Nieuwe ruimte voor de kledingbank

Ik weet niet of ik het al een keer verteld had, maar we hebben een nieuwe ruimte voor onze kledingbank ik Sliedrecht, waar ik vrijwilliger ben.

De units stonden er al maanden en er moesten allerlei voorbereidende werkzaamheden gebeuren door verschillende bedrijven.

Daarna kwam er voor ons een drukke periode aan en zijn we 3 weken dicht geweest.

Zelf heb ik er niet zo heel veel extra aan kunnen bijdragen, maar er zijn dames die dagelijks in touw geweest zijn!

We waren al helemaal in onze nopjes toen de vloer lag en de rekken geplaatst waren...

Maar dat was nog niets vergeleken met hoe het nù is geworden! We lopen bijna naast onze schoenen van trots, want het is gewoon een echte winkel geworden!

De foto's zijn door Corrie gemaakt en ik mocht ze met toestemming gebruiken.

Zo ook met het filmpje hieronder; echt even kijken hoor, want het is net alsof je er rondloopt...

Onze kledingbank geeft gratis kleding weg aan mensen met een kleine beurs en we werken met een seizoensgebonden kledingpas. 

Mensen die gebruik maken van de Voedselbank of met een bijstandsuitkering komen hiervoor in aanmerking.

Verder is de Kledingbank KLEDINGENZO voor iedereen toegankelijk als tweedehands kledingwinkel.

Er hangt prachtige kleding, er is een grote collectie en de prijzen zijn leuk!

We hebben zelfs ook met regelmaat nieuwe kleding die we van webshops krijgen.

Een nieuwe 'job' ...

Het is alweer 6 maanden geleden dat ik voor het eerst een ochtendje mee draaide op de kledingbank KLEDINGENZO in Sliedrecht.

Ze hadden daar dringend iemand nodig voor de donderdagmorgen en via Corrie kwam ik daar terecht.

Als je de link hierboven hebt aangeklikt, zie je dat je op de website komt van de Voedselbank Sliedrecht, maar onderaan staat de info over de kledingbank.

Het is één loods, maar wel met verschillende ruimten. 

Het fijne is dat de kledingbank gebruik mag maken van de voedselbankruimte op dinsdag-, donderdag- en vrijdagmorgen.

Dan zijn er voldoende tafels voorhanden om de gekregen kleding goed te kunnen sorteren.

Er komt veel, hèèl veel kleding binnen. Mensen kunnen hun kleding schoon en heel in gesloten plastic zakken in de container doen, die buiten het hek staat. 

Het gebeurt regelmatig dat deze tot de nok toe voel zit en je de zakken er bijna niet via het deurtje uit krijgt gesjort...

Met behulp van een aantal rolcontainers brengen we de aangeboden zakken in de sorteerruimte van de voedselbank. De laatste tijd hebben we zòveel kleding dat de rolcontainers eigenlijk bijna altijd nog gevuld zitten met zakken van eerdere dagen. En dan gebruiken we de groene winkelwagentjes maar, daar gaat niet zoveel in. En soms staan ook dìe nog gevuld met spullen van de vorige dag en gaan we eerst maar sorteren voordat de buitencontainer geleegd kan worden. En intussen komen er dan alweer mensen hun afgedankte kleding bij ons brengen...

Dit is de ruimte waar de volwassenkleding wordt uitgepakt en gesorteerd. De kinderkleding wordt direct apart gezet en door een aantal dames (waaronder Corrie) gesorteerd in de ruimte achter de winkel. Ik werk in de ruimte van de voedselbank, en sta te sorteren aan deze grote tafels.

Elk kledingstuk wordt goed bekeken; is het schoon en heel, werken de ritsen nog goed, zijn de zakken leeg, is het nog netjes (niet teveel verwassen of gepild) en is het nodig in de winkel?

Dan mag het op de stapel, zoals hier links op de foto. Later op de ochtend hangen we het op hangers en wordt de kleding m.b.v. een kledingrek ingehangen in de winkel. Dat doen we als de klanten weg zijn, na half 12.

Kleding die niet aan bovenstaande eisen voldoet, wordt nog verder gesorteerd. Er zijn 4 mogelijkheden:

A. De seizoensdozen voor dames of heren; op dit moment doen we alle mooie zomerkleding in deze dozen en komt er een label op. De dozen worden opgeslagen in een grote container en in april weer tevoorschijn gehaald en dan hangen we de kleding in de winkel.

B. De blauwe zak, als kleding ouderwets is of een beetje verwassen of wat gepild maar nog wel goed draagbaar. Deze zakken gaan naar Roemenië.

C. De rode zak, als kleding nog een graadje minder is maar nog wel heel en draagbaar. Voor deze zakken komt er een opkoper die een bedrag per kilo geeft. 

D. De vuilnisbak, als kleding kapot en/of vies is.

In de winkel hangt de kleding per categorie; truien en vesten, blouses, shirts, rokken, broeken, jurken, jassen. De kinderkleding hangt achterin per maat, de herenkleding hangt apart en de grote maten voor dames ook.

We proberen alles zoveel mogelijk op kleur te hangen en niet op maat. Dat laatste is bijna geen doen, bovendien is de maat uit veel kleding geknipt.

Naast kleding zijn er ook schoenen te koop, tassen, lingerie, ondergoed, badkleding, lakens, linnengoed, riemen, sieraden... 

Nou, dit was al een heel verhaal... en eigenlijk wilde ik nog veel meer vertellen. Maar dan wordt het een te lang blogbericht. 

We maken natuurlijk een heleboel mee en het uitzoeken van die zakken is soms net schatgraven.

Ik werk er elke donderdagmorgen en soms ga ik een keertje extra als we een inhaalslag moeten leveren... 

Ik doe het met heel veel plezier, echt met hart en ziel...! Ik kan er 100% achter staan en we hebben een enorm leuk team!

Wordt vervolgd...

Nel en de poppen

Nel is een soort van moeder-overste van ons team bij de Kledingbank.

Ik vind haar een prachtmens! Ze is 74 geloof ik, en niets is haar teveel. 

Ze is gezegend met een grote portie energie en wilskracht, maar heeft ook oog voor de problemen om haar heen en m.n. de mens in armoede en nood draagt ze een warm hart toe.

Ze is christen en dat wil ze ook graag van harte uitdragen in haar beslissingen en daden. Ik vind dat zo mooi!

Nel gaat bijna ieder jaar naar Roemenië, om daar spullen te brengen voor een crêche en kleuterschool.

We krijgen op de kledingbank zoveel binnen, dat het er gemakkelijk e.e.a. aan linnengoed en klein kinderspul apart kan worden gelegd.

En ze neemt ook altijd poppen mee voor de kinderen! Nu had ze er een aantal die nog moesten worden aangekleed. Corrie kreeg een deel en de 2 popjes hiernaast mochten na een wasbeurt van Nel met mij mee. Het zijn kleine popjes, nauwelijks 30 en 25 cm lang.

Ik had niets meer voorradig wat ze pasten, dus ik moest aan de bak... Wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind...

Ze hadden werkelijk niets aan en dat was natuurlijk zielig. Dus als eerste breide ik een onderbroekje voor de meisjes.

De eerste paar nachten hielden ze het niet droog, maar ja dat kan ik begrijpen na alle spanning en die wasbeurt van Nel...

Eerst maar eens een setje haken, dat is altijd gemakkelijker passen en aanpassen bij een klein popje.

Ik begon met een jurkje (deed inspiratie op uit Poppenmode en paste dat behoorlijk aan).

Haaknaald 3 en bijpassende katoen in een paar vrolijke kleurtjes.

Bovenstukje jurk:

Haak 38 lossen en 1 keerlosse en haak met vasten 1,5 cm heen en weer. De sluiting komt middenachter en de steken worden nu verdeeld. Voor de rugpandjes elk 7 steken, de armsgaten elk 5 steken en het voorpand 14 steken.

Je haakt eerst een rugdeel 3 cm verder vanaf de verdeling en dan ga je alleen nog met de buitenste 3  steken (schouder)1 cm haken. Het andere rugdeel doe je precies hetzelfde.

Met de 14 steken van het voorpand haak je 2,5 cm vanaf de verdeling en ga daarna met de 4 buitenste steken verder, daarbij aan de halskant nogmaals 1 steek laten staan. Na 4 cm vanaf de verdeling is het voorpand klaar.

Nu haak je het rokdeel in stokjes eraan en daarvoor meerder je elke 2e steek door daar 2 stokjes in te haken. 

En dan haak je net zolang verder (in verschillende tinten) totdat je het jurkje lang genoeg vindt.

Rondom zijn er vasten en kreeftsteken gehaakt met wit voor de afwerking. Aan de achterkant zijn 4 kleine lusjes gemaakt waar de knoopjes door kunnen.

De schoentjes had ik al eens eerder gehaakt en het originele Engelstalige patroon kun je HIER vinden (even naar beneden scrollen in de beschrijving)

't Kleinste popje wilde er natuurlijk ook leuk uitzien, dus gelijktijdig werd er ook voor haar iets bedacht en opgezet.

Ik breide een broekje met een kort rokje eraan met bovenstuk. 

Inspiratie vond ik weer in genoemd poppentijdschrift, maar alles moest wel qua maat aangepast worden.

Het broekplassen was inmiddels over en de dames hadden het met de dag beter naar hun zin.

Het poppenbedje van mijn 85-jarige buurvrouw kwam goed van pas en ik denk dat ik het nog een keertje verf en dan kan het misschien een volgend jaar mee met Nel naar Roemenië.

En toen sloeg het weer om en kregen de dames het koud! Tja, toen maar snel voor allebei nog een vestje gemaakt en intussen hadden ze ook wat privéspulletjes die ze eind deze week graag meenemen naar Roemenië. Dus de één kreeg een mandje en de ander een rugzak.

Onlangs gingen ze nog even op de foto met de poppen die Corrie had aangekleed en konden ze alvast even aan elkaar wennen voordat ze zaterdag op reis gaan!

Gebreid jurkje

Het gebeurt regelmatig dat we op de kledingbank ook tassen met garen vinden tussen de ingeleverde kleding. Meestal verdelen we de inhoud onder de dames die haken en breien en we kijken daarbij ook wel wie waar het liefst mee werkt.

Vorig jaar had ik al een aantal van deze bollen meegenomen omdat niemand ze wilde hebben.

Ik geloof dat er 5 of 6 in het zakje zaten. Het garen is afkomstig uit Roemenië en ik bedacht dat het wel leuk zou zijn om er dan iets van te maken voor een kindje in dat land. Ik zou het dan zo mee kunnen geven als er weer een transport is.

Ik moet wel zeggen dat ik niet echt blij van dit garen werd. Ik zou het zelf never nooit kopen, maar ja... ik wilde er gewoon maar het beste van maken. 

Dit jurkje had ik voor ogen en dat is natuurlijk met totaal ander garen gemaakt, maar ik waagde het maar...

Na een naald of 10 begon ik ernstig te twijfelen of ik dit wel leuk vond, maar Corrie spoorde me aan om door te gaan.

Op de één of andere manier kwam het voorpand af, het leukste deel vond ik het tussenstukje net onder de hals.

Ik denk dat ik het ook gewoon saai vond om alleen maar recht en averecht te breien. Maar het heeft geen zin met dit soort garen om een leuke steek te breien; je ziet dat toch niet vanwege het sterk gemêleerde garen.

De zakjes waren ook snel gebreid en de steken van het achterpand werden opgezet.

En toen verdween het breiwerk helemaal onderin de mand en was ik een tijd druk met haken voor ALS zoals je waarschijnlijk wel gezien hebt.

Toen die doos opgestuurd was, begon ik weer eens te kijken in het bewuste mandje en deed ik weer een paar naaldjes. Maar het kon me niet bekoren... 

Maak het nu af, zei Corrie.. ; je ben al zo'n eind!

En ze had gelijk natuurlijk. Dus toen ben ik als een razende aan het breien gegaan en was het eigenlijk met het achterpand snel gepiept. 

Het in elkaar zetten vind ik geen naar werk, dus ik ging meteen verder...

Langs de hals en de achtersluiting moesten boordjes gebreid worden en ook onderaan het mouwtje.

Fijn dat het nu af is! Ik zoek er op de kledingbank nog een grijze legging bij en misschien ook nog een T-shirtje met lange mouw en dan mag dit setje t.z.t. op reis gaan!

Nog een keer kledingbank

Ruim een half jaar geleden vertelde ik HIER over mijn vrijwilligersbaantje bij de Kleding en zo.

Inmiddels werk ik er al een jaar en nog steeds met veel plezier. Al is het soms wel intensief (staan, sjouwen, tillen, schoonmaken) en moet ik 's middags flink bijkomen.

We werken met een team van vrijwilligers, en iedereen heeft zo zijn eigen dagdelen waarop hij aanwezig is. Ondanks dat het vrijwilligerswerk is, is het niet vrijblijvend; er wordt op je gerekend en je geeft ook netjes door wanneer je niet kunt. De regels en verplichtingen die je aangaat staan netjes verwoord in het contract dat je ondertekend.

Mensen die gebruik maken van de Voedselbank en huishoudens met een bijstandsuitkering (tonen van verklaring van de gemeente) kunnen gratis winkelen bij de kledingbank. Maar dat gaat wel op basis van een pasje waarop bijgehouden wordt wat er per half jaar wordt meegenomen. Er mogen naast een jas en een paar schoenen nog 15 andere kledingstukken gekozen worden.

Verder kan iedereen kleding kopen voor kleine prijsjes! Even wat voorbeelden; een jurk of broek of T-shirt kost € 2,50, een jas € 5,00 ...

De opbrengst van de vrije verkoop is 100% voor de voedselbank. 

Er zijn best veel mensen die regelmatig komen shoppen en ik snap dat helemaal; er hangen prachtige dingen in de rekken. 

Tja, dat uitpakken en sorteren... dat is het werk dat ik voornamelijk doe op de donderdagmorgen.

Meestal staat er een voorraad te wachten in de rolcontainers en het is elke keer weer een verrassing als je een vuilniszak leeg kiept... 

Er zijn van die zakken waarbij alles keurig is opgevouwen en gestreken en dan weet je eigenlijk al dat er nette kleding in zit.

Maar er zijn ook heel veel zakken waar de kleding willekeurig in is gepropt, en dan is het zaak om het goed te bekijken. Jammer dat alles dan zo gekreukt is. Soms krijg je het idee of de kleding zo uitgetrokken is en in de zak gemikt is.

En soms maak je en zak open en wordt je meteen omringd door een lucht die je doet walgen..

De kleding is dan meestal niet veel soeps en tegenwoordig gaat zo'n zak meteen naar de recycling.

Dat is trouwens nieuw; op het terrein hebben we een grote Sympany container die elke week geleegd wordt. Uitgezonderd sterk vervuilde kleding (verf of olie) en dekbedden&kussens, mag alles daarin.

En dat is echt fijn, op die manier hoef je maar heel weinig echt weg te gooien.

Tijdens het uitpakken kom je wat tegen hoor... Bij elke jas controleren we de zakken en we vinden daar nogal wat muntgeld, vieze zakdoeken, soms condooms of snoep. In damestasjes idem dito.

Soms vinden we ongewassen kleding en vieze onderbroeken...

We gaan geen handschoenen dragen, maar je handen wassen tussendoor is wel eens nodig.

Tussen de kleding vinden we ook wel eens sieraden; meestal is het niet veel bijzonders, maar we hebben ook wel eens een kistje met waardevolle dingen gevonden. 

Ik kom zelf niet zoveel in de winkel, maar de deur van de sorteerruimte naar de winkel staat altijd open en tijdens de koffie horen we de verhalen...

Zo zijn er enkele mensen die hun karretje helemaal vol gooien met kleding die ze uitkiezen en tenslotte maar 1 kledingstuk mee naar huis nemen. Die worden daar wel op aangesproken, want het is echt veel werk om alles weer terug te hangen op hangertjes en in het goede vak te hangen.

Je hebt ook rommelmakers; ze bekijken een kledingstuk en gooien het daarna op de grond. Als de winkel om half 12 sluit, vinden we nogal wat onder de rekken...

Af en toe zijn er mensen die echt stinken (alcohol of zweet, soms zware rokers) en het is best moeilijk om dan net te doen alsof je niets ruikt...

En dan tref je weer een huilende mevrouw, die zò dankbaar is voor de overgordijnen die ze mee mag nemen. Ze was er al heel lang voor aan het sparen...

Je maakt wat mee soms, maar het blijft mooi werk en ik doe het met veel plezier!

Lekker buiten bezig

We hadden altijd een buxushaagje midden in het gazon in de achtertuin. Maar zoals overal helaas, ging de buxus ten onder aan de buxusmot...

Hij heeft nog een jaar kaal gestaan en onze buurman vroeg al een keertje of we hem misschien groen gingen spuiten.

Maar DH heeft hem er vorig jaar oktober uitgehaald zoals je hierboven op het filmpje kunt zien.

Daarna lag het een poosje stil...

Maar eind maart was er een klusweek gepland en hier zie je het begin van een terrasje.

Tussendoor was het nog even een zandbak voor de kleinkinderen, maar in april werd het serieuze werk weer opgepakt.

De tegels komen uit de tuin van onze jongste zoon, die graag grotere tegels wilde hebben.

De parasol komt van Marktplaats en ziet er nog heel erg mooi uit. Er zit een marmeren plaat als voet bij.

Nu waren we de hele winter al op zoek naar een tuinsetje en ik wilde persé een Kettler setje...

Nieuw vind ik ze veel te duur, dus speurden we op Marktplaats en vaak viel het tegen (toch beschadigd, geen goede zit, te duur) en soms was het nèt voor onze neus weg.

Maar in maart hadden we dan toch beet en hebben we voor een hele gave prijs een z.g.a.n. setje kunnen bemachtigen! 

Het is onvoorstelbaar hoe snel alles dit jaar uitkomt. Onze lampenpoetser staat ook weer helemaal vol!

Hij wordt ook erg groot, vooral breed... Weet iemand hoe je hem kunt indammen?

Inmiddels hadden we een heleboel violen in potten gezet, ruim in de aarde zodat we er een tijd plezier van kunnen hebben...

Ik houd enorm van violen en kan ze nooit weerstaan. Liefst in de kleuren paars-lila en wit.

Dit jaar heb ik ook maar eens zo'n wandzak gekocht; een heerlijke overdaad aan bloemen aan een saaie muur!

Nog even terug naar het terrasje; rondom heeft DH gras gezaaid en we hopen dat het snel opkomt zodat we weer een mooie aansluitende grasmat hebben.

Ik had gehoopt dit jaar de moestuin uit te kunnen breiden, maar het is nog veel werk om het daar op te hogen en klaar te maken. 

Dus het blijft ook dit jaar nog bij de moestuinbakken, maar er is wel een soort tafel gekomen die van pallets is gemaakt. De foto daarvan houden jullie nog tegoed.

Verder is er veel werk te doen buiten; voor mij vooral onkruid weghalen tussen de klinkers en in het grind. Omdat we hier in agrarisch gebied zitten, waaien er nogal wat zaden over en dat wil wel groeien.

Het bijhouden van de borders is vergelijken met de rest maar een peulenschilletje. 

DH is wekelijks een paar uur bezig met gras maaien en over een poosje moet dat zelfs weer twee keer per week.

Tussen al het onderhoud proberen we de nieuwe dingen- de klussen - aan te pakken. En dat zal toch binnenkort de Pipowagen zijn, die gaat fungeren als kippenhok...

De wagen moet opgeknapt en verbouwd worden, dus we zijn wel even zoet...

En Spooky kijkt graag naar wat de baasjes allemaal overhoop halen!

En tenslotte nog een vraagje/raadseltje... Op de kledingbank hebben we dit plantje op tafel staan. 

Sommige dames denken dat het een Franse geranium is, maar anderen dachten aan een Primula...

Wat denken jullie?

Vrouwen (creatieve bloghop 3)

Toen ik het onderwerp twee weken geleden zag, had ik meteen een ideetje en ging ik op zoek naar een paar speciale tijdschriften die ik ergens had moeten liggen.

Maar ik kon zo snel niet vinden en daarna vergat ik het weer. En opeens was het maandag en kreeg ik de kriebels.

Ik liet mijn originele idee maar varen en bedacht wat anders.

Uit allerlei tijdschriften probeerde ik zoveel mogelijk type vrouwen te vinden en uit te knippen. Maar terwijl ik bezig was, vond ik het eigenlijk helemaal niet leuk en bleef dat oorspronkelijke plannetje maar in mijn hoofd zitten.

Ik denk nl. dat ik die bewuste tijdschriften niet meer heb. Vorig jaar heb ik echt een heleboel weg gedaan...

Dus ik heb wat uitgeprint (maar onze printer is zo waardeloos sinds er andere cartridges in zitten) en was maar heel matig tevreden over de kwaliteit van de knipsels.

Voor de achtergrond had ik een fotoboek in gedachten, maar ook dat kon ik niet vinden. Volgens mij heb ik het allemaal weg gedaan, zo jammer... Ik heb altijd spijt als ik dingen weg doe. En ik doe het al niet gemakkelijk weg...

Uiteindelijk vond ik een flonkerpagina in een tijdschrift en om de figuren wat meer op te laten vallen heb ik ze een geel randje gegeven.

Ik zal ook nog even vertellen hoe ik op dit idee ben gekomen. 't Heeft alles te maken met het feit dat onze oudste zoon Arthur en zijn vrouw Petra in oktober 12,5 jaar zijn getrouwd. 

Petra wilde graag een feest geven, maar Arthur ging liever een week op vakantie. En nu gaan ze het allebei doen! Maar..., het feest heeft een dresscode (anders vinden ze het teveel op een verjaardag lijken) en dat is maf(f)ia chic (donkere pakken, wit overhemd, smalle das of bretels, hoed, glanzende schoenen, glamoureuze avondjurken, parels, handschoenen, rode lippenstift, vintage kapsel).

Het feestje is half november en we zijn dus druk op zoek naar van alles. Gelukkig kan ik wel e.e.a. scoren via de kledingbank, maar er zijn ook speciale webshops.

Nou..., we hebben er zin in!

De tas van mijn collega

Op de kledingbank heb ik een collega, die o.a. neuropathie heeft. Ze handwerkt graag, maar het fijne gevoel in haar vingers is weg. Breien lukt al niet meer zo, haken nog wel.

Nu had ze een hele stapel van dit soort vierkantjes gehaakt en ze wilde daar een jute tas mee gaan bekleden. 

Ze was begonnen met wat vierkanten aan elkaar te naaien, maar dat is voor haar heel lastig omdat ze de naald niet goed kan vasthouden en sturen.

Ik bood aan om het voor haar te doen, want het is toch jammer als zoiets blijft liggen. Ik heb al vaker zoiets in elkaar gezet, dus zag ik het wel zitten.

Het was nog wel even dubben op welke manier de vierkanten het beste om de tas pasten...

Op de foto's hiernaast kun je zien dat een vak van 2 bij 3 net iets te krap is, maar een vak van 3 bij 3 te groot...

En zou het dan 3 bij 2,5 moeten worden?

Daar hebben we maar even overleg over gehad.

Maar we zijn voor de eerste optie gegaan, want dat maakt ook dat de zijkanten gemakkelijker gemaakt kunnen worden.

Alle vierkanten zijn met een overhandse steek in de achterste lussen van de laatste stokjesrand aan elkaar gemaakt. Dit gaat eigenlijk best snel, maar omdat er overal losse draden hingen ging daar de meeste tijd in zitten.

Toen ik alle 'delen' klaar had liggen - een bodem van 3 vierkanten, twee zijkanten van 2 vierkanten en een voor- en achterkant van elk 6 vierkanten - kon ik beginnen met het samenvoegen van de delen.

Dat heb ik gedaan door vasten te haken aan de buitenkant, zodat er een mooi opstaand randje te zien was.

Op deze foto ben ik al een stuk verder, want aan de bovenkant kwam ik eigenlijk een klein stukje tekort.

De vierkanten waren behoorlijk losjes gehaakt en ik had nog wel een beetje kunnen trekken aan het haakwerk, maar ik wilde ook een stevige rand om 'de hoes' straks aan de tas te kunnen bevestigen.

Dus ik haakte een heel aantal toeren vasten en dat gaf een prachtige rand.

Daarna ben ik met de hand 'de hoes' vast gaan zetten aan de jute tas. Dat is een beetje geduld-werkje, maar ik houd daar wel van. Met naaigaren en veel kleine steekjes werd het heel netjes en ik was dik tevreden.

Maar... er waren nog best veel vierkantjes over! Dus nog even werkoverleg en mijn collega vond een kussenhoes wel leuk...

Dat werd automatische een voor- en achterkant van elk 9 vierkanten. Drie zijden van de hoes zijn meteen aan elkaar gemaakt en aan de laatste zijde is er een onderrandje gehaakt van vasten, waarop de knopen gezet zijn.

M'n collega was er heel blij mee en ik vond het heerlijk om te doen!

Paddestoelen schieten uit de grond

We hoeven er nu niet meer aan te twijfelen of de zomer voorbij is en het echt herfst is geworden. En met die harde wind van de afgelopen dagen vliegen de bladeren in het rond.

Bovendien is de wintertijd al weer ingegaan!

De kastanjebomen die bij ons langs de weg staan, zijn al zo goed als kaal. Ik houd van kale bomen... die takken zo mooi verfijnd naar de rand... prachtig!

Toen ik afgelopen donderdag terug kwam van mijn werk op de kledingbank, trof ik in de voortuin dit aan...

De Japanse kers is nu toch echt ter ziele. Twee jaar geleden is er ook al een deel afgebroken.

DH heeft hem inmiddels in mootjes gezaagd (goed voor kachelhout).

En dit is bij ons in de kamer, op het plateau van de houtkachel staan 4 paddestoelen.

Het vorige weekend had ik opeens zin om die dingen te maken.

Een vriendin van me moest vreselijk lachen... 'Jìj en herfstdecoratie...' lachte ze.

Ik snap het wel, maar toch kon ik ze niet weerstaan.

Om een dikke en stevige draad te krijgen combineerde ik acrylgaren met een dun draadje katoen/acryl en ik haakte met nr. 5. 

De paddestoelen heb ik gevuld met een plastic zakje vol granulaatkorrels en verder plukken fiberfill/wattine. 

Voor twee van de vier hoeden had ik nog van dat dikke chenille garen liggen, ooit eens gekregen denk ik...

Dat geeft wel een mooie zachte uitstraling.

Ik gebruikte voor drie van de vier paddestoelen dit gratis patroon.  

En het patroon voor de paddestoel met de lange steel vind je hier. Je kunt ze overigens zo groot of klein maken als je zelf wil (dunner garen en haaknaald).

Na vier paddestoelen vond ik het wel weer mooi geweest en had ik zin in een ander tussendoortje...