Zo'n dag waarop je beseft dat het roer om moet...

Al weken zijn DH en ik moe en futloos. Hij begon met een verkoudheid, slijm op de borst en hoesten. Net als je dacht dat het de goede kant op ging, had hij weer een terugval. Niet ziek genoeg om in bed te liggen, maar niet fit genoeg om lekker in je vel te zitten en de dingen te doen die je anders doet.

Ruim een week later begon ik ook en ik lag twee dagen geregeld op bed. Daarna leek het over, maar niets was minder waar; ook bij mij was het jojo-en... 

Wat heerlijk als er tussendoor een 'energievolle' dag was en we probeerden echt dan niet over de top te gaan met dingen doen, maar op tijd even te relaxen.

Afgelopen dinsdag op woensdagnacht sliep ik voor het eerst weer eens heel goed en vast. Uitgerust kwam ik uit bed en ik had m'n plannetjes klaar!

Deze dag zou ik eens goed vullen en in blokjes verdelen. 

Er zijn verschillende dingen die (nodig) de aandacht moeten krijgen. 

Het onkruid tussen de stenen, wat planten die gesnoeid moeten worden, mijn wolvoorraad op orde brengen, het speelgoed opnieuw ordenen, eindelijk eens verder met mijn borduurboek, de bank en tafel op de veranda schoonmaken, en dan nog de bijna dagelijkse dingen als stofzuigen, blogland bezoeken, in mijn jaarboek werken, de creatieve bloghop opdracht afmaken, was draaien...

Ik ben altijd vroeg wakker en na het ontbijt begon ik om 7 uur met het uitwerken en stukje uitvoeren van de laatste fase van het borduurboek.

Om 8 uur ging ik me aankleden, de wasmachine aanzetten en stofzuigen.

Daarna was het tijd voor een toertje haken.

Toen ging ik naar buiten met een emmertje sop en maakte ik de meubels op de veranda schoon. Gelukkig hadden we zaterdag al geraagd en alle troep en bladeren weggeblazen.

Om half 10 zat ik aan de koffie en daarna hing ik de was op.

Daarna kreeg het klinkerpad het met mij aan de stok, zie hiernaast.
Tjonge, daar moet je best wat kracht voor zetten...

En we hebben nogal wat paadjes, dus zeker niet alles tegelijk maar stukje voor stukje.

Dan nog is lang niet alles weg, dit is nog maar het voorwerk.

Ik deed verdeeld over de dag steeds een half uurtje...

Intussen was ik ook lekker een uurtje op zolder aan het knutselen en maakte ik e.e.a. af.

Daarna heb je weer energie om met een schrapertje het achtergebleven onkruid los te krabben tussen de klinkers (ook hier stukje voor stukje) en te vegen met een harde bezem.

En zo ging het de hele dag door, maar tussen de middag ging ik wel even horizontaal hoor.

's Middags was het behoorlijk warm om met een fleecetrui buiten aan het werk te zijn en ik verwisselde 'em met een shirtje. Oeps, dat leek wel te heet gewassen... maar ik besefte maar al te goed dat mijn vetrolletjes deze winter zich hadden uitgebreid.

Dus daar moeten we toch ook mee aan de slag. Het klopt ook wel, de extra kilo's zijn er nog steeds niet af en dat moet wel. Dan voel ik me een stuk beter...

Nou, intussen hoop ik maar dat het nu gedaan is met die futloosheid. Want ik vond woensdag een hele leuke dag! Ik heb niemand gesproken en ben het pad niet af geweest, maar heb genoten.