Nee, het gaat niet over de BBB, maar over de 3 B's...
Het was ergens in de herfst van vorig jaar, dat onze jongste zoon Robert met zijn vrouw Marjoke kwamen eten. Nu gebeurt dat wel eens vaker, maar deze keer was het speciaal afgesproken.
Ik had één of ander voorgevoel (maar dat had ik al wel eens eerder gehad) en jullie misschien nu ook al tijdens het lezen...
En al helemaal toen Robert tijdens het eten opeens opstapte en zei 'we hebben nog iets meegebracht voor jullie!' Hij overhandigde een linnen broodzak (hij bakt zelf ambachtelijk brood) en dit kwam er uit...
Oh.... oh.... wat geweldig leuk! We omhelsden het stel natuurlijk meteen en ik geloof dat het gesprek daarna nog maar over één ding ging... Nou ja, ding...
 |
gewoon zonde om aan te snijden.... |
Maar het was allemaal nog heel pril en we moesten natuurlijk onze mond nog een poosje dichthouden hierover. Het is ook nog even heel spannend geweest, maar gelukkig werd het stel gerustgesteld na een paar echo's, en wij ook....
En toen kwam de 3e B, want Marjoke vroeg 'Ma, kunt u zulke broekjes breien?'
Het patroon werd besteld, en ook het garen.
We kozen voor Drops Alpaca in de kleur camel. Op het patroon stond aangegeven dat je 300 gram nodig had, tenminste ik dàcht dat dit er stond... Dus ik bestelde 6 bolletjes van 50 gram en nòg begon er geen lichtje te branden.
Pas veel later zag ik dat er voor de gekozen maat 300 yard stond 🙊
Voor het breien van zo'n broekje moet je wel wat ervaring hebben. Soms gebruik je een rondbreinaald, soms brei je even heen en weer en later heb ik weer 4 naalden zonder punt gebruikt. Je moet ook een beetje Engels kunnen lezen en al met al is het een fijn werkje met deze dunne wol op naaldnummer 3.
Het broekje is inmiddels al even af en natuurlijk had ik nog heel veel garen over...
Maar Marjoke had nog meer leuks gezien!
Want als je eenmaal van dit stijltje houdt...
Dit jasje/vestje vond ze ook erg leuk en ik moet zeggen dat het natuurlijk enig is om zo te matchen.
Er was ook nog een mutsje bij en zo kon ik na het breien van het broekje meteen door met het volgende.
Het garen is heel zacht en ook ideaal voor een baby om te dragen, denk ik.
Maar je ziet dat het een natuurproduct is en wat me tegenviel is dat het breiwerk er soms wat onregelmatig uit ziet. Na een sopje wordt dit wel minder, maar helemaal weg is het niet.
Het vestje is bijna af, op de mouwen na. Want die moet je nog verder breien nadat je de steken op een hulpdraad hebt gezet.
Je breit dit vestje van bovenaf aan en begint bij de hals. Daarna meerder je steeds steken zodat je een mooie raglan krijgt. Eenmaal onder de arm bewaar je de steken van de arm op een hulpdraadje en ga je verder met het aan elkaar breien van de achter- en voorkanten. Op deze manier krijg je nergens een naad, alleen net onder de arm moet je een paar steken aan elkaar zetten.
En daarna ga ik het mutsje breien en ik weet nu al dat er dan nòg garen over is!