Borduren op papier

Met enige regelmaat vind ik het leuk om te borduren, maar meestal weet ik niet wat ik er mee moet doen als het werk af is.

Gelukkig had Corrie nog wat genaaide zakjes liggen, waar ze graag een borduurtje op wilde hebben.

Ik nam ze mee naar huis en ging aan de slag.

Maar toen ik naar kleine borduurpatroontjes zocht, stuitte ik op afbeeldingen van kaarten waarop kleine borduurtjes waren verwerkt. En dat vond ik zò leuk, dat ik de zakjes al snel vergeten was en in mijn hobbyhoek op zolder naar bepaalde labeltjes zocht...

Ik had ze een keer in de kringloopwinkel gevonden en nu kwamen ze dan toch van pas. 

Er konden maar 13 x 13 kruissteekjes op, dus ik was beperkt bij de patroontjes.

Ik kwam ook een aantal prachtige borduurkaarten tegen van o.a. Trijntje en Anja en toen begon het helemaal te kriebelen!

Toen ik hun blogs bekeek, las ik dat ze werkten met borduurmallen van Marianne Design en ik besloot er ook eentje te bestellen. 

Je gebruikt de mal i.c.m. een stansmachine, en die had ik gelukkig nog staan. Met de dikte van het papier kun je wat variëren en tijdens het borduren vallen de rondjes er gemakkelijk uit.

Natuurlijk vertelde ik het aan Corrie, en toen zij bij de Action liep, stuitte ze òok op borduurmallen; 

En die waren wel een stukje goedkoper; 0,99 eurocent per stuk...

Het leuke van dit soort mallen is, dat je ook meteen de vorm uit het papier stanst. Nou, ik had ze ook snel in huis, dat snap je.

Maar...., ze zijn toch niet helemaal vergelijkbaar met mijn Marianne-mal. De gaatjes zitten iets dichter op elkaar (wat ik op zich geen punt vind), maar de rondjes blijven er allemaal in zitten en de meeste krijg ik er ook niet gemakkelijk uit geprikt...

Het gekke is, dat Corrie daar weer geen last van heeft. Dus ik trok de conclusie dat het dan misschien aan mijn stansmachine zou kunnen liggen. Het is al een oudje, en de platen zijn krom getrokken...

Enfin, ik heb met een aantal borduurtjes al kaarten gemaakt. Er kwamen weer oude plaatjes tevoorschijn, zoals bij de kaart hierboven, die ik al had bestemd voor de kringloop...

De donkerblauwe cirkel hierboven is gemaakt met de Action mal en je ziet aan de kruisjes dat ze niet allemaal regelmatig zijn. Dat komt door het prikken van de gaatjes waarbij ik soms veel kracht moest zetten en waardoor ze iets uitscheurden. 

Ik heb ook een aantal kerstkaarten gemaakt met borduurwerkjes op papier, maar de meeste kan ik hier nog niet laten zien...

Hebben jullie wel eens geborduurd op papier?

Ontwerp boerderijdeken

Vandaag wil ik iets vertellen over hoe ik de boerderijdeken maak. Niet specifiek over de techniek 'mozaïek haken', want dat heb ik HIER al enkele keren gedaan.

Nee, ik wil nu laten zien hoe ik van een afbeelding een geschikt patroon maak met behulp van een teltekening. 

Ik gebruik het voorbeeld van de koe, want dat is het volgende deel in de boerderijdeken.

Dit pixelplaatje hiernaast had ik gevonden op internet; helaas werkt de link niet meer, dus kan ik niet aangeven waar het vandaan komt.

Je kunt dit plaatje niet zomaar na haken, want bij Mozaïek haken werk je met lagen over elkaar.

Je haakt vasten (een korte steek van 1 vakje) en je haakt stokjes (een langere steek van 2 vakjes boven elkaar), die vaak over de vasten eronder gaan. Zie de foto hieronder...

Ik heb bij de koe een heleboel aanpassingen moeten doen om dat voor elkaar te krijgen.

En toen ik de teltekening (hiernaast) had gemaakt, ging ik proefhaken.

Dan kom je allerlei foutjes en onmogelijkheden tegen, en die pas ik dan meteen weer aan.

Tot nu toe is de koe wel het meest ingewikkelde item van de deken geweest. Ik heb hem dan ook wel 4 keer proef gehaakt, omdat ik steeds niet tevreden was.

Bij Mozaïek haken gebruik je normaal maar 1 kleur per toer, maar omdat ik een gevlekte koe wilde hebben, lukte dat niet. Dus ik heb heel vaak een andere kleur draad moeten aanhechten en regelmatig van kleur gewisseld. Dat geldt ook voor de roze accenten. En soms nam ik de groene draad een heel eind mee achter de steken van de witte koe.

Ik kwam er ook achter dat je een ander effect krijgt als je een vaste in beide lusjes maakt, dan krijg je meer een accent. 

Al met al is het koeiendeel dus geen zuiver Mozaïek haken, maar een combinatie van verschillend haaktechnieken om een zo goed mogelijk effect te krijgen; in dit geval een duidelijke koe.

En zo is het dan uiteindelijk geworden! Bij de kop van de koe zijn er voornamelijk allemaal vasten gemaakt, omdat de details dan beter uit kwamen. Je kunt dat verschil goed zien op de collagefoto van de proeflapjes.

Ik kan je vertellen dat ik blij was dat de koeien eenmaal goed en wel in de wei liepen, want het was me het klusje wel. Maar ik vind uitdagingen leuk en heb er plezier in gehad!

Op naar het volgende en laatste deel...

Een nieuwe 'job' ...

Het is alweer 6 maanden geleden dat ik voor het eerst een ochtendje mee draaide op de kledingbank KLEDINGENZO in Sliedrecht.

Ze hadden daar dringend iemand nodig voor de donderdagmorgen en via Corrie kwam ik daar terecht.

Als je de link hierboven hebt aangeklikt, zie je dat je op de website komt van de Voedselbank Sliedrecht, maar onderaan staat de info over de kledingbank.

Het is één loods, maar wel met verschillende ruimten. 

Het fijne is dat de kledingbank gebruik mag maken van de voedselbankruimte op dinsdag-, donderdag- en vrijdagmorgen.

Dan zijn er voldoende tafels voorhanden om de gekregen kleding goed te kunnen sorteren.

Er komt veel, hèèl veel kleding binnen. Mensen kunnen hun kleding schoon en heel in gesloten plastic zakken in de container doen, die buiten het hek staat. 

Het gebeurt regelmatig dat deze tot de nok toe voel zit en je de zakken er bijna niet via het deurtje uit krijgt gesjort...

Met behulp van een aantal rolcontainers brengen we de aangeboden zakken in de sorteerruimte van de voedselbank. De laatste tijd hebben we zòveel kleding dat de rolcontainers eigenlijk bijna altijd nog gevuld zitten met zakken van eerdere dagen. En dan gebruiken we de groene winkelwagentjes maar, daar gaat niet zoveel in. En soms staan ook dìe nog gevuld met spullen van de vorige dag en gaan we eerst maar sorteren voordat de buitencontainer geleegd kan worden. En intussen komen er dan alweer mensen hun afgedankte kleding bij ons brengen...

Dit is de ruimte waar de volwassenkleding wordt uitgepakt en gesorteerd. De kinderkleding wordt direct apart gezet en door een aantal dames (waaronder Corrie) gesorteerd in de ruimte achter de winkel. Ik werk in de ruimte van de voedselbank, en sta te sorteren aan deze grote tafels.

Elk kledingstuk wordt goed bekeken; is het schoon en heel, werken de ritsen nog goed, zijn de zakken leeg, is het nog netjes (niet teveel verwassen of gepild) en is het nodig in de winkel?

Dan mag het op de stapel, zoals hier links op de foto. Later op de ochtend hangen we het op hangers en wordt de kleding m.b.v. een kledingrek ingehangen in de winkel. Dat doen we als de klanten weg zijn, na half 12.

Kleding die niet aan bovenstaande eisen voldoet, wordt nog verder gesorteerd. Er zijn 4 mogelijkheden:

A. De seizoensdozen voor dames of heren; op dit moment doen we alle mooie zomerkleding in deze dozen en komt er een label op. De dozen worden opgeslagen in een grote container en in april weer tevoorschijn gehaald en dan hangen we de kleding in de winkel.

B. De blauwe zak, als kleding ouderwets is of een beetje verwassen of wat gepild maar nog wel goed draagbaar. Deze zakken gaan naar Roemenië.

C. De rode zak, als kleding nog een graadje minder is maar nog wel heel en draagbaar. Voor deze zakken komt er een opkoper die een bedrag per kilo geeft. 

D. De vuilnisbak, als kleding kapot en/of vies is.

In de winkel hangt de kleding per categorie; truien en vesten, blouses, shirts, rokken, broeken, jurken, jassen. De kinderkleding hangt achterin per maat, de herenkleding hangt apart en de grote maten voor dames ook.

We proberen alles zoveel mogelijk op kleur te hangen en niet op maat. Dat laatste is bijna geen doen, bovendien is de maat uit veel kleding geknipt.

Naast kleding zijn er ook schoenen te koop, tassen, lingerie, ondergoed, badkleding, lakens, linnengoed, riemen, sieraden... 

Nou, dit was al een heel verhaal... en eigenlijk wilde ik nog veel meer vertellen. Maar dan wordt het een te lang blogbericht. 

We maken natuurlijk een heleboel mee en het uitzoeken van die zakken is soms net schatgraven.

Ik werk er elke donderdagmorgen en soms ga ik een keertje extra als we een inhaalslag moeten leveren... 

Ik doe het met heel veel plezier, echt met hart en ziel...! Ik kan er 100% achter staan en we hebben een enorm leuk team!

Wordt vervolgd...

Houtkachel stoken

We hebben lange tijd de verwarming niet aan gehad in huis, mede dankzij het zonnige weer waardoor de kamer iedere dag flink opwarmde.

Maar ons huis staat wel vrij en de muren zijn maar matig geïsoleerd. Nu de zon wat minder schijnt en het wat harder waait (en dat voel je hier meteen op de vlakte), werd het toch echt te fris.

Na een paar keer de centrale verwarming gebruikt te hebben, zijn we toch maar over gegaan op Fikkie.

Dat deden we anders alleen in het weekend, èn als het erg koud was.

Maar we kregen ons nieuwe voorschotbedrag te zien en daar waren we niet blij mee ... € 580, - per maand. Ja, ons contract loopt eind dit jaar af 🙈

Dus wij hebben een plannetje gemaakt en dat komt er op neer dat de verwarming op 15 gaat en we elke dag vanaf een uur of 3 's middags de houtkachel gaan stoken.

Hout hebben we voorlopig genoeg; deze 2 opslagplaatsen zijn niet de enige, ook in de Pipowagen ligt nog hout...

Ik heb hier net mijn mandje volgeladen en was zo dom om dat met mijn goede (lichte) schoenen te doen. Dat moet nu echt afgelopen zijn, want ze worden er niet mooier van.

Een kijkje binnen in de Pipowagen... Hier ligt vooral wat 'licht' hout, dat vrij snel opbrandt. In de andere opslag liggen hardere houtsoorten, waar je de kachel loeiheet mee kunt stoken.

En ja, voor mij brengt dit grapje elke dag extra werk met zich mee. Ik moet alleen nog leren het in de goede volgorde te doen.

Vandaag begon ik met het ruitje te poetsen (dat gaat heel snel hoor), daarna schoof ik de overgebleven as door het rooster in de asla en pakte ik de stofzuiger om de randjes van de kachel en om de kachel heen alles op te zuigen. De keukenmat ook meteen nog maar even gedaan.

Daarna schoof ik de asla uit de kachel - heel voorzichtig - en zag ik de bui al hangen. Voorzichtig liep ik er mee naar de keuken, deed de buitendeur open en WOEI... de keuken vol met as...

Kon ik weer gaan stofzuigen!

Daarna ging ik hout halen en maakte ik de mat opnieuw vies met houtsplinters die aan de mand zaten...

Toen ik bij de Pipowagen kwam, viel me opeens op dat er aan de binnenkant van de deur zo'n sjieke deurklink zit! Ik moest er zo om lachen, helemaal toen ik eens goed keek wat er dan aan de buitenkant zat...

Het plan is om een kippenverblijf te maken van de Pipowagen, maar je snapt dat er daar nogal wat voor moet gebeuren. En het staat niet boven aan het lijstje van DH...

En ik wil zò graag weer kippen hebben! Helemaal toen ik een paar dagen geleden las dat eieren waarschijnlijk duur worden (vanwege vogelgriep en stijgende voer- en energieprijzen).

O ja, en ik zag nog iets geks... Misschien zag je het al liggen op de 3e foto. 

DH heeft in de kippenren een stuk uitgegraven om een vijver te maken. HIER schreef ik daar al iets over. Maar ik had helemaal niet gezien dat hij van alles uit de grond had gevist.

Scherven en glas vind je overal, maar nu lagen er allemaal van die zakjes. 

Toen heb ik er maar eens eentje uitgevist en een beetje glad gestreken... Nou ja zeg, waarom zou je zoiets en met zoveel grote hoeveelheden dumpen? Ik snap er niks van!

Update: vroeger was er een groothandel in groenten en fruit hier gehuisvest. DH heeft een foto gezien van een vrachtautootje. Ik zal er mijn buurvrouw (85) eens naar vragen. Want er moet dan toch ook een soort opslag geweest zijn... We zijn wel een keer een betonnen funderingspaal tegen gekomen...

Nou, ik heb mijn tuinlaarsjes maar tevoorschijn gehaald en klaar gezet. Want die ga ik de komende tijd hard nodig hebben voor mijn dagelijkse uitstapjes naar de Pipowagen. 

Mijn schoenen ga ik even goed schoonmaken, en de crocs schiet ik alleen nog maar aan bij droog weer!

Nog wat zorgenvriendjes...

In mijn fotobestand kwam ik nog een aantal zorgenvriendjes tegen die ik van de zomer heb gehaakt.

Ze heten zo, omdat ze aan de achterkant een zakje met een rits hebben, en kinderen daar een briefje met hun zorgen in kwijt kunnen. 

Hier is Snuffel, het liefste konijn van de wereld...

Mr. Pinguin

En Kwakie, de kikker

Ze gaan allemaal naar Troostdekentje, waar ze een goede bestemming krijgen.

Terwijl ik het spul op de foto zette, begonnen er nog wat andere stemmen te klinken.

Ik keek even omhoog...

en zag daar deze kleine ondeugden over de bovenrand van de deur hangen....

Kom maar eens tevoorschijn, riep ik!

Eerst waren ze op de trap gaan zitten, maar die foto is mislukt omdat het daar tè donker was.

Maar ze hadden in de gang ook de lade van het kastje open getrokken om een beetje goed te kunnen zitten. Dat leverde een leuke foto op van het viertal.

Mopshondje, Kaka (kleine kikker), Lammie en Vossie mogen ook mee naar het goede doel!

En voorlopig ben ik even klaar met het haken van knuffels en zorgenvriendjes!

Aanpassingen

Bouw je een schuur met een flink afdak ervoor, en een paar jaar later koop je een caravan die er niet onder door kan...

Niet erg slim hè...? Maar ja, wij hadden niet gedacht dat we weer aan de caravan zouden gaan en huurden de laatste jaren een camper.

Een stalling vinden lukt ook niet meer; ze zitten allemaal vol. En het voelt ook een beetje gek als je zelf zoveel ruimte hebt.

Met de bouw van de schuur zitten we aan het maximale aantal vierkante meters dat er gebouwd mag worden op onze grond. De rest van de grond is agrarische grond.

Maar een afdak mag wel, als er maar geen zijwanden in zitten.

DH wist er wel raad op en heeft het plan opgevat om aan de achterkant van de schuur óók een afdak te maken, maar dan wel op goede hoogte.

Achter de schuur lag een enorme hoeveelheid hout (het is hier net zo'n opslagplaats) en die moest eerst verplaatst worden. Daarna heeft hij grond afgegraven en werden er 4 poeren in de grond gezet.

Het is de bedoeling dat daarop de palen worden gezet en na de dakconstructie met balken, komen er zware golfplaten op. Ze liggen al klaar.

Op de foto hierboven zie daar nog een stukje van, en je ziet ook onze nieuwe caravan staan. Rechts naast de sloot staat het huis van de buren, de kas hoort er ook bij.

De 'oude' caravan staat tijdelijk even achter het hek, waar de agrarische grond begint. 

De paardenbox container moet ook nog opgeknapt worden; dat wordt een schuilplaats voor de schaapjes. Die willen jullie natuurlijk ook nog wel even zien...

En bij onze buren lopen geiten en één koe. Dat is een vleeskoe en die gaan ze binnenkort slachten ...

Behalve definitieve aanpassingen (het lijstje is nog veel langer), zijn er in de herfst ook weer de tijdelijke aanpassingen gedaan.

We hebben in de boomgaard en achter de garage in de zomer altijd wat losse spullen staan, maar dat halen we allemaal weg in de herfst. Het wordt schoon gemaakt en tijdelijk opgeslagen of krijgt een ander plekje. Zodra het hard begint te waaien, gaat alles op de loop hier...

Ook de ruimte in de overkapping heb ik weer opgeruimd. Alle prullaria wordt afgewassen en in een paar dozen in de kelder bewaard tot april.

Het oude tafelzeiltje weer op de tafel, de stoelen er bovenop, want werkelijk alles waait hier van zijn plek. De briketten voor de houtkachel staan ook weer opgestapeld. We hebben al weer één keertje gestookt, en wat is het toch een lekkere warmte. We doen het alleen bij een 'goede trek' hoor, want ik wil niet dat er mensen last van hebben.

En zo verplaatst ons leven weer meer en meer naar binnen. Altijd even wennen, vind ik. 

Het is echt een beetje andere manier van leven.

DH moet het nu van de zaterdagen hebben om te snoeien en aan het afdak te werken.

Het sloten, zie Waterschap, is weer gebeurd en een enkele keer moet het gras nog gemaaid worden. Binnenkort zal het wel voor de laatste keer zijn. Daarna volgt weer het onderhoud aan de machines.

We zijn soms net kleine boertjes...

Nòg meer dierenpantoffels

Je kon het aan zien komen, natuurlijk... Als Guus gehaakte pantoffels van oma krijgt, dan wil Moos ook gehaakte pantoffels. Hij doet zijn broer in alles na!

We vonden de 'leeuwen' pantoffels wel leuk voor hem en nu ik eenmaal 'ervaring' had, ging het haken reuze snel. 

Het garen kon is zo uit 'mijn winkeltje' pakken, wat is dat een genot zeg... 

Evenals dit blog, dat moet ik toch nog eens even onderstrepen. Ik ben zò blij met mijn nieuwe blog, want alles werkt snel en goed.

Misschien mis je de lijst van blogs die ik volg, maar die heb ik weg gelaten omdat ik altijd via de leeslijst op het dashboard andere blogs lees.

Dan staat de nieuwste berichten bovenaan, en dat is met de nieuwe gadget 'blogs die ik volg' niet zo.

Dus ik vond het geen meerwaarde hebben.

Maar terug naar de pantoffels voor Moos. Ik heb dezelfde maat als voor Guus aangehouden, maar dunner garen en dito haaknaald gebruikt. Het was een beetje een gok; maar het is goed uitgevallen.

Er zijn weinig tussendoor foto's, behalve deze van hiernaast. Moos nam ze lekker mee naar huis!

Ja, en toen kreeg Guus het idee om net als Moos zijn dierenpantoffels mee naar huis te nemen.

En hij wilde nog wel een extra paar hebben voor als hij bij ons is. 'En dan niet van die haren erop, oma...!' Hij koos voor ...

En natuurlijk ging hij zelf wel even de kleuren uitzoeken boven. Dit is waar hij mee naar beneden kwam...

En zo ging ik wéér aan de slag! Ik haak nu het hele pantoffeltje met naald 3,5 (garen is Royal) omdat de grijze Koala pantoffels van Guus toch snel een beetje gingen lubberen.

Ik heb daar bovendien ook nog een boordje op gehaakt, net als hierboven bij het lieve Varkentje. 

Daarmee zijn het meteen boots geworden. Zo blijven ze veel beter aan de voeten zitten en het is nog warmer ook.

Even doorhaken en toen waren de pantoffeltjes klaar; Guus deed ze meteen aan toen hij uit school kwam.

En nu is oma voorlopig wel weer even klaar met deze dierenpantoffels haken. Het boekje staat weer netjes in de kast!