Hoe heb ik het nu?

Bij onze Kringloopwinkel stuitte ik op deze prachtige pop! En ik was er niet eens naar op zoek. 
Meestal zijn de poppen hier bij ons niet zoveel soeps ...

Ook al ben ik op dit moment niet bezig met poppenkleertjes, deze dame kon ik niet laten staan.

Wat een lief gezichtje heeft ze hè... Echt een knappe pop! En de kleertjes die ze aan heeft zijn ook zo leuk. Wel hier en daar wat pluisjes, maar ja...  

Wat is dit jasje ook mooi gemaakt. Eerst dacht ik dat er een capuchon aan zat, maar het is een los mutsje.

Echt wel jammer van de pluisjes...

Corrie gaf de tip om de pluizentondeuse even te gebruiken. Natuurlijk!

Eerst maar even de broek onder handen nemen...

Wie schetst mijn verbazing... ! Ik stuurde meteen de verrassingsfoto naar Corrie, en die lag dubbel van het lachen...

Er volgde natuurlijk een discussie, o.a. of dit nu genderneutraal was... 

En hoe moet ik nu het popje aan gaan kleden?

Ik weet het nog stééds niet!

Brandweerdeken deel 7

Tja, de één vond het moeilijk en de ander had het al gezien bij de reacties...

En weer anderen vonden het wel erg klein om te kunnen zien. Ik snap het, maar kon echt niet meer laten zien omdat het anders wel heel gemakkelijk zou zijn!

Het waren inderdaad de pootjes van de ladder die je de vorige keer een heel klein stukje kon zien!

Maar het had nog heel wat voeten in de aarde voordat het zover was...

Ik had nl. verschillende plaatjes gezien waarbij je de ladder tegen de zijkant zag en ik vond dit gaaf om op deze manier in de deken te brengen.

Guus en ik bedachten dat de ladder dan tegen een huis kon staan.

Ik haakte verschillende proefstukjes, maar de ladder kwam echt niet goed uit de verf.

Daarna haakte ik hem gewoon 'en face' en dat oogde veel beter. Vooral toen ik 2 stokjes naast elkaar haakte.

Maar ja, om nu zomaar een rijtje ladders te maken, zwevend tegen de achtergrond...

Dus ik bedacht dat er een huizenrij moest komen met ramen en deuren. 

Het proeflapje viel goed uit en daarna heb ik het patroon op de pc gemaakt. Ik doe dat met een tabel, maar het kan ook in Excel.

Pas toen ik een eind onderweg was met dit gedeelte, bedacht ik dat het leuk zou zijn om brandweerslangen te punniken en ze erop te zetten. Gelukkig heb ik zo'n molentje en Guus en ik hebben ze samen gemaakt. Aan het uiteinde heb ik nog een grijze spuit gehaakt.

De slangen heb ik handmatig met naaigaren vastgezet en dat ging nog niet eens zo gemakkelijk.

Maar we zijn tevreden!

En dan nu voor de laatste keer het raadsel... Wie durft?

Slofjes voor Sarah ...

Natuurlijk wilde ik ook voor de kersverse Sarah iets maken. Het leuke is dat er eind vorig jaar ook al een Sara was geboren, òok een achternichtje. Ik maakte toen de babyslofjes van Juffrouw Ooievaar, of beter gezegd; ik had ze al liggen en eerder gemaakt.

Het leek me leuk om de slofjes nòg een keertje te maken, temeer omdat ik had gehoord dat ze zo goed pasten en de voetjes lekker warm hielden.

Ik begon met roestbruin (Saskia), maar vond ze zò grof worden dat ik ze heb uitgehaald. 

Volgende poging was met dunner garen en pompoen oranje. Dat werd mooi, maar toen het eerste slofje af was en ik ging wegen bleek ik te weinig garen te hebben voor de tweede slof.... Grrrrrr

En weer moest ik zoeken naar geschikt garen èn een geschikte kleur. Deze ouders zijn niet zo van roze gecharmeerd en houden van natuurtinten...

Gelukkig had ik nog een bol speciaal geel liggen, een mooie kleur vind ik zelf!

En kijk eens... ze zijn best schattig geworden toch? De houten knoopjes met het geel erin had ik nog liggen en pasten er precies bij.

Ik maakte er ook nog een bijpassende kaart bij, niet te zoetig maar wel een beetje baby-achtig.

Het was lastig om iets te vinden bij de geborduurde voetjes! Ik hoop maar dat de ouders het mooi vinden... 

Door het maken van die slofjes kreeg ik wel weer zin om variaties te breien. Op mijn Pinterest board heb ik genoeg verzameld, dus ...

Vorige week had ik dus een 'sloffenweek' en ik kwam erachter dat het ene patroon het andere niet is.

Ik geef niet zo snel op, maar als het niet naar mijn zin wordt dan roets ik het uit!

Wordt vervolgd...

Wiegendekentje

Van een aangetrouwd nichtje kreeg ik de vraag of ik een dekentje wilde haken voor de wieg of kinderwagen. Nou, daar ben ik altijd wel voor in!

Bij navraag bleek ze (gelukkig) precies te weten wat ze wilde en ze bestelde dit pakket bij Wolplein.

Diezelfde avond begon ik er al aan... Eigenlijk niet helemaal volgens de belofte die ik aan Guus had gedaan. Want die week zag hij de hoeveelheid (gekregen) garen op zijn logeerbed liggen ...

Met een zucht zei hij toen: 'Oma, je gaat toch niet weer iets nieuws maken? Eerst moet mijn Brandweerdeken af...'

Terwijl we samen naar boven liepen om alle bollen netjes te sorteren in de boekenkast, beloofde ik hem eerst zijn deken af te maken. 

Intussen haakte ik afwisselend aan beide dekens en kwam de muts van tante Mien er ook nog tussendoor... 

Maar Guus heeft er gelukkig niks van gemerkt, want reken maar dat hij er op terug gekomen was.

Tegen mezelf zeg ik maar dat ik in elk geval niet die bollen aangebroken heb die op zijn bed lagen... En ja, nichtje was over 5 weken uitgerekend!

De afwisseling van beide dekens was juist leuk. Dit dekentje is gehaakt met zachte katoen en op naald nr. 3. Helaas klopten de afmetingen niet die waren aangegeven op de beschrijving.

Het zou ongeveer 70 bij 85 moeten worden, maar ik kwam uit op 60 bij 72....

Omdat ik van elk bolletje nog wat over had, heb ik nog een herhaling van de 5 kleuren gehaakt. Dat lukte met sommige kleuren maar nèt, was spannend hoor. Uiteindelijk kwam ik op een lengte van 87 cm uit. 

Uiteindelijk was het dekentje precies op tijd klaar en is de kleine Sarah inmiddels geboren!

Guus doet klusjes

 Vrijdagmiddag kwam er een appje van schoondochter Petra, en er verscheen een fotootje...

En meteen erna kwam er een spraakberichtje van Guus: 'Oma, mag ik klusjes komen doen?'

Nou, dat kwam wel goed uit en ik keek even wat hij zou kunnen doen. 

Hij had in de voorgaande dagen ook al geholpen met takjes oprapen in de boomgaard (na de snoei) en met stukjes gezaagde wilgenstam opstapelen in de schuur.

'Oké, plantjes water geven, een optreden verzorgen en een mooie tekening voor mij maken', sprak ik in.

'En dan krijg je 5 euro'...

Het bleef even stil en toen kwam er weer een spraakbericht van Guus 'voor 6 euro doe ik het! Het is voor het goede doel'...

O, wat moest ik lachen! 'Gaan we onderhandelen, Guus?'

'Mijn papa zit mij op te stolen', verklapte hij.

Als ik het al niet dacht! Onze Arthur is een zakenmannetje en weet precies hoe hij dat moet aanpakken.

Natuurlijk ging ik voor de bijl, nadat ik mijn contante centjes had geteld...

Om 3 uur werd Guus gebracht, glunderend van oor tot oor uit de rugzak van school stak een rolletje.

Guus heeft een gloeiende hekel aan kleuren, maar is er helemaal voor gegaan. Dit heb ik nog nooit van hem gezien. 'Echt Cars, oma...' 

Dit kun je hem wel toe vertrouwen hoor. Hij geeft de plantjes allemaal een heel klein beetje water en als hij morst, poetst hij het meteen weg.

Intussen kletsten we wat en vroeg ik of hij wist waar hij de klusjes voor deed. Nou, natuurlijk wist hij dat! Voor de aardbeving in Turkije... Maar wat is dan een aardbeving? Hij ging het even voordoen...

En heb je er dan foto's van gezien? Nee, een filmpje! En ik ben blij dat het hier niet gebeurd, want dan heb je geen huis meer oma...

En toen was het laatste klusje aan de beurt... Eerst wist hij niet zo goed hoe hij dat zou doen. Maar een week geleden hadden we bovenstaande gitaar bij de kringloopwinkel gehaald, dus toen was het niet zo moeilijk. We besloten om de uitvoering pas te doen als zijn vader hem weer op kwam halen.

Eindelijk was het zover! Maar toen ging Guus zò uit z'n dak dat het hele filmpje mislukte.

Daarom maar even een korte versie van wat hij vorige week liet zien...

Brandweerdeken deel 6

Ja hoor, jullie hadden het deze keer allemaal goed geraden... Brandweermannen in de volgende rand!

Nou, dit heeft me wat hoofdbrekens gekost hoor. 

Eerst heb ik wat pixel plaatjes verzameld van de mannetjes, maar dat waren er niet zoveel en ze waren ook niet echt bruikbaar.

Uiteindelijk werd deze het uitgangspunt, maar hij was veel te groot.

Je kunt wel blokjes tellen, maar ik moest ook rekening houden met de haaktechniek.

Bij het maken van de teltekening ben ik onderaan begonnen. Hoe verder ik kwam, hoe lastiger het werd. 

De schouders en het vooral het hoofd met de helm moesten een aantal keren worden aangepast. 

En toen kwam het proefhaken; ook daar werd er nog van alles veranderd.

Uiteindelijk was ik tevreden en kon het echte werk beginnen.

Maar je hoort me niet klagen hoor... ik vind het juist hèèl erg leuk om te doen!

Marga vroeg de vorige keer hoe ik op het idee kwam van zo'n deken...

Omdat Guus een brandweerkamer heeft en ook allerlei brandweerspullen vond ik het leuk om een passende deken te maken. 

Ik ben gaan nadenken wat er allemaal bij het onderwerp zou passen en daar heb ik plaatjes van verzameld. 

De brandweermannen zijn grotendeels in mozaïek haaktechniek gemaakt, maar er zijn ook losse draden mee gehaakt voor de gele strepen en de helmen. De zwarte lijnen zijn er later op gemaakt; de ritssluiting met een lossenrandje en de streepjes onder de armen zijn stiksteekjes.

De ogen en de mond zijn geborduurd!

En dan de volgende 'raad sessie'... Ik laat weinig zien; het is volgens mij gemakkelijk te zien!

Vogels kijken

De laatste jaren vind ik het steeds leuker om naar vogels te kijken en DH ook, al heeft hij eigenlijk er al veel langer interesse voor.

Als we het dan over de vogeltjes hebben die zitten te bekvechten om een stukje brood of rond het voederbakje, moeten onze jongens een beetje lachen. Ze denken vast 'pa en ma worden een dagje ouder... ze zitten achter de geraniums vogeltjes te spotten...'

Vroeger had ik er niet echt interesse voor, dat zeg ik eerlijk. En ik weet er ook niet eens zoveel van af, maar dat kan veranderen natuurlijk. 

Een paar tijdschriften en wat boekjes kunnen daar bij helpen.

Maar na het Daphne boekje, vond ik het leuk om ook een vogelboekje te maken.

Je ziet de voorkant van dit boekje links op de foto hierboven.

Ik heb het omslag van een vogeltijdschrift gebruikt voor de buitenzijde.

In dit boekje houd ik het formaat van de pagina's gelijk en het is mijn insteek om ze rustig te houden.

Dat lukt me niet altijd, zoals je hieronder kunt zien...

De foto van de bruine kiekendief was rond en ik wilde er iets leuks mee doen. De vogel is er dus uit gescheurd, maar nu vragen de vormen meer aandacht en komt de vogel niet meer zo tot zijn recht...

Leerpuntje dus!

Ik probeer zoveel mogelijk restanten/scraps te gebruiken. Ze hebben vaak al een bepaalde vorm en dat geeft sturing aan de lay-out van de pagina.

De papiertjes komen werkelijk overal vandaan.

Uit oude boeken, folders, gelli prints, schriften, inpakpapiertjes, verfresten papier, enveloppen.

Het plaatje van deze spreeuw komt overigens uit een agenda van Marjolein Bastin.

Er liggen nog meer vogels te wachten... van tijd tot tijd werk ik in dit vogelboekje.

Het is heel rustgevend om te doen.