Pasen

De Heer is waarlijk opgestaan! 

Maar de engel antwoordde en zei tegen de vrouwen: U hoeft niet bevreesd te zijn, want ik weet dat u Jezus zoekt, Die gekruisigd was. Hij is hier niet, want Hij is opgewekt, zoals Hij gezegd heeft. Kom, zie de plaats waar de Heere gelegen heeft.

Goede Vrijdag

 

Waarom heet het "Goede Vrijdag"

het herinnert aan verdriet,

of gebeurt er iets in 't Onzichtbare

iets wat niemand eigenlijk ziet!

 

De Zoon van God hing aan het kruis

en werd genadeloos geslacht,

bespot werd Hij en uitgelachen

bespuugd en zeer veracht.

 

"Waarom oh Vader hebt U Mij verlaten", 

smeekte de stervende Zoon

en de mensen en soldaten

scholden op minachtende toon.

Goede Vrijdag is dé sterfdag

van Gods enig geboren Kind

en als je kijkt achter de schermen

zie je iets wat je op aarde niet vindt!

 

De strijd aan 't ruwe kruishout

werd gestreden in de Hemelsferen

en toen Jezus riep: "Het is volbracht"

kon geen macht Zijn overwinning keren!

 

Goede Vrijdag is dé allerbeste Vrijdag

die ooit op aarde heeft bestaan,

Jezus stierf voor onze zonden én overwon,

dát heeft Hij voor ons gedaan!

(Els Hengstman-van Olst)

 

Geen kippen meer ...

Tja, hoe zal ik eens beginnen...? Chronologisch maar...

DH kocht ergens in 2017 een Pipowagen met de bedoeling er iets leuks van te maken  t.z.t.

Nadat de Pipowagen al verschillende keren een andere plek had gekregen, werd hij in  2022 van het onderstel afgehaald en door een kraan verplaatst (dit kun je hier nog eens teruglezen) met het idee er een kippenhok van te maken. 

In april 2017 begonnen we met kippen houden, toen nog in een 'normaal' hok en ik blogde er met plezier over (klik hier als je het nog eens wilt bekijken).

Inmiddels zijn alle kippen dood, al een poosje hoor. Maar we droomden toch van een nieuw stel; 10 kippen en een haan. Ik had de namen al verzonnen. Alleen het 'huis' moest nog worden aangepast en opgelapt.

DH had vorig jaar al nieuwe dakbedekking aangeschaft en wilde deze week aan de slag gaan. Maar het dak bleek wel er-rug slecht. De spanten zijn gebogen en het triplex dat er tussen zit was helemaal verrot

Hij heeft nog geprobeerd met latten en multiplex het dak te vernieuwen, maar gaandeweg stond hij zich af te vragen wat ie nu eigenlijk stond te doen. De ramen en de deuren zien er ook niet meer uit...

En echt, hij had het allemaal willen doen, als we er zeker van zouden zijn weer kippen te nemen. Maar na dit nieuwsbericht hebben we besloten dat niet meer te doen.

"Maar er zit echt heel veel PFAS in die eieren. Als je pech hebt, kun je met drie eieren net zoveel PFAS binnenkrijgen als met een jaar eten en water drinken."

Ja, dat is toch echt niet leuk meer. Natuurlijk kun je een groot afdak maken, de kipjes binnen houden, het grondoppervlak verharden en met stro bestrooien... Maar het leuke is juist dat de kippen in de vrijheid kunnen scharrelen.

En ga nu eens al die eieren elke dag in de restcontainerbak gooien...

Geitjes dan? Nee, ook niet... Het is leuk, maar het is ook veel gedoe en we hebben er helemaal geen verstand van. In het weiland naast ons lopen vanaf april geiten en schapen en daar kunnen we ook van genieten.

En de Pipowagen heeft z'n beste tijd gehad. Ja, we hadden het eerder moeten aanpakken en nu is het te laat. DH gaat hem slopen en in stukken zagen en afvoeren.

Maar het doet wel een beetje zeer...

Maart ... (jaarboek 2026)

Vandaag laat ik jullie de pagina's van de maand Maart uit mijn jaarboek zien.

Al ruim van tevoren had ik de kleuren voor deze maand bepaald, zodat ik al e.e.a. opzij kon leggen om te gebruiken qua papier en plaatjes.

De 'titelpagina' met rechts papier uit een oud DP blok, waarvan er in de hele maand nog stukjes terugkomen. De ruiten links knipte ik uit restjes en later kwamen er nog wat plaatjes bij.

De rechterpagina had ik een jaar of wat terug gemaakt en lag zomaar te liggen in een laatje. Omdat de kleuren nu goed matchten wilde ik de tekening een plekje geven bij deze maand en daarom kreeg de linkerpagina ook 'cirkels'. Terwijl ik bezig ben, ontstaat er dan zomaar een ideetje...

Links een plaatje uit een woontijdschrift en rechts heb ik de bladzijde daarbij aangepast; bovenste gedeelte met chalkjes gekleurd en de tegeltjes laten doorlopen.

Het lieve gedichtje komt uit een Daphne's Diary en dan probeer ik weer een passende bladzijde ernaast te maken. Dat plaatje had ik al opzij gelegd voor deze maand. De 'meisjes' heb ik geprint.

Strand/zee is gemaakt n.a.v. de bloghop van Conny en rechts is de uitwerking te zien van dag 4 Creatief Boekselen met als onderwerp 'Golvend zeewier':

Teken een golvende lijn van links naar rechts over een of twee pagina’s. Dit wordt zeewier.

Overal waar je een letter ‘o’ ziet in de buurt van de golvende lijn, kleur je deze in met een fineliner.

Verbind de o aan de tak door er een druppelvorm omheen te tekenen. Maak zo ronde, stromende takken met druppelvormige blaadjes.

Kleur het zeewier groen en het water blauw.

Toepasselijke woorden laat je ongekleurd.

Rechta de Zwart-wit opdracht van de creatieve bloghop van Conny en links zie je het pocketkaartje (inspired bij Daphne) dat ik hier al liet zien.

Omdat ik zo lekker bezig was met de Poezendeken, was dit plaatje wel toepasselijk. De lege ruimte is gebruikt voor persoonlijke notities.

En dan alweer de laatste twee pagina's van Maart; lekker fris groen en gemaakt met een bladafdruk via de gelli plate. Met wat restjes DP is de rest aangekleed en ik maakte er ook nog een tagje bij. Zelfs de binnenkant van een envelop deed dienst... nooit iets weggooien...

Intussen ben ik al begonnen met April; ik heb gemerkt dat het fijn is om wat vooruit te werken. Op het moment dat je iets wil noteren moet je anders eerst nog een pagina gaan maken en dat werkt tegendraads. Vandaar...

Kattenbende compleet

Het dekentje met de gehaakte poezen in C2C techniek is wel heel snel afgekomen. 

Meestal ben ik ergens halverwege een deken het een beetje zat en wil ik iets anders.

Op een later tijdstip pak ik het dan weer op en ga ik verder.

Maar met dit project was ik niet te stoppen en ging maar door en door... 

Het ging soms fout en dan moest ik weer een paar toeren uithalen. Dat diagonaal haken en van de teltekening in twee richtingen kijken vond ik best pittig, maar de uitdaging was daarom des te groter.

En het was ook zaak om al die losse kluwentjes uit elkaar te houden. Later gebruikte ik clipjes en breivisjes, maar dan nog werd het soms een bende.

De deken is gehaakt n.a.v. dit pixelplaatje, maar ik heb de kleuren wat veranderd en het patroon aangepast omdat ik een langwerpige deken wilde maken.

De afmetingen zijn inclusief de rand 80 bij 120 cm, precies goed voor M- dekentje voor Troostdekentje.

De deken is gehaakt met Royal en Saskia garen, 100% acryl en met haaknaald nr. 5.

De rand deed ik als volgt:

toer 1: (1 v tussen 2 blokjes, 2 lossen) herhalen

toer 2: (3 stokjes om de 2 lossen) herhalen

toer 3: op elke steek een vaste

In de hoeken haakte ik steeds wat extra steken.

En hier mag de deken even pronken...

Inmiddels vind ik het corner to corner (C2C) zò leuk, dat ik al aan de volgende ben begonnen!

Een beetje lente

We hebben al best vaak mooi weer gehad in Maart en dat zie je terug in de natuur. 

De grond is vochtig en als dan de zon zich laat gelden, gaat het hard. 

Erg veel bloeiend spul hebben we nog niet in de tuin, maar dat ligt aan de keuze voor onze vaste planten. Het is vooral onkruid dat welig groeit, vooral tussen de klinkertjes waar nu allemaal mosrandjes zitten. Dus ben ik elke dag wel een poosje bezig om dit onder controle te krijgen.

Maar onze schijnhulst laat zich van de mooiste kant zien met geurige witte kleine bloemetjes!

Verschillende pruimenbomen staan in de bloesem en ik houd mijn hart vast omdat er voor woensdag toch wel ruig weer wordt verwacht...

En dit appelboompje is ook al uitgelopen...

We hebben overigens van de herfst een aantal fruitbomen omgezaagd. Ze waren oud en ziek en gaven geen vruchten meer. We gaan ze vervangen door nieuwe zodat het boomgaardje toch compleet blijft.

Ook aan de zijkant van ons huis (wij noemen dat het oerwoud) heeft DH flink ingegrepen. Alles dreigde daar door elkaar heen te gaan groeien en de klimop nestelde zich om de bomen heen.

Maar de Viburnum ontwikkelt zich prachtig. We hebben er verschillende exemplaren van. Jammer dat we er zelf niet zoveel van zien omdat we niet zo vaak op dit smalle stukje achter de garage komen. Maar de buurvrouw kan er wel van genieten!

De (school)bel ...

DH had de eitjes opgezet om te laten koken, en toen ging de kookwekker af.

Dat ding maakt geluid als een schoolbel en meteen kwamen de herinneringen boven.

Hoe ging dat vroeger? Toen ik op de lagere school zat, was dat het signaal om het spel af te breken en in de rij te gaan staan (met tweetallen). Iedere groep had zo z'n vaste plek aan de zijkant van de school en de hogere groepen stonden aan de achterzijde opgesteld.

Het was dan wachten op de juf of meester die het sein gaf of de rij naar binnen mocht.

Ik herinnerde me onze juf van klas 1 (nu groep 3), die altijd in haar handen klapte en dan haar rechterarm recht vooruit stak en met een wat geaffecteerde stem ' twee rechte rijen' uitsprak, waarbij we dan kaarsrecht moesten staan en haar aan moesten kijken.

Ook DH was vroeger gewend om 'in de rij' naar binnen te gaan. 

Toen ik zelf juf werd (1983) was de school waar ik toen werkte dit ook gewend. Dus ik vond het ook niet raar, was het zo gewend, ook van mijn stagescholen.

Het geeft wat rust en orde voordat iedereen naar binnen gaat. De kinderen liepen, nadat ze jas en tas hadden opgehangen, ook stil het klaslokaal in. Ik kan het me nu bijna niet meer voorstellen...

Nadat ik een aantal jaren uit het onderwijs geweest was (toen onze jongens werden geboren en klein waren) en ik na 8 jaar weer op een andere school ging werken, verbaasde het me dat ze daar niet in rijen naar binnen gingen. Het was een grote school, met allemaal dubbele groepen. Nu waren er veel deuren/ingangen, dus was de binnenkomst toch nog enigzins te sturen. Maar er gebeurde van alles op de gang en soms liep het behoorlijk uit de hand. 

Toch was het een gezellige boel en kletsten de kinderen er heerlijk op los.

Natuurlijk kostte het even tijd om het grut stil te krijgen als ze eenmaal in het lokaal waren, maar ik had de regel 'deur dicht, mond dicht'. 

Toen we een andere directeur kregen, veranderde er veel. En o.a. dat naar binnen komen. 

Hij wilde weer ouderwetse rijen en stilte en rust en orde in de gangen. Tja..., dat was wel even schakelen... niet in het minst voor de kinderen.

Ik werk niet meer op die school, maar ik geloof dat de kinderen nog steeds op dezelfde manier naar binnen gaan.

Welke herinneringen hebben jullie hieraan en heb je er een mening over?