

Het was allemaal zò overweldigende mooi.

Wat me ook opviel was dat alles zo groen was!

Nu was er natuurlijk heel veel regen gevallen...

We zijn op een andere dag ook nog aan het meer geweest; aan de waterkant zag je nog steeds de ravage van het noodweer het weekend ervoor...

De mannen hebben gezwommen, maar de dames bleven liever droog.

Ook 's avonds heeft het meer z'n charme met al die lichtjes. Je zag nog wel toeristen lopen, en wij maakten daar onderdeel van, maar het seizoen liep duidelijk op z'n einde.

Het waren geweldige dagen en we namen prachtige herinneringen mee naar huis. 

Dit schitterende uitzicht is er één van...

Duits huis

Toen we half juni met vakantie in Duitsland waren, zag ik heel wat prachtige vakwerkhuizen. Deze huizen zijn gebouwd met een balkenstructuur. Het leek me leuk om ook eens huisje in die stijl te ontwerpen.

Deze keer begon ik met de onderkant en werden de vier muren daar elk afzonderlijk aan gebreid. Dat maakt wel dat je later de naden op de hoeken moet dichtnaaien.

De basis (onderkant) is een lapje van 40 steken en 24 naalden, waarvan de eerste en de laatste naald in ribbelsteek. Daarna kun je meteen doorgaan met het breien van de lange zijde.

Daarvoor brei je een teruggaande naald in beige en ga je daarna over in bruin.

Ik heb een Brick Stitch Pattern gekozen (nummer 6) bij het breien van het onderste deel.

En daarna weer 22 naalden tricotsteek in beige.

De goot is gemaakt met 7 naalden ribbelsteek in grijs, en ik heb daarvoor 2 steken extra gemaakt aan beide kanten zodat de goot iets uitsteekt. In de 7e naald (voorkant werk) brei je de steken parallel samen  met de lusjes van de grijze steken uit de 1e toer die je aan de achterkant van je werk ziet. Daarbij kant je ook meteen aan beide kanten die 2 steken extra weer af.

Dan volgt het dak; daarbij heb ik een andere kleur grijs gebruikt. Om het idee van dakpannen of leien te benaderen heb ik steeds 2 steken recht/ 2 steken averecht gebreid en dat na elke 2 naalden laten verspringen.

De smalle zijgevel is als volgt gemaakt; neem vanuit de basis aan de korte zijde 17 steken op en brei een teruggaande naald recht (beige) zodat je een ribbeltje krijgt aan de voorkant.

Dan maak je weer het brick stitch patroon.

Brei met beige en tricotsteek tot de hoogte van de goot; vanaf dat punt ga je elke toer aan de voorkant minderen aan beide kanten (1 r, ssk mindering, 11 r, 2 r samen breien, 1 r) waarbij de steken tussen de minderingen steeds minder worden. Als je nog maar 5 steken op je naald hebt, komt de laatste mindering; maak een dubbele overhaling en kant  dan de 3 overgebleven steken averecht af.

En zo ziet het er dan uit als alle wanden en dakdelen gebreid zijn.

Ik heb toen als eerste de dakdelen aan elkaar gemaakt door de allebei met de verkeerde kanten tegen elkaar aan te leggen en dan steeds de corresponderende steken recht samen te breien en af te kanten. 

Je krijgt dan een mooi randje bovenop, het lijken net nokvorsten.

Toen werd het tijd om de ramen en deuren erop te gaan mazen. Maar ik ben helemaal vergeten om daar foto's van te maken!

De luiken en het extra houtwerk heb ik gehaakt en er later aan vastgezet. 

En daarna zijn de naden met de matrassteek dichtgemaakt. De bodem en het dak hebben een kartonnetje gekregen om het huis een beetje in model te laten blijven.

Misschien komen er nog bloembakken...

Pasta pesto met snijbonen en broccoli (RvdM 1)

Vandaag beginnen we met een jaar lang recepten delen op iedere tweede vrijdag van de maand; RvdM ...

Voor degenen die dit voor het eerst lezen, vind je HIER alle voorinformatie en iedereen mag meedoen, ongeacht welk moment je ook instapt...

Vandaag deel ik een pasta-recept wat bij ons nogal eens in de herhaling komt.

Ik heb het ooit eens gevonden in een Allerhande magazine en inmiddels hebben we onze eigen variant.

Ingrediënten Pasta pesto met snijbonen&broccoli voor 2 personen:

• 150-165 gram pasta (Rigatoni, penne of fusilli)
• 200 gram ongesneden snijbonen
• 250-300 gram broccoli
• 1 ui, gesnipperd
• 125 gram champignons
• 125 gram ontbijtspek
• 125 gram verse groene pesto of een klein potje, b.v. Grand'Italie Pesto Alla Genove

1. Was de snijbonen, verwijder de steelaanzetten en snij ze in schuine stukjes van 1- 2 cm.  Snijd de broccoli in roosjes en was ze. Snipper de uit grof. Dep de champignons schoon en snijd ze in plakjes.
2. Verhit een hapjespan zonder olie of boter en bak het ontbijtspek in 5 minuten gaar; keer halverwege om en laat het op keukenpapier uitlekken. Fruit de ui in de nog vette pan en voeg de champignons toe; zet het vuur laag. 

      3. Kook de snijbonen in 8 minuten in een ruime pan met water beetgaar en voeg de laatste 4 minuten ook de broccoliroosjes toe.                       

      4. Kook intussen de pasta volgens de verpakking beetgaar.

      5. Laat zowel de pasta als de groenten uitlekken en voeg alles toe in de hapjespan met ui en champignons.

      6. Meng de pasta, groenten en pesto (breng eventueel op smaak met zout en peper) en verkruimel de ontbijtspek.

Bon Appetito!

Kijk zeker ook even bij de andere deelnemers van RvdM!

Judy - Daphne - Janny - Irene  - 

Conny - Mieke - Marthy - Céline - Josephine - 

Toos - Miriam - Annet  - Anita - 

Akkelien - Dini - Lot

ANWB salade van Lot

Misschien kennen jullie Lot; ze heeft geen blog, maar reageert wel op verschillende blogs.

Ze wilde graag een familierecept delen en heeft dat naar mij gemaild.

Ik vind dat zò leuk, dat ik er een speciaal blogbericht aan heb gewijd!

Lot schrijft:

Mijn ouders zijn vaak met kampeerreizen georganiseerd door de ANWB mee geweest, die waar het programma “We zijn er bijna” ook overgaat.

Vaak wordt er een gezamenlijke maaltijd georganiseerd waarbij iedereen wat te eten mee moet nemen.

Bij een van de reizen kwam een van de andere deelnemers met deze salade en mijn moeder heeft het recept gevraagd omdat ze het zo lekker vonden.

 

Vandaar de naam ANWB salade

 

Sindsdien staat hij in de top 10 van mijn recepten om voor meerdere personen te maken en is ook heerlijk bij de BBQ

 

Ingrediënten

1 pak droogkokende witte rijst

4 eetlepels mayonaise

4 eetlepels yoghurt

1 groot blik perziken

½ blik ananas

2 uien

2 lichtzure appels

3 bananen

zilveruitjes

zout

peper

klein beetje suiker

royaal kerrie

en wat vocht van de zilveruitjes

 

Bereiding:

 

Rijst koken en af laten koelen. De 2 uien heel fijn snijden; het grootste deel van het fruit klein snijden en alles (inclusief de andere ingrediënten) door de rijst mengen.

Proeven en eventueel nog van iets wat extra kerry of mayo naar smaak toevoegen.

Op een mooie schaal doen en garneren met de rest van het fruit en eventueel 3 hardgekookte eieren.

Het is ook prima om het een dag van te voren de basis te maken maar wacht dan met de bananen tot de volgende dag anders worden ze bruin.

Doe eens gek ...

DH had vorige week nog een weekje vrij en al heel lang had ik de behoefte om tòch nog even weg te gaan. 

Dat is bij ons dan eigenlijk vanzelf met de caravan, en dat brengt ook wel wat voorbereiding met zich mee en maakt ook dat je wat langer over de reis doet.

Na het uitje met de kids moesten we allebei even bijkomen en pas zondagavond begonnen we er weer over. Gaan we nu nog weg of blijven we thuis? En wat zou jij leuk vinden en wat is haalbaar...?

Persoonlijk had ik nog wel behoefte om de bergen te zien, maar ik zag het niet zo zitten om weer een eind met de caravan te rijden. Dus ik dacht aan een paar dagjes Drenthe of zo...

Maar ik voelde dat DH daar eigenlijk niet zo'n zin in had, al had hij het zeker gedaan als ik graag wilde!

En toen zei ik opeens 'ik denk dat jij nog graag naar Lydia wil gaan...' Ik was nog niet uitgesproken of ik zag het al aan zijn gezicht... Lydia is de zus van Peter en niet alleen mijn schoonzus, maar ook mijn vriendin! 

Ze was samen met haar man op vakantie in Italië, in een huisje bij het Lago Maggiore.

Ze had al een keer gezegd dat we welkom waren als we nog naar het buitenland wilden gaan...

En opeens zag ik het zitten, en dacht ik 'waarom eigenlijk niet?' We kunnen er in een dag zijn en 'doe eens gek!' 

Maar toen bleek het code rood te zijn in Italië en omgeving, wegens hevige regenval, en het was niet mis begrepen we toen we met elkaar belden. Tja, was het nu wel verantwoord om te gaan?

We hielden het nieuws goed in de gaten, lazen alle informatie en er bleken geen wegen weggevaagd te zijn. Dus we hakten de knoop door en gingen!

Het huisje is in een park in Brezzo di Bedero en bij aankomst konden we zo aanschuiven bij een eettentje waar L&T al zaten. 

Daarna reden we met z'n allen het smalle slingerpad naar boven naar het vakantiepark op zo'n 500 meter hoogte.

Omdat het een 6-persoonshuisje was, konden we nog kiezen ook waar we sliepen. En zo hadden we beneden een kamer voor onszelf, naast de badkamer. We sliepen als rozen die nacht!

En als je dan de volgende morgen zo'n uitzicht hebt vanaf het terras bij het huisje...

dan geniet je toch met volle teugen... 

Maar natuurlijk gingen we ook wat ondernemen; daarover volgende week meer ...