Dat ding maakt geluid als een schoolbel en meteen kwamen de herinneringen boven.
Hoe ging dat vroeger? Toen ik op de lagere school zat, was dat het signaal om het spel af te breken en in de rij te gaan staan (met tweetallen). Iedere groep had zo z'n vaste plek aan de zijkant van de school en de hogere groepen stonden aan de achterzijde opgesteld.
Het was dan wachten op de juf of meester die het sein gaf of de rij naar binnen mocht.
Ik herinnerde me onze juf van klas 1 (nu groep 3), die altijd in haar handen klapte en dan haar rechterarm recht vooruit stak en met een wat geaffecteerde stem ' twee rechte rijen' uitsprak, waarbij we dan kaarsrecht moesten staan en haar aan moesten kijken.
Ook DH was vroeger gewend om 'in de rij' naar binnen te gaan.
Toen ik zelf juf werd (1983) was de school waar ik toen werkte dit ook gewend. Dus ik vond het ook niet raar, was het zo gewend, ook van mijn stagescholen.
Het geeft wat rust en orde voordat iedereen naar binnen gaat. De kinderen liepen, nadat ze jas en tas hadden opgehangen, ook stil het klaslokaal in. Ik kan het me nu bijna niet meer voorstellen...
Nadat ik een aantal jaren uit het onderwijs geweest was (toen onze jongens werden geboren en klein waren) en ik na 8 jaar weer op een andere school ging werken, verbaasde het me dat ze daar niet in rijen naar binnen gingen. Het was een grote school, met allemaal dubbele groepen. Nu waren er veel deuren/ingangen, dus was de binnenkomst toch nog enigzins te sturen. Maar er gebeurde van alles op de gang en soms liep het behoorlijk uit de hand.
Toch was het een gezellige boel en kletsten de kinderen er heerlijk op los.
Natuurlijk kostte het even tijd om het grut stil te krijgen als ze eenmaal in het lokaal waren, maar ik had de regel 'deur dicht, mond dicht'.
Toen we een andere directeur kregen, veranderde er veel. En o.a. dat naar binnen komen.
Hij wilde weer ouderwetse rijen en stilte en rust en orde in de gangen. Tja..., dat was wel even schakelen... niet in het minst voor de kinderen.
Ik werk niet meer op die school, maar ik geloof dat de kinderen nog steeds op dezelfde manier naar binnen gaan.
Welke herinneringen hebben jullie hieraan en heb je er een mening over?
Ik weet het echt niet meer. Niet hoe het op de kleuterschool ging, niet hoe het op de lagere school ging. Wel dat we in nette rij naar de gymzaal liepen in de eerste jaren van de lagere school. Leuk om jouw herinnering als kind én juf te lezen!
ReplyDeleteOh ja, een mening heb ik ook. Prima om de kinderen in netjes en rustig te laten binnenkomen. Toen ik docent in het vo was heb ik regelmatig klassen terug de gang op gestuurd als je als een stel wilden binnen kwamen stormen. Na een of twee keer wisten ze dan dat je dat bij mij niet moest doen. En niemand vond het raar dat ik dat deed.
ReplyDeleteNou je het zegt, ja die rijen herinner ik me wel. Maar niet meer van mijn zoon, die van 1981 is.
ReplyDeleteIk deel deze herinneringen met je. Vroeger zelf braaf in de rij op het plein en dan naar binnen. Dat wilde binnenkomen tegenwoordig... gezellig maar ook druk. Maar net als jij had ik de regel deur dicht, mond dicht.
ReplyDeleteik denk dat het op de kleuterschool zo niet ging in 'mijn tijd' maar op de lagere school zeker wel. We zaten ook in rijen in de klas en moesten soms 'netjes zitten', d.w.z. rechtop met de armen over elkaar. Dat was waarschijnlijk als juf of meester iets uit ging leggen, dat denk ik tenminste.
ReplyDeleteHa Elizabeth, zelf heb ik ook voor de klas gestaan. Op een doodgewone basisschool.
ReplyDeleteDe kinderen moesten na het speelkwartier en na de middagpauze inderdaad inde rij staan.
Het was heel prettig om dan rustig te worden en zonder gejoel binnen te komen.
Hoe het nu is? Geen idee!
Groetjes van Marlou
Jazeker herinner ik me dat, zo ging het bij ons ook. Onze lagere school was gebouwd in een soort rechthoek, met een opening waar je het schoolplein op liep. Er waren 3 ingangen, dus bij elke ingang stonden 2 klassen. Wij moesten ook per klas in de rij gaan staan, op alfabetische volgorde van je achternaam. Wij waren verdeeld over 2 1e klassen, maar toen we met "maar" 48 kinderen overgingen naar de 2e klas, werden we samengevoegd. Het onderwijs was goed, veel klassikaal "stampen", voor de slimsten aparte extra opdrachten, voor de kinderen die de meeste moeite hadden extra aandacht van de juf.
ReplyDeleteZo ging het bij ons ook , net na de oorlog , bij de nonnen op school. Werkt prima in rijen!
ReplyDeleteIs nog niet zo gek.....
Ha dat had ik kunnen schrijven, ja toen ik naar de lagere school ging gingen we als de bel ging in de rij. Stage liep ik op kleuterscholen (opl. kleuterleidster), dus dat speelde niet echt. toen ik in de basisschool terecht kwam was dat wel anders... de bel ging en iedereen liep naar binnen. De discipline was: rustig lopen en stil (zachtjes).
ReplyDeleteGelukkig waren er meer ingangen.... En ja: deur dicht is mond dicht en iedereen op z'n plaats.
Ik heb 2 basisscholen gehad omdat we gingen verhuizen. Bij nr 1 moest ik in de rij gaan staan. Bij nr 2 mocht je gewoon naar binnen lopen.
ReplyDeleteNaomi gaat gewoon zelf naar binnen, maar niet toen ze kleuter was. Toen mochten we haar brengen het klaslokaal. Totdat Corona kwam. Ouders mochten niet meer in het klaslokaal komen. Gelukkig is dat weer voorbij.
Van mijn eigen lagere schooltijd herinner ik me meneer Pieterse. Hij zei als de school uitging en de bel was gegaan: 'Naast de bank...', Dan moesten we dus naast de bank gaan staan en wachtte hij even en dan: 'Mars en links twee drie vier, links twee drie vier'. Ik denk dat hij soldaat was geweest of zo, want dan marcheerden wij weg.
ReplyDeleteAls juf heb ik rijen meegemaakt en op een andere school juist weer niet. Ik vond rijen het makkelijkst
Bij ons ook in rijen opstellen en dan naar binnen. Dat deed je gewoon, niks mis mee !
ReplyDeleteVerder herinner ik me van de speelplaats de enorme gezelligheid en de vele spelletjes die we deden.
Het geeft wel meer rust als ze even in de rij staan. Gebeurde wel op de scholen waar ik heb gewerkt . Als er genoeg ingangen zijn is het misschien anders. Toch ben ik wel van de oude stempel.
ReplyDeleteAlsof het gister was herinner ik mij de 3 soms 4 dubbele rijen op het schoolplein en meer dan 50 kinderen in een klas.Het werkte prima in de jaren ‘50.Onze kinderen stonden niet meer in de rij op schoolplein,mochten naar binnen lopen wanneer de bel ging.Heb soms toch het idee dat kinderen op de dag van vandaag luidruchtiger,drukker én veel bijdehanter zijn dan in mijn kinderjaren.
ReplyDeleteWij moesten ook in twee rijen per klas staan.
ReplyDeleteDe meisjes links, de jongens rechts.
De langsten voorop.
En dan ging het klas voor klas naar binnen.
Ik was net zo lang als een vriendinnetje, dus we wisselde nog wel eens om.
Als zij achter me stond dan stond ze altijd met mijn haar te spelen.
Dat vond ik erg vervelend.
Heel herkenbaar. Wij gingen ook in rijen naar binnen. Toen ik werkte, gingen de kinderen per klas naar binnen. En later gewoon zelf. Je hebt veel oud-leerkrachten die je blog lezen. Leuk.
ReplyDeleteIk zat op een katholieke meisjes school en de nonnen hadden vaste regels dus onder andere in rijen naar binnen gaan. Ik kan met niet herinneren dat we mochten kletsen in de gang.
ReplyDeleteVaak had ik een klas met 50 kindertjes.Dan waren 2rijen wel rustigmakend en overzichtelijk.Iedere kind had een eigen plekje in de rij.
ReplyDeleteJa, wij stonden in de rij, maar toen ik later les ging geven gingen er twee bellen. Bij de eerste mocht je naar binnen, bij de tweede moest je als de bliksem naar binnen gaan.;-)
ReplyDeleteHaha, wat een verhaal èn wat een verschil bij nu.
ReplyDeleteWij wonen tegenover een (kleine) basisschool, maar daar is totaal geen rust tijdens het naar binnen gaan. Het stormt, het liefst allemaal tegekijk, luidruchtig naar binnen als het tijd is.
Zo ging jeu ik in mijn jeugd, volgens mij, want aan rijen en rust heb ik geen herinnering.
Ik weet niet meer hoe wij naar binnen gingen. Dat is erg lang geleden. Ik zat op een hele kleine school. Ik ben zelf leerkracht en wij gaan weer keurig in rijen naar binnen en naar buiten. En wij zijn stil of in ieder geval zo stil mogelijk. Alleen om half 9 druppelen de kinderen een voor een naar binnen.
ReplyDelete