Waar ga jij wonen?

 

Ja, de huisjesdeken is af... En Moos en Guus vinden 'em helemaal leuk!

Hier zijn ze aan het overleggen waar ze willen gaan wonen.

Maar ze konden maar niet kiezen en wilden wel een heleboel huisjes...

Uiteindelijk hadden ze daar wel een oplossing voor; iedereen die zij leuk vinden mag in een huisje wonen. Tja, zo eenvoudig kan het zijn!

Het breien van de rand was nog wel een beetje een gedoe. Ik wilde hem persé met ribbels breien en niet haken omdat je dan een hele andere elasticiteit krijgt. 

Toen alle straatjes aan elkaar waren gezet, nam ik zo'n 22 steken per huisje aan de zijkant op. En aangezien er 9 straatjes zijn... pasten die steken maar nét op de naald!

En dan is de huisjesdeken Safe at Home toch eindelijk af. Nou ja, eindelijk... het is best snel gegaan voor zo'n grote deken. Ik heb het even opgezocht en ben in de eerste helft van December begonnen. Toen twijfelde ik nog en dacht misschien aan een kussen...

Maar ik ben blij dat ik voor een deken heb gekozen. En ik weet dat kinderen hem leuk vinden! 

Huizenbouw, straatjes klaar...

Half December startte ik met het eerste huisje van de Safe at Home blanket. Hier (klik) kun je het begin zien.

Het is kleurrijke deken, ontworpen door Margaret Holzmann en ideaal om je restjes te gebruiken. In de Coronatijd is de deken door veel mensen gebreid.

Dit was het laatste huisje wat van de breinaald kwam en ja... ik laat de achterkant zien.

Mocht je ooit zin krijgen om de deken te maken, dan is het goed om te beseffen dat er heel veel draadjes afgehecht moeten worden.

Alleen de langere draad aan de zijkant wordt gebruikt om de huisjes aan elkaar te zetten en de lichte draad aan de bovenkant om de straatjes aan elkaar te naaien.

Guus en Moos volgen met belangstelling wat oma aan het maken is en hebben natuurlijk al volop met al die huisjes gespeeld/geschoven.

Guus had bedacht dat het wel mooi zou zijn om de kleuren diagonaal te laten verspringen en bood aan een 'plan' te maken. 'Is het goed oma, als er van elk huisje er 8 zijn?'

Hij rekende voor me uit welke huisjes van welke kleur ik nog moest maken.'

Maar gaande weg, veranderde mijn plan toch. Want op deze manier zou het natuurlijk een vierkante deken worden en die willen ze eigenlijk niet bij de goede doelen.

Het leek me beter om een maatje 80 bij 120 cm te maken.

Terwijl de jongens een weekje weg waren, paste ik het plan dus aan.

Ik maakte straatjes van 6 huisjes naast elkaar in dezelfde kleur...

En ik hield m.b.v. turven op een kartonnetje bij hoe ver ik was...

Tussendoor werkte ik zoveel mogelijk steeds de draadjes weg, even tijdens de koffie, of als er een pannetje stond te pruttelen, of zomaar even lekker in het zonnetje...

En daarna moeten de straatjes aan elkaar gemaakt worden.

Op dit moment ben ik daar druk mee bezig.

Als dat ook klaar is, komt er nog een gebreide ribbelrand omheen.

En daarna laat ik natuurlijk de deken in z'n geheel zien!

Huisjes breien

Ik denk dat ik echt een huisjes-tic heb. Niet zomaar opeens, maar al heel lang. 

Hoe het nu weer kwam, weet ik niet ... (zal Pinterest wel weer zijn)..., maar ik stuitte op de Safe at home deken die veel mensen in de Corona pandemie hebben gebreid.

Als je wat verder zoekt, kom je hele drukke en bonte exemplaren tegen; ideaal om je restjes mee op te maken. Maar ook de tegenhanger kwam ik tegen...

Ik vind dat de huisjes al druk genoeg zijn zo bij elkaar.

En daarom besloot ik om de ruimte boven het dak in ieder geval in één kleur te houden bij alle huisjes. 

Je kunt de huisjes in een reep aan elkaar breien en dan later de daken eraan breien. 

Maar ik maak elk huisje afzonderlijk, want dan kan ik nog een beetje schuiven.

Aanvankelijk wist ik ook nog niet òf ik wel een deken zou gaan maken. Misschien was ik het wel snel zat en dan zou een kussen van 9 huisjes ook leuk geweest zijn.

Het patroon van de deken is te koop, maar ik vind het altijd een beetje 'zonde' om geld uit te geven aan iets dat ik ook gemakkelijk zonder patroon kan maken. Ja, ik weet dat in patronen maken heel veel tijd zit en daarom mag er ook gerekend worden!

Maar een beetje zelf uitdokteren vind ik nu eenmaal ook leuk...